روایت بی پرده از روابط ناسالم و مفاسد پنهان در مدیریت محلی نیشابور:

افشاگری کم سابقه بخشدار مرکزی از دخالت آقای نماینده ، و حیف و میل اعتبارات

فرماندار استعفای بخشدار را پذیرفت

 

وظیفه نماینده قانون‌گذاری و نظارت است اما سخت درگیرِ توزیع اعتبار و پول‌پاشی شده‌اند.

من کاری غیر ازخیر و صلاح مردم و کشورم انجام ندادم و این خواری را تحمل نخواهم کرد .

با این ساختار فشل، اصلاً به دشمن خارجی نیازی نداریم

نمایندگان و بنیادها هر کدام چمدان پول دست می‌گیرند.

✍ مسعود میرادی

پس از استقرار دولت چهاردهم، یکی از نخستین تغییرات مدیریتی در نیشابور به جابه‌جایی بخشدار مرکزی بازمی‌گشت؛ جایی که علی تابش جایگزین بخشدار پیشین شد. با این حال، تنها یک سال بعد، تابش در اقدامی غیرمنتظره و در جریان جلسه‌ای رسمی با حضور ۱۷۰دهیار بخش مرکزی ، در روز یکشنبه ۷ آبان ۱۴۰۴، با اعلام استعفای خود نه‌تنها فرماندار و مسئولان محلی را غافلگیر کرد، بلکه با طرح صریح مفاسد رخ‌داده در دهیاری‌ها، ابعاد تازه‌ای از چالش‌های پنهان مدیریت محلی در نیشابور را آشکار ساخت.

 فکری دزد پرور نمی‌تواند به دنبال اصلاح باشد

علی تابش بخشدار مرکزی نیشابور  در این جلسه سخنان خود را با ضرب المثلی آغاز کرد و  گفت:   گندم  ز گندم روید و جو ز جو،  شما نمی‌توانید ساختار فکری دزدپرور داشته باشید و بعد به دنبال اصلاح باشید. شما نمی‌توانید هر لقمه‌ای را سر سفره ببرید و بعد داد از عدالت و شاخص‌های دیگر بزنید.

وی خاطرنشان کرد: دوستان من خیلی دل خودتان را خوش نکنید، دزد نیستید ولی اگر از دزد حمایت کردید از دزد هم بدتر هستید.  وی افزود: اگر من در امورات مختلف ورود می‌کنم حق قانونی من است.

  یک بخش با ظرفیت فرمانداری

تابش ادامه داد: بخش مرکزی نیازی به تعریف ندارد و یکی از بزرگ‌ترین بخش‌های کشور است با ۲۱۰ آبادی و ۱۷۴ روستای دارای دهیاری و ۱۷۶ روستای دارای شورا و احتمال می‌دهیم در آینده ۱۸۴ روستای ما دارای شورا شوند.

تابش افزود: این حجم از آبادی‌ها با خودش حجم عظیمی از مشکلات را می‌آورد که البته این تعداد دارای ظرفیت‌های بالایی هم هستند و من بارها گفته‌ام جمعیت بخش مرکزی از ۲۰ شهرستان و استان بالاتر است و این جمعیت ظرفیت یک فرمانداری و دو بخشداری را دارد، اما در حال حاضر تنها با یک بخشداری اداره می‌شود.

عده ای از شفافیت ناراحتند

وی اضافه کرد: ما از روز اول رویکردی از نظم، احترام و شفافیت را تعریف کردیم و عده‌ای با این اصول همراه بودند و عده‌ای ناهمراهی کردند؛ شاید درک درستی از صحبت‌های ما نداشتند یا منافعی برای آنها تعریف شده بود که به خطر می‌افتاد.

وی تصریح کرد: من برای همه شما شأن قائل بودم و دهیاران را همیشه حمایت کرده‌ام و در تمام مدت سعی کردم اگر نشد اصل قانون را رعایت کنیم اما روح قانون را حاکم کردیم.

پایان رابطه‌بازی در بخشداری

وی گفت: در اوایل که من آمدم خودتان می‌دیدید ارباب‌رجوع به جای اینکه به فکر پرونده و موضوعات حل آن به صورت قانونی باشد، دنبال یک آشنا می‌گشت تا کار خود را راه بیندازد و من این موضوع را حل کردم زیرا بین برادر و پدرم و آن ارباب‌رجوع فرقی نمی‌گذاشتم و مقداری فضا به آرامش رسید.

حرکت به سوی دولت الکترونیک

وی با اشاره به بزرگ بودن حجم مطالبات در بخشداری گفت: دبیرخانه ما در انبوهی از نامه‌ها، گم‌شده بود و ما همه آنها را به‌روزرسانی کردیم و در نهایت  سیستم اداری دارای  سربرگ هوشمند شد، آن هم به عنوان اولین بخشداری در استان.

وی افزود: شبکه دولت را فراگیر کردیم و با کمک خیرین کارهای زیادی صورت گرفت و مدیران را مجاب کردیم که پاسخ مطالبات دهیاری‌ها را بدهند.

وی اضافه کرد: وظیفه شماست که به خودتان بیایید و این اعتبار و جایگاهی که برای شما ایجاد شده را حفظ کنید و این حرمت با رعایت دیسیپلین اداری و احترام و مکاتبات مستند به قانون درست می‌شود.

حوزه مالی نظم ندارد!

وی ادامه داد: در حوزه مالی من نظمی ندیدم؛ آنچه دیدم فضای سلیقه‌ای بود و ما سعی کردیم به این فضا هم چارچوب بدهیم.

وی ادامه داد: من نماینده دولت نمی‌توانم بگذارم یک مجموعه به روال غلط جلو برود چون ۶ سال بعد قرار است حسابرسی شود، پس وظیفه نظارتی من چه می‌شود؟

در انعقاد قراردادها هر کار دوست داشتد، کردند!

وی در خصوص پروژه‌ها گفت: در پروژه‌ها هر کس برای خودش پیمانکار می‌گرفت و برای خودش نرخ می‌داد و زدوبند می‌کرد و پورسانت می‌گرفت و این‌ها اخبارش به دست ما می‌رسید.

وی گفت: ما حداقل کاری که کردیم این بود که یک چهارچوب برای قراردادها آماده کردیم و گفتیم طبق این چارچوب کار شود. پرونده‌ها را بررسی کردم و دیدم  هر کار دلشان خواسته کرده‌اند و به هر کس دلشان خواسته داده‌اند و به هر کس هم دلشان نخواسته نداده‌اند.

چک سفیدامضای دهیاری ها در دست غیر بود!

وی ادامه داد: سامانه دهیاری‌ها مدام دست این و آن بود و دهیاری که باید سامانه دستش باشد اصلاً خبر نداشت که چیست و یک چک سفیدامضا دست برخی افراد بود و هر کار دلشان می‌خواست می‌کردند.

خواب مدیریتی و بحران انتخابات

وی با اشاره به اینکه ما تا حدودی شما را از خواب بیدار کرده‌ایم گفت: برخی از شما هنوز دوست دارید درخواب باشید. موضوع مهم انتخابات برای تشویق مردم و شرایط بحران است که باید آماده باشید.

برخی افراد خار چشم مدیریت

وی با اشاره به مثال استخوان لای زخم خاطرنشان کرد: این مثال یعنی انسان اگر به برخی چالش‌ها گرفتار شود تمرکز و اراده‌اش برای پیگیری کارها از بین می‌رود.

وی افزود: شرایط مملکت ما و مدیریت در آن بخشی به این گونه است و باید خار چشمی را تحمل کنید و کارت را هم انجام بدهی، شاید علت یکی از بدبختی‌های کشور ما همین باشد.

بی‌نیاز از دشمن خارجی

وی افزود: ما اصلاً به دشمن خارجی نیازی نداریم زیرا با ساختار فشلی که برای خودمان درست کرده‌ایم اگر دشمن هم نخواهد ما دیر یا زود فاتحه خودمان را با دست خودمان خواهیم خواند.

مدیریت موازی و پول‌پاشی

وی با بیان اینکه ملغمه‌ای از همه کاره های هیچکاره در این مملکت وجود دارد اذعان کرد: دخالت‌های آشکار و پنهان، عدم ‌پاسخگویی‌ها و مدیران سایه‌ای که برای مدیران اصلی تصمیم می‌گیرند.

وی به صورت نمونه گفت: توضیح اعتباراتی که در این مملکت اتفاق می‌افتد این است که یک بخش محدود را به عنوان تملک دارایی به فرماندار می‌دهند اما از آن طرف نمایندگان و بنیادها هر کدام چمدان پول دست می‌گیرند.

وی اضافه کرد: همه در این مملکت در حال انجام کار موازی هستند و در قبال این همهمه‌ها هزاران انحراف در حال رخ دادن است.

خیانت به بیت‌المال

وی عنوان کرد: به خدا قسم این طریقه مدیریت اعتبارات خیانت به مردم و بیت‌المال است.

وی همچنین گفت: وظیفه نماینده قانون‌گذاری و نظارت است اما سخت درگیرِ توزیع اعتبار و پول‌پاشی شده‌اند.

وی گفت: ما عادت کرده‌ایم به پیگیری مسائل غافل از اینکه اصل مسئله ایراد دارد.

وی اضافه کرد: تداوم این شرایط ظلم به نظام و مردم و وزارت کشور است.

حداقل خواسته‌ها

وی افزود: ما مگر در حوزه مالی چه خواسته‌ایم غیر از رعایت اصول اولیه در تنظیم اسناد، مصوبات و صدور چک‌ها.

وی در خصوص جذب نیرو، بیمه، معاملات و مجمع دهیاری‌ها نیز توضیحاتی ارائه داد و از بی‌نظمی‌ها و سلیقه‌ای عمل کردن‌ها انتقاد کرد.

 پشت دیوار بخشداری دولت دوم تشکیل شده است

تابش با اشاره به اتفاقات روز قبل در بخشداری گفت: پشت دیوار بخشداری دولت دوم تشکیل شده است.

وی افزود: من تابع مدیریت بده‌بستانی نیستم و هیچ‌وقت حاضر نیستم مترسک باشم.

 

وی ادامه داد: با احترام به فرماندار، استاندار و وزیر کشور اعلام می‌کنم من استعفای خودم را اعلام می‌کنم.

وی در پایان گفت: من کاری غیر ازخیر و صلاح مردم و کشورم انجام ندادم و این خواری را تحمل نخواهم کرد .

هر چند فرماندار نیشابور پس از این جلسه در مصاحبه با  خیام نامه در صورت عدم اصرار تابش، مخالفت خود با این استعفا را اعلام کرد  اما به نظر می رسد واقعیت این است که در دولت وفاق تفکیک قوا به صورت یک طرفه از جانب نمایندگان مجلس، علی رغم تاکیدات مقام رهبری نادیده گرفته شده و برخی نمایندگان چون «کودک» تلاش می کنند مرز «نظارت» و «اجرا» را نادیده بگیرند و با اعمال نفوذ در بخش های اجرایی و مهره چینی های بی حاصل، به حیات کودکانه نمایندگی خود در آینده ادامه دهند.

از طرف دیگر ضمن احترام به تلاش های قاطبه ی دهیاران و اعضای شوراهای اسلامی روستاها و نیز بخشداران؛ به نظر می رسد با عنایت به گردش مالی بسیار زیاد شرکت های تعاونی دهیاری ها و اجرای طرح های هادی روستایی؛ برخی با سواستفاده از خلا های قانونی و ضعف نظارت و بعضا با سند سازی ، سواستفاده های کلانی از محل اعتبارات یا اجرای پروژه های روستایی داشته و دارند. لذا شایسته است مسئولین نظارتی به وظایف خود با دقت ، هوشیاری و توجه بیشتری عمل کنن تا رسانه ها ناچار به افشای برخی از این روابط ناسالم نشوند.

در نهایت به نظر می‌رسد استعفای علی تابش بیش از آنکه یک جابه‌جایی مدیریتی باشد، زنگ خطری جدی درباره ساختار تصمیم‌گیری، نظارت و توزیع اعتبارات در مدیریت محلی نیشابور است؛ مسأله‌ای که پاسخ شفاف مسئولان را می‌طلبد.