سیاست-سیاست
در وضعیت کنونی، سیاست به معنای کلی آن در ایران به حالت تعلیق درآمده است و سخنگفتن از سیاست داخلی ایران جایگاهی در کلام ندارد. اما اگر قرار باشد به هر دلیلی در این هنگامه جنگ به سیاست بازگشت، راهی نیست جز اینکه بین سیاستورزی در گذشته و اکنون خط تیرهای گذاشت: «سیاست-سیاست».
این خط تیره نقشی تعیینکننده دارد. چنانکه ربکا کامی و فرانک رودا در کتاب «The Dash» باور دارد خط تیرههایی که هگل در ابتدا و انتهای کتاب «پدیدارشناسی روح» به کار برده است؛ استفاده آگاهانه از این نشانه است. کامی معتقد است خط تیره در کار هگل علامتی ساده نیست، بلکه جزئی از شیوه فلسفهورزی او است. یکی از ویژگیهای این خط تیرهها در فلسفه هگل مکث و تأمل است؛ همان چیزی که نیاز اساسی سیاستورزی در ایران کنونی است. پیش از هر اقدامی و پیش از ارائه هر نظریهای برای پرهیز از اشتباه یا ایجاد انحراف در مسیر سیاست خلاقانه باید مکث کرد و اندیشید، کاری که در این روزگار هم از سوی چهرههای دولتی، نخبگان و مردم بهندرت صورت میگیرد.
