پدر امیرمحمدخالقی به جای آنکه قاتل فرزندش را دار بزند، کینه را دار زد

روزنامه قدس نوشت:  مولوی عبدالرحمن خالقی، پدر امیرمحمد دیروز سرانجام، قاتل جنایتکار فرزندش را بخشید و کاش می‌شد کلمه‌ای پیدا کرد که بزرگی کار این مرد را نشان بدهد.

 مولوی! کاش می‌توانستیم کلمات رساتری پیدا کنیم که در خور کاری باشد که شما کردید؛ اما نمی‌توانیم. کلمه‌هایی که ما بلدیم، کوچک‌تر از این حرف‌ها هستند؛ از ما همین ‌قدر بپذیرید که آدم‌هایی مثل شما، در این زمانه بی‌در و پیکر، آدم بودن را دوباره به یادمان می‌آورند و یادمان می‌آورند که قرار بود در این چهار روز عمر چه‌ها کنیم و چطور باشیم.

 کاش آن آدمی که دیروز دوباره فرصت یافت تا زندگی کند، قدر کاری را که شما کردید بداند. کاش جامعه یادش نرود که عبدالرحمن خالقی که بود و چه کرد؛ کاش ما در شلوغی‌های این زمانه بی‌در و پیکر، آدم بودن و آدم ماندن را یادمان نرود.

 

بهزاد نبوی: چریک پیر نیستم اصلاح‌طلبم/ اصلاح‌طلبی تنها راه تغییر است

فرارو/ نبوی، فعال سیاسی در افتتاحیه کنگره عهد ایران:

گاهی بعضی از دوستان خصوصاً جوان‌ترها به من لقب چریک پیر می‌دهند.

من در جواب همیشه گفته‌ام من نه چریکم نه پیر.

اصلاح‌طلبی تنها راه منطقی برای تبدیل وضع موجود به وضع مطلوب است.

جوانان ما اصلاح طلبی را رها کرده‌اند و نه خاتمی و نه موسوی میشناسند.

ما کماکان همان اصلاح‌طلب مانده‌ایم

تجربه انقلاب و تلاش‌های خارجی یا خشونت‌آمیز نمی‌تواند نتایج مطلوب را ایجاد کند

اصلاحات ساختاری بدون توجه به چارچوب نظام موجود، نهایتاً به شکست یا بازگشت به مسیر محافظه‌کارانه و ناکارآمد می‌انجامد.

محور اصلاح طلبی در کشور ما چه بخواهیم چه نخواهیم خاتمی است

 روزنامه جمهوری اسلامی: دلیل موفقیت امریکا در ونزوئلا و سوریه، مشکلات معیشتی بود/ با مافیاهای داخل حاکمیت برخورد کنید

درست است که ایران با ونزوئلا و سوریه متفاوت است ولی یادمان باشد که قوی‌ترین پشتوانه دولت و حکومت، مردم هستند.

اگر با طرح‌های دقیق، مشکل معیشتی مردم حل نشود طمع دشمنان برای مداخله افزایش پیدا می‌کند. با این خطر باید سریعاً مقابله شود. باندهای مافیائی در داخل مجموعه دستگاه‌های حکمرانی بسیار قوی و قدرتمند هستند مدارا با این باندها بزرگ‌ترین اشتباه است.

حکمرانان باید قلع و قمع باندهای مافیائی را که در لایه‌های مختلف حکمرانی نفوذ کرده‌اند در اولویت قرار دهند.

 این اقدام است که اقتصاد کشور و معیشت مردم را از بحران کنونی نجات خواهد داد. مردم را با سوزاندن ریشه باندهای مافیائی امیدوار کنید. این کار را همین امروز انجام دهید، فردا دیر است.

 

انتقاد آزاد ارمکی از شیوه مواجهه با اعتراضات معیشتی

ایرنا /مدیران اساساً درک درستی از ماهیت اعتراض اجتماعی ندارند

آزاد ارمکی، جامعه‌شناس، با انتقاد از شیوه مواجهه با اعتراضات معیشتی گفت تبدیل مسائل اجتماعی به بحران‌های امنیتی، باعث تغییر ماهیت اعتراضات می‌شود و تأکید کرد اعتراض اجتماعی امری مستمر برای بهبود کیفیت زندگی است، نه پدیده‌ای که بتوان آن را یک‌بار برای همیشه حذف یا حل کرد.

کسانی که مدیریت بحران‌های اجتماعی را برعهده دارند، اساساً درک درستی از ماهیت اعتراض اجتماعی ندارند و نمی‌دانند هر بحران و آسیب اجتماعی باید در چارچوب واقعی و مشخص خود تعریف و مدیریت شود

 آنچه در عمل اتفاق می‌افتد این است که ابتدا اعتراض‌ها «ملی» می‌شوند، سپس به سطح «امنیتی» ارتقا داده می‌شوند و در نهایت با ابزار زور تلاش می‌شود مسئله حل شود؛ در حالی که اعتراض اجتماعی اساساً قرار نیست یک‌بار برای همیشه پایان یابد.

اعتراض باید امکان بروز مستمر در خیابان‌های تهران و دیگر شهرها را داشته باشد، چراکه بخشی از فرآیند طبیعی اصلاح و بهبود شرایط اجتماعی است.

داستان بدهی ۲ میلیارد دلاری ونزوئلا به ایران چیست؟

میز نفت:ماجرای این بدهی به دولت سیزدهم بر می گردد که وزارت نفت تصمیم گرفت خوراک پالایشگاه های ونزوئلا را تامین کند ودر ازای آن، فرآورده های نفتی دریافت کند.

این فرمول شکست خورد و بدهی شرکت نفت ونزوئلا به ایران، روزبه‌روز بیشتر شد و به رقم دو میلیارد دلار رسید.این بدهی تا به امروز تسویه نشده و مشخص نیست چه اتفاقی رخ‌داده است.

سرمایه‌گذاری ایران در ونزوئلا چه بوده است؟

با شرایط جدید امریکا برای دولت جدید ونزوئلا عاقبت این سرمایه‌گذاری ها چه می‌شود؟

۱. ساخت ۱۸ بیمارستان

۲. دو کارخانه مونتاژ ایران خودرو

۳. یک کارخانه ساخت خودرو سایپا

۴. ساخت و احداث ۳۹ هزار واحد مسکونی

۶. ساخت دو کارخانه تولید پهپاد

۷. ساخت یک کارخانه تولید موشک

۸. احداث ۱۸۰۰ کیلومتر اتوبان و جاده

۹. ساخت دو کارخانه بزرگ تولید ورق و آهن‌آلات

۱۰. احداث ۳۰ مجتمع فرهنگی

۱۱. ساخت ۲۰ سایت تولید آب شیرین

۱۲. احداث و تجهیز شرکت‌های حفاری و استخراج نفت./ یورونیوز

قیمت نهاده‌ها پس‌از حذف ارز ترجیحی مشخص شد

امروز  و در اولین روز پس‌از ابلاغ حذف ارز ترجیحی، ذرت کیلویی ۴۱ تا ۴۳، سویا ۶۷ تا ۶۸ و جو ۴۰ تا ۴۲ هزار تومان در بازارگاه به فروش رفت.قیمت‌های امروز بازار ۳ تا ۴ برابر نسبت به نرخ مصوب افزایش داشته اما نسبت به بازار آزاد تغییر چندانی ندارد.سرپرست زنجیره تامین نهاده گفته قیمت‌ها با توافق شرکت‌های عرضه‌کننده و خریداران، نهایی می‌شود و وزارت کشاورزی نقشی ندارد.

 

روغن طلا شد!

پس از حذف ارز ترجیحی؛ روغن ۱۲۱ درصد گران شد

پس از حذف ارز ترجیحی کالاهای اساسی، قیمت این اقلام با جهش قابل‌توجهی مواجه شده؛ به‌طوری‌که قیمت روغن خوراکی بیش از دو برابر افزایش یافت.

سفره‌ی ۴ میلیون تومانی: با یارانه جدید دقیقاً چند کیلو گوشت یا چند شانه تخم‌مرغ می‌توان خرید؟

نسترن ماهور:خبر واریز یارانه یا اعتبار خرید ۴ میلیون تومانی، شاید در تیتر اخبار تلویزیونی دهان‌پرکن باشد، اما وقتی پای آن را به کف بازار و جلوی پیشخوان قصابی می‌کشیم، مثل برف جلوی کوره ذوب می‌شود.

 بیایید تعارف را کنار بگذاریم و با زبان بی‌رحم ماشین‌حساب حرف بزنیم: این ۴ میلیون تومان در اقتصاد دی‌ماه ۱۴۰۴، یعنی دقیقاً چه؟ با گوشت شقه گوسفندی که از مرز یک میلیون تومان عبور کرده، این «کمک‌هزینه بزرگ» نهایتاً معادل ۴ کیلو گوشت است؛ نه بیشتر.

  اگر بخواهید کمی اقتصادی‌تر فکر کنید، کل این پول می‌شود حدود ۲۰ تا ۲۵ شانه تخم‌مرغ یا شاید یک سبد خرید ناقص شامل دو کیسه برنج، روغن و چند عدد مرغ که به‌زحمت شکم یک خانواده ۴ نفره را برای ۱۰ روز سیر می‌کند. آن هم به شرطی که کسی هوس میوه، شیرینی یا خدای‌ناکرده «دارو» نکند.

 واقعیت این است که وقتی خط فقر برای یک خانواده ۴ نفره در تهران از مرز ۷۰ میلیون تومان گذشته، این ارقام بیشتر شبیه به «پول توجیبی» است تا «کمک‌هزینه زندگی». دولت با یک دست ۴ میلیون اعتبار می‌دهد و تورم نقطه‌به‌نقطه ۷۲ درصدی خوراکی‌ها، قدرت خرید همان پول را قبل از اینکه کارت بکشید، می‌بلعد.

 

عضو کمیسیون اقتصادی مجلس: با این بودجه تورمی و آزادسازی قیمت‌ها، چند سال بعد با یک میلیون تومان یک پفک هم نمی‌شود خرید؛ یارانه دادن یعنی گرانی و دزدی

بامدادنو/عضو کمیسیون اقتصادی مجلس در صحن علنی:

می‌گویند ارز ترجیحی رانت و فساد است می‌خواهیم قیمت‌ها را آزاد کنیم و به هر نفر یک میلیون تومان بدهیم؛ یک میلیون تومان را از کجا آورید؟ مبنای آن چیست؟

ملت عزیز ایران این یک دروغ است، با گران کردن ارز قطعا قیمت مسکن، لوازم خانگی، خودرو، پوشاک و همه کالاها دوباره گران می‌شوند؛ یارانه پرداختی تنها بخشی از افزایش قیمت را تامین می‌کند.

با این بودجه تورمی و آزادسازی قیمت‌ها، چند سال بعد با یک میلیون تومان حتی نمی‌توانید پفک بخرید. آیا یارانه ۴۵ هزار تومانی دولت احمدی‌نژاد و ۳۰۰ یا ۴۰۰ هزار تومانی دولت سیزدهم را فراموش کرده‌اید؟

ملت ایران! یارانه دادن یعنی گرانی و نوعی دزدی؛ یعنی یک تومان در جیب شما می‌گذارند و در عوض ۱۰ تومان از شما می‌گیرند و به جیب سرمایه‌داران می‌ریزند.

 

کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد

وقتی هزینه‌های خوراک و مسکن، گردشگری را قربانی می‌کند

کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد/ تورم و افزایش هزینه‌های خوراک و مسکن باعث شده سفر به‌تدریج از سبد هزینه بسیاری از خانوارها حذف شود و شوک تازه‌ای به سفرهای داخلی و خارجی وارد آید.

طبق داده‌های سال ۱۴۰۳، حدود ۸۰ درصد درآمد خانوارهای متوسط صرف خوراک و مسکن می‌شود و تنها ۲۰ درصد برای سایر نیازها از جمله گردشگری باقی می‌ماند.

در دهک‌های پایین، کل درآمد صرف همین هزینه‌های اصلی می‌شود.

به گفته پژوهشگران، بیش از ۵۰ درصد خانوارها در بهار ۱۴۰۳ سفر نرفته‌اند و این روند در سال‌های ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ تشدید خواهد شد. سفرهای باقی‌مانده نیز تغییر ماهیت داده و به کاهش تعداد، افت کیفیت، اقامت ارزان یا جایگزینی سفر داخلی به‌جای خارجی انجامیده است. در گردشگری ورودی، نبود سیاستگذاری مؤثر، آمارهای غیرواقعی و تصویر ناامن کشور مانع جذب گردشگر شده است. در گردشگری خروجی نیز افزایش نرخ ارز، مقاصد دور و پرهزینه را حذف کرده است.

هم‌زمان تمرکز سفرهای داخلی بر مقاصد محدود، فشار بر محیط‌زیست را افزایش داده است.

تورم، نبود ثبات، ضعف بازاریابی و خروج نیروی انسانی متخصص، صنعت گردشگری ایران را با رکود و تضعیف زیرساخت‌ها مواجه کرده است.

درخواست ۵۱ نماینده برای نظارت بیشتر بر پیام‌رسان‌های خارجی

ایسنا/۵۱ نماینده مجلس در تذکری به رئیس جمهور و وزرای ارتباطات، وزیر اطلاعات، دفاع و وزیر کشور بر لزوم نظارت بیشتر بر فعالیت سکوهای پیام‌رسان بین‌المللی در فضای مجازی تاکید کردند.

بالاترین مقام‌های اجرایی کشور از خسارت بزرگ فیلترینگ صحبت می کنند اما اجازه حذفش را ندارند

صداوسیما نزدیک چهاردهه است که در خلأ قانونی اداره می‌شود.

بامدادنو/  آخرین قانون مصوب اداره صداوسیما مربوط به سال ۱۳۵۹ است؛ قانونی مبتنی بر ساختار «شورای سرپرستی» که با بازنگری قانون اساسی در سال ۱۳۶۸ و حذف این شورا، عملاً منسوخ و بلاموضوع شده است. از آن زمان تاکنون، تلاش‌های مکرر مجلس برای تدوین قانون جدید (در سال‌های ۸۰، ۸۷، ۹۳ و ۹۶) همواره به بن‌بست خورده است. سوال اینجاست: شورایی که نگران «ولنگاری فرهنگی» در پلتفرم‌هاست، چرا نگران نیست که خودِ «ناظر» (صداوسیما)، هنوز فاقد قانون مصوب برای «خط‌مشی، اداره و نظارت» است؟

سپردن تنظیم‌گری بخش خصوصی به سازمانی که خود در تاریکخانه نظارتی به‌سر می‌برد، مصداق بارز بنا کردن خانه روی آب است.دکتر میرباقری، عضو شورا می‌گوید: «نمی‌توانیم مسئولیت را از صداوسیما سلب کنیم… اما اگر صداوسیما سوءاستفاده کرد، شورای عالی انقلاب فرهنگی داور نهایی است»

قالیباف: اعتراض باید شنیده شود اما حساب افرادی که به سرویس‌های جاسوسی متصلند جداست

بامدادنو/با معترضان باید گفت‌وگو کرد اعتراضات آنها به حق است و باید تمام تلاش برای ایجاد ثبات اقتصادی را به‌کار گرفت.

عزم دولت جدیست و امیدواریم که با اجرای تدابیر در نظر گرفته شده به مطالبات به حق معترضان پاسخ داده شود.

انتقاد تند از اظهارات اخیر وزیر آموزش و پرورش درباره ممنوعیت موسیقی در مدارس: نتیجه تصور شما قتل خاموش شادی در مدارس است

روزنامه اطلاعات نوشت:وزیر آموزش و پرورش اخیراً اعلام کرده است که پخش آهنگ در صبحگاه مدارس «به هیچ‌وجه مورد تایید» این وزارتخانه نیست.

  این سخن، فراتر از یک اظهار نظر ساده، نشان‌دهنده یک نگاه نخ‌نما و محافظه‌کارانه به آموزش و فرهنگ جوانان است که نه‌تنها با روح زمانه همخوانی ندارد، بلکه نوعی محدودیت بی‌مورد بر شادی و خلاقیت دانش‌آموزان تحمیل می‌کند.

اشکال سخن وزیر فقط در محدود کردن موسیقی نیست؛ اشکال بزرگ‌تر در این است که نشان می‌دهد نگاه آموزش و پرورش هنوز در دهه‌های گذشته گیر کرده است.

در حالی که دنیا به سمت روش‌های خلاقانه و متنوع آموزشی حرکت می‌کند، ما هنوز درگیر بحث‌های فرسوده‌ایم که به جای پرورش خلاقیت، به دنبال کنترل رفتارهای ساده و شادی‌آفرین دانش‌آموزان هستند.

 موسیقی در مدارس نه تهدیدی برای نظم و تربیت است، نه مخالفتی با فرهنگ و اخلاق. بلکه برعکس، اگر درست مدیریت شود، می‌تواند به ابزاری قدرتمند برای تربیت اجتماعی و عاطفی تبدیل شود.

غذای نیم پرس تصویر دیگری از گسترش فقر در ایران است

فقر در ایران به سرعت در حال گسترش است. در همین حال بسیاری از کسب و کارها نیز به دلیل ناتوانی مردم در خرید یا در حال ورشکست شدن هستند و یا تغییر شغل انجام می شود.چنانکه در این تصویر مشهود است ، بسیاری از رستوران ها و مراکز تهیه غذا ، به دلیل تورم ۶۰ درصدی در کشور و ناتوانی مردم در خرید، غذا را به صورت نیم پرس به فروش می رسانند !

وزیر دارایی سوریه: از ایران میلیاردها دلار غرامت خواهیم گرفت

وزیر دارایی سوریه: بدهی‌های ما به ایران و روسیه وحشتناک است و در حال آماده‌سازی ادعاهای متقابل هستیم. اگر آنها مبالغ مشخصی را مطالبه می‌کنند، ما به دلیل سهم آنها در ویرانی کشور، چندین برابر آن مبلغ را مطالبه خواهیم کرد. از مسئولان ایرانی زیاد شنیدیم که می گویند سوری ها کم وفا هستند و رقم معینی به عنوان بدهی دولت سوریه به ایران اعلام می کنند. غرامت برای کشتار و ویرانی شهرها و تاسیسات سوریه و کمک به رژیم بشار اسد از ایران خواهیم گرفت.

 

سلاطین ارز ترجیحی را بشناسید

زومان / انتشار لیست دریافت‌کنندگان ارز ترجیحی بانک مرکزی، پرده از واقعیتی عجیب برداشت:

تنها ۲۱ شرکت، نیمی از ۹.۲۴ میلیارد دلار ارز ارزان دولتی را طی ۹ ماه دریافت کرده‌اند.

این گروه اندک، ۳۲۶ هزار میلیارد تومان یارانه پنهان از دولت گرفته‌اند، در حالی که بیش از یک هزار شرکت دیگر برای نیمه باقی‌مانده رقابت داشتند. این تمرکز ثروت، زمینه‌ساز انحصار و فساد در بازار کالاهای اساسی و دارو بود.

نام‌های آشنایی چون گروه مدلل، گلرنگ و اکسون در کنار شرکت‌های دولتی، نشان می‌دهد این یارانه به جای ثبات بازار، به تقویت کارتل‌ها و سرکوب رقابت انجامید

مردم در تعلیق و انتظار

گفت‌‌وگو با مردم و تحلیل جامعه‌‌شناسان درباره اعتراضات و آنچه این روزها در ایران می‌‌گذرد

سارا سبزی | خبرنگار گروه جامعه

جامعه در تعلیق و انتظار. آنچه در ۹ روز گذشته، شهرهای ایران را درگیر کرده و از هر گوشه و کنار، صدایی منتقل کرده است، حالا موضوع تحلیل‌ها و بررسی‌های مختلف است. آنچه مردم می‌خواهند و آنچه نمی‌خواهند، مطالبات و انتظارات‌شان و موضوعات مورد اعتراض‌شان، هم بین سخنان مسئولان رده‌بالا جا پیدا کرده، هم بین تحلیلگران و جامعه‌شناسان. یکی از به‌رسمیت‌شناختن اعتراضات می‌گوید و یکی از مماشات‌نکردن دستگاه قضایی با کسانی که «اغتشاشگر» می‌داند.

ازطرف‌دیگر، تعداد زیادی از مردم به‌دقت اتفاقات و تحولات را دنبال می‌کنند و درباره پیوستن با نپیوستن به اعتراضات فکر می‌کنند. ازطرف‌دیگر، اعتصاب مغازه‌داران و بازاریان در بعضی شهرها به فضای مجازی هم کشیده شده و تعداد زیادی از فروشگاه‌ها و صفحه‌های فروش کالا به‌طور مرتب اعلام می‌کنند تا اطلاع ثانوی، فعالیت نمی‌کنند.

فرشته، زن ۳۵ ساله ساکن کرج است و می‌گوید باور نداشتن به ایجاد تغییر، باعث‌شده است که برخی از مردم با تردید با موضوع اعتراضات اخیر روبه‌رو شوند: «فکر می‌کنم که مردم امیدی برای تغییر ندارند، حداقل با این روش و باتوجه به تجربیات گذشته. درست است که در سال ۱۴۰۱، بعد از اعتراضات برخی اتفاق‌های مثبت رخ داد، اما خیلی از مردم هم جان خود را از دست دادند و آنطور که من شنیدم، این‌بار به‌شدت با معترضان برخورد می‌کنند و انگار خیلی از مردم باور کرده‌اند که با اعتراض‌کردن، چیز خاصی تغییر نمی‌کند»

مریم، زن جوان و کارمند هم معتقد است که اگر از نخستین‌روز اعتراضات نگاه کنیم ـ که از بازاریان تهران شروع شد ـ قاعدتاً خود را در آن طیف نمی‌بیند: «البته که بعد از آن هم به شهرهای کوچک و فقیرنشین کشیده شد. بی‌گمان گرانی و شرایط وحشتناک اقتصادی کمر همه‌مان را شکسته، اما متأسفانه مطالبات و شعارها در روزهای بعد، به سمت‌وسویی رفت که بازگشت به تاریخی استبدادی بود که امتحان‌اش را پس داده بود. حتی شعار و مطالبات در راستای شرایط سخت اقتصادی کنونی، محو شد. به‌هر رو اعتراض به بالا رفتن سرسام‌آور هزینه‌های روزمره زندگی، موضوعی نیست که قابل انکار باشد؛ چه برای ما که خود را طبقه متوسط رو به پایین می‌دانیم، چه برای طبقه محروم جامعه.

شیرین احمدنیا جامعه‌شناس: «در این روزها که شاهد اعتراضات و تنش فراگیر اجتماعی در سطح کشور هستیم، نباید از یاد برد که این جامعه سال‌هاست زیر فشارهای هم‌زمان اقتصادی، فرهنگی، نسلی و نهادی نفس می‌کشد و امروز این فشارها بار دیگر، خود را به زبان اعتراض نمایان کرده است؛ اعتراضی برآمده از انباشت بلند‌مدت ناامیدی‌های تکرارشونده و وعده‌های محقق‌نشده. اعتراضات امروز ایران را نمی‌توان صرفاً به یک قشر، یک نسل یا یک مطالبه خاص تقلیل داد. شاهد نوعی «گسست عاطفی» میان جامعه و نهادهای تصمیم‌گیر هستیم.

«مردم مدت‌هاست احساس می‌کنند که دیده نمی‌شوند، شنیده نمی‌شوند، در اولویت قرار داده نمی‌شوند و  کیفیت زندگی روزمره‌شان در معادلات کلان، کمترین اهمیت را نیز دارا نبوده است. شاید این احساسِ به‌حاشیه‌رانده‌شدن، مهم‌ترین موتور اعتراض بوده باشد؛ نه‌صرفاً گرانی، نه‌فقط بیکاری و نه‌تنها طرد، محرومیت و محدودیت‌های اجتماعی ـ سیاسی، بلکه ترکیب همه این‌ها توأم با حس بی‌قدرتی را می‌توان در این مجموعه اعتراض‌ها که شهرهای کوچک و بزرگ را دربرگرفته، سراغ گرفت.»

محمدمهدی مجاهدی جامعه‌شناس و استاد دانشگاه علامه طباطبایی: «قبلاً در تحلیل‌های طبقاتی ویژگی‌های مشترک اعضای هر طبقه را می‌توانستیم برشماریم اما حالا که طبقه عمودی را تعریف می‌کنیم، نارضایتی از حکومت، ویژگی اصلی آن است. همه آنها ناراضی‌اند؛ حالا این نارضایتی از طبقه یک، به دو تنزل پیدا کرده باشد یا از دو به چهار، فرقی نمی‌کند؛ آنها به‌طور نسبی احساس بدبختی می‌کنند و این در همه آنها مشترک است. من در سال ۱۳۹۶ و بعد از اعتراض‌های آن‌سال هم نوشتم که اینجا باید مفهوم پریکاریات را بررسی کرد که به‌معنی بی‌ثبات‌کار یا ناشهروند بی‌قرار در جامعه‌شناسی و اقتصاد شناخته می‌شود که به‌ نوعی طبقه اجتماعی گفته می‌شود که از افراد بی‌ثبات و ناپایدار از نظر وضعیت شغلی و معیشتی تشکیل شده ‌است؛ آنها اعضای طبقه عمودی‌اند که همه‌شان در وضعیت تعلیق، بیچارگی و بی‌قراری قرار دارند، مثل کسی که پایش روی ماسه است و هر لحظه احساس می‌کند این ماسه فرو می‌رود و نمی‌تواند به جایگاه‌اش مطمئن باشد»

عبدالکریم سروش: مسئولان ایران تا حدود زیادی خویشتن‌داری می‌کنند و به تعبیری که خودشان گفتند به ندای معترضان گوش می‌کنند

اظهارات جدید «عبدالکریم سروش» درباره اتفاقات ونزوئلا و مداخله آمریکا و اسرائیل  در ناآرامی‌ها ایران:

نُحوست قرن ۲۱ بیشتر بود؛ بدترین اتفاق در غزه بود و حالا می‌بینیم تجاوز مسلحانه و آدم‌ربایی در روز روشن صورت می‌گیرد و جهانیان یا به احتیاط سخن می‌گویند یا هیچ نمی‌گویند. همه آنچه درباره نظم بین‌الملل و حقوق بشر و جنبه‌های زیبای ظاهری تمدن کنونی بود، لگدمال و همه در پای قدرت‌های وحشی له می‌شوند. جهان آشکارا ناعادلانه است و سران قدرت‌ها به زورگویی و قلدری افتخار می‌کنند و جنگ را بر صلح ترجیح می‌دهند.

در ایران می‌بینیم که گرانی‌ها مردم را به خیابان می‌آورد؛ من البته خوشنودم که مسئولان تا حدود زیادی خویشتن‌داری می‌کنند و به تعبیری که خودشان گفتند به ندای معترضان گوش می‌کنند و برخورد مسلحانه ندارند ولی اصل کار این است که سومدیریت‌ها درمان شود.

مایه تاسف است که نخست وزیر اسرائیل به میدان می‌آید، باید به اینها بگویم که سرجای خود بنشینید مردم ایران مسائل‌شان را میان خودشان حل می‌کنند و هیچ نیازی به شما آدم‌کش‌های خونریز و غارتگر ندارند. تودهنی محکمی به اینها باید زد و من نمی‌دانم اینها با چه رویی این حرف را می‌زنند وقتی به ایران حمله کردند و هنوز فکر می‌کنند می‌توانند مردم را بفریبند، چرا برخی را مسلح می‌کنید؟

اقتصادِ بی‌قرار

درباره اعتراضات معیشتیِ و چند پیشنهاد به دولت

امیررضا اعتمادی | کارشناس اقتصادی

اعتراضات معیشتیِ را باید قبل از هر چیز «پیامِ اقتصاد» دانست؛ پیامی روشن از سمت خانوارهایی که زیر فشار تورم، بی‌ثباتی قیمت‌ها و نااطمینانیِ فردا، دیگر تاب‌آوری‌شان ته کشیده است.

این جنس اعتراض، نه از جنس هیجانِ لحظه‌ای است و نه با نسخه‌های مقطعی آرام می‌شود؛ چون ریشه‌اش در «سفره» است، در «قدرت خرید»، در «بی‌ثباتی» و در «احساسِ شنیده‌نشدنِ مسئله‌های واقعی مردم». اگر این پیام دقیق و بی‌حاشیه خوانده شود، هم حق مردم ادا می‌شود و هم از بروز رفتارهای مخرب جلوگیری خواهد شد؛ چراکه اعتراض مدنیِ مبتنی بر مطالبه، سرمایه اجتماعی است و نه تهدید.

واقعیت این است که آمارهای رسمی نیز به روشنی از فشار فزاینده بر معیشت حکایت دارند. بر اساس داده‌های رسمی، نرخ تورم سالانه (۱۲ ماهه منتهی به آذر ۱۴۰۴) به حدود ۴۲ درصد رسیده است؛ رقمی که نشان می‌دهد حتی افزایش‌های اسمی درآمد، عملاً توسط تورم خنثی شده و سهم واقعی خانوار از رفاه کاهش یافته است.

تجربه اقتصاد ایران به‌خوبی نشان داده که حتی پیش از انتقال کامل اثر نرخ ارز به هزینه‌ها، صرفِ افزایش انتظارات تورمی، موجی از گرانی را در بازارها به راه می‌اندازد. در کنار ارز، بازار طلا نیز به‌عنوان پناهگاه تورمی فعال شده است. وقتی مردم برای حفظ ارزش دارایی‌های کوچک خود به طلا پناه می‌برند، پیام آن بی‌اعتمادی به ثبات اقتصاد کلان است.

حذف تدریجی لبنیات و پروتئین از سفره اقشار متوسط و ضعیف، که تبعات آن در آینده نزدیک در حوزه سلامت عمومی خود را نشان خواهد داد. تورم مزمن و کسری‌های پنهان بودجه‌ای که سال‌هاست از مسیر خلق نقدینگی جبران می‌شوند، فشار دائمی بر قیمت‌ها وارد کرده‌اند. از سوی دیگر، ناترازی در نظام بانکی و مالی و نبود یک چارچوب پایدار برای سیاست ارزی، اقتصاد را در معرض شوک‌های مکرر قرار داده است.

در چنین فضایی، هر خبر منفی یا تصمیم ناهماهنگ می‌تواند به موج جدیدی از التهاب در بازارها منجر شود. در این شرایط، پاسخ به اعتراضات معیشتی نباید امنیتی یا شعاری باشد؛ بلکه نیازمند تصمیم‌های اقتصادی شفاف و گفت‌وگوی مستقیم با جامعه است.

پیشنهاد مشخص این است که دولت، به‌ویژه رئیس‌جمهور و تیم اقتصادی، هرچه سریع‌تر جلسات علنی و منظم در دانشگاه‌ها و مراکز علمی برگزار کنند و بدون واسطه با دانشجویان، کارشناسان و نمایندگان اقشار مختلف گفت‌وگو کنند.

 

حشمت‌الله فلاحت‌پیشه استاد علوم سیاسی: شکاف‌ها تلنبار اشتباهات گذشته است

چیزی که الان در جامعه وجود دارد، این است که فضای ذهنی مردم با مسئولان کشور تفاوت جدی دارد

اگر فضای مجازی را منعکس‌کننده زندگی مردم بدانید؛ صداوسیما منعکس‌کننده ذهنیت سیاستمداران در ایران است

وقتی که ۸۰ درصد مردم از وضع کنونی ناراضی باشند، بخش اندکی از این ۸۰ درصد هم به خیابان بیایند، تبدیل به یک شورش جدی خواهد شد

آن چیزی که الان وجود دارد این هست که مردم به دنبال بازگرداندن منابع مملکت به سفره خودشان هستند

این‌ شکاف‌هایی که ایجاد شده است و آن را می‌بینیم، حاصل از دست رفتن فرصت‌ها و حاصل شکست سیاست‌های شعاریست

حمیدرضا جلایی‌‌پور استاد جامعه‌‌شناسی سیاسی:

عبور از این وضعیت تنها با اتحاد ممکن است

پر کردن شکاف‌ها کار می‌برد. حداقل دو دهه کشور باید در مدار «توسعه» قرار بگیرد تا این شکاف‌ها پر شود

با توجه به شرایط جنگی به نظر من یک شکاف از همه شکاف‌ها مهمتر است و آن هم شکاف میان حامیان ایران و افراد و گروه‌هایی که در درجه اول دغدغه ایران را ندارند

دشمنان ایران دنبال تسلیم ایران و بعد متلاشی کردن ایران هستند. ما عمل اسرائیل را در سوریه دیدیم و می‌بینیم

شایسته است حاکمیت و دولت، دستگاه دیپلماسی را برای جلوگیری از وقوع جنگ مجدد تقویت کنند

علی‌اکبر صالحی مسئول ویژه کار با کشورهای عربی بشود. دکتر ظریف به نیویورک برود و خوشرو رابطه با چین را تقویت کند

عبور از این وضعیت جنگی کشور تنها کار مردم یا حاکمیت و یا دولت نیست کار هر سه آنهاست؛ به عبارتی عبور از این وضعیت با اتحاد ممکن است

معاون دفتر پزشکیان: وظیفه دولت و حاکمان پاسخگویی به معترضان است

طباطبایی:اعتراض از حقوق شهروندی است و وظیفه دولت و حاکمان شنیدن صدای معترضان، پاسخگویی و اجابت مطالبات منطقی است.اما معترض فحاشی نمی‌کند، اهل سنگ‌پراکنی نیست و از خشونت پرهیز می‌کند. مرز میان اعتراض و اغتشاش همین‌جاست.

رئیس‌جمهور شنوای انتقادات است و دولت سمت واقعی مردم ایستاده است.

آیا آمریکا قصد دارد پس از ونزوئلا سراغ ایران بیاید؟

اقدام ایالات متحده آمریکا در حمله به ونزوئلا و اجرای عملیات ربایش رئیس‌جمهور این کشور با واکنش‌های مختلفی در سراسر جهان مواجه شد. بسیاری از کشورهای جهان، چه رقبا و منتقدان آمریکا، مانند روسیه، چین و ایران و چه حتی متحدان آمریکا مانند قدرت‌های اروپایی، از این اقدام انتقاد کردند و آن را خلاف قوانین و حقوق بین‌الملل توصیف کردند.

اقدام دولت ترامپ در حمله بدون زمینه به ونزوئلا و ربایش رئیس‌جمهور این کشور، نگرانی‌ها در مورد وارد شدن جهان به دوره‌ای جدید از ناآرامی‌ها و جنگ‌ها را افزایش داده‌است.

در این میان، جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان یکی از اهداف همیشگی آمریکا برای «تغییر نظام (Regime Change)» در کانون توجه‌ها قرار گرفته‌است. سوال‌های زیادی وجود دارد که آیا اقدام آمریکا در حمله نظامی به ونزوئلا یک استثنا است یا قرار است در مورد کشورهای دیگر نیز تکرار شود؟

دونالد ترامپ در طول یک هفته گذشته تهدیدهای خود به استفاده از زور را در مورد کشورها و مناطق مختلف جهان از جمله ایران، کوبا و گرینلند تکرار کرده‌است.

تغییر در رأس حکومت ونزوئلا، ممکن است جمهوری اسلامی ایران را بیش از پیش در عرصه بین‌المللی تحت فشار قرار دهد. ونزوئلا در طول دو دهه گذشته یکی از متحدان نزدیک ایران دست کم در سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی بوده‌است. سقوط حکومت ونزوئلا، پروژه انزوای بین‌المللی ایران را تقویت می‌کند.

ونزوئلا به عنوان یک کشور به شدت تحریم‌شده یکی از همکاران ایران در دور زدن تحریم‌ها محسوب می‌شد و در عین حال به دلیل سیاست‌های ضدامپریالیستی دولت مادورو، یکی از کشورهای همراه ایران در محکوم کردن اقدام‌های آمریکا در نهادهای بین‌المللی تلقی می‌شد.