فریبرز استیلایی
روانشناسی
دکتر متخصص اعصاب- روان پزشک و روان درمانگر
در اینجا از نجربیات مطبم می نویس م. برای حفظ رازداری، اسامی و مشخصات تغییر داده شده اند.
خوش آن نیاز که رفع حیا تواند کرد نگاه را به نگاه آشنا تواند کرد
خوش آن نگاه که در آشنایی اول شروع در سخن مدعا تواند کرد
(وحشی بافقی)
۱.«حوصله هیچ کارو ندارم آقای دکتر. مهم نیس چی باشه ها،اما اراده شو پیدا نمیکنم. تصمیم گرفتم کلاس زبان برم، ورزش کنم، درس بخونم یا دفتر خاطرات بنویسم. اما هیچکدومش عملی نشد، همش دنبال یه بهونه می گردم که ازش فرار کنم. این میشه که همسن و سالای من جلو میرن و من در جا می زنم.»
- مریم ۱۹ ساله و دانشجوست. خیلی طول نمی کشد که متوجه می شوم بسیار باهوش تر از آن است که در چنین رشته و دانشگاهی درس بخواند. خودش علت عدم موفقیت ش را می داند و برای یافتن راه حل آمده است.
- ما ایرانی ها استاد تصمیم گرفتن هستیم. روز را شب نمی کنیم مگر چندتایی تصمیم بزرگ درباره تغییر زندگی مان بگیریم. تصمیم هایی که از رویا فراتر نمی رود و وقتی پای عمل می رسد، انگار چیزی کم است یا اشکال دارد، چیزی به نام «اراده».
عدم وجود حوصله برای انجام کارها یا اراده کافی نداشتن برای پیگیری تصمیمات مان علل زیادی می تواند داشته باشد. به زودی مفصل در مورد علل خواهم نوشت. اما حالا می خواهم درباره اولین قدم برای حل آن بنویسم، چیزی به نام «قانون طلایی دو دقیقه»
در قانون دو دقیقه دو اصل باید رعایت شود. اول اینکه سخت ترین کارها که کم ترین حوصله را برای انجام شان داریم را باید اول انجام دهیم و دوم این که برای شروع تنها و تنها دو دقیقه برای شان وقت بگذاریم. مثلا تصمیم گرفته اید که زبان بخوانید، صبح که از خواب بیدار می شوید، فقط و فقط دو دقیقه شروع به خواندن کنید. تحقیقات نشان داده در بیش از پنجاه درصد موارد شما پس از دو دقیقه انگیزه پیدا می کنید که ادامه دهید. اگر هم باز بی حوصله بودید،مهم نیست، برای یک ساعت رهایش کنید و سپس دو دقیقه دیگر بخوانید.
این روش به ظاهر ساده از موثرترین کارها برای غلبه بر حوصلگی است. شما هم امتحان کنید و نتایجش را با من در میان بگذارید.
