گفتگوی خیام نامه با دوچرخه سوار نیشابوری عضو تیم ملی
آرزوهای من و خیلی از جوانان نابود شد!
بهترین کادو برای من در حال حاضر فقط می تواند بهتر شدن شرایط ایران باشد.
سوتیتر: بیش از دوازده سال روی دوچرخه زندگی کردهام و در تمام این مسیر یاد گرفتم که هیچ سربالایی همیشگی نیست و هر سرازیری فرصتی برای سرعت گرفتن و پیشرفت است. نظم، تلاش و پشتکار همیشه ستون موفقیتهای من بوده و امروز بیشتر از هر زمان دیگری آمادهام که تجربه ورزشی و علمیام را در مسیرهای بزرگتر، چه در عرصه قهرمانی و چه در حوزه مربیگری و علم ورزش به کار بگیرم. باور دارم آینده از آن کسانی است که دست از رکاب زدن برنمیدارند.
.
در دنیای ماشینی امروز ورزش نه یک تفریح بلکه یک ضرورت است. البته در این عصر ورزش علاوه بر جنبه آماتور و عمومی، جنبه حرفه ای نیز پیدا کرده است و در حقیقت به تجارت و بلکه صنعتی پول ساز و گاه اثر گذار بر جنبه های اجتماعی و حتی سیاسی زندگی تبدیل شده است.
دوچرخه سواری یکی از مفرح ترین ورزش های حال حاضر است که به صورت اماتور و حرفه ای در کشور ما بتدریج جایگاه خود را بازیافته و تبدیل به ورزشی خانوادگی شده است. در نیشابور اما این ورزش هر چند در سال های گذشته در سطح حرفه ای مدال آورانی در سطح آسیا داشته است اما در حال حاضر به دلایل مختلف علی رغم وجود استعدادها به ورزشی کم رونق تبدیل شده است. یکی از دوچرخه سواران حرفه ای سال های اخیر که حدود ۷ سال است افتخار پوشیدن پیراهن تیم ملی را داردف ابوالفضل امین الرعایاست. برای آشنایی بیشتر با این ورزشکار جوان ، گفتگویی انجام دادیم که تقدیم شما خوبان می شود.
گفتگو: حمید جوادی مقدم
جناب امین الرعایا، ضمن سپاس از شما برای شرکت در این گفتگو لطفا خودتان را بیشتر معرفی کنید؟
با درود و عرض ادب خدمت شما و همکاران خیام نامه،ابوالفضل امین الرعایائی هستم، متولد ۱۰ فروردین ۱۳۸۱ از ۱۲ سالگی ورزش دوچرخه سواری رو شروع کردم، مشوقم علاوه بر علاقه شخصی زیاد، حمایت خانواده به خصوص پدرم بوده است.
چطور شد به دوچرخه سواری علاقه مند شدید؟
از سنین پایین با گروه های مختلف دوچرخه سواری می کردم و با راهنمایی ها و ارزیابی ها فهمیدم که در این رشته استعداد دارم.
اولین مقامی که کسب کردید را به یاد دارید؟
اولین مقام را در مسابقات قهرمانی آموزشگاه ها بدست آوردم که مدال طلا در رده سنی نوجوانان بود.
به نظر شما نیشابور در رشته دوچرخه سواری در کشور حرفی برای گفتن دارد ؟
نیشابور همیشه در مسابقات کشوری دوچرخه سواری حرف برای گفتن داشته و خواهد داشت و پر از استعداد های فوق العاده هست. این شهر در اکثر رشته های ورزشی ، علی رغم شهرستان بودن و امکانات و حمایت های کم، باز هم در رشته های مختلف حرفی برای گفتن داشته و دارد.
ورزش چه تاثیری بر درس خواندن شما داشته است؟
درس و ورزش از اول برای من مثال دو خط موازی بودند و هیچگاه نگذاشتم که بین این دو تداخلی پیش بیاد و همیشه تاکید داشتم و دارم که درس و ورزش هرگز با هم متناقض نیستند و باید همسو پیش بروند و هم اکنون دانشجو ارشد فیزیولوژی ورزشی دانشگاه فردوسی مشهد هستم.
از سختی ها و مشکلات ورزش دوچرخه سواری بگویید؟
همیشه برای طی مسیر قهرمانی سختی های زیادی هست از جمله بحث های مالی که خدارا شکر همیشه خانواده حمایتم کرده و مشکلاتی از جمله تایم زیاد مدرسه که بخش زیادی از آن بیهوده هست و معلمان و مدیرانی که بی منطق سخت گیری هایی داشتند و مهم ترین مشکل خطر های جاده ای و نداشتن مکانی مناسب برای تمری است.
نظم در زندگی شما چه جایگاهی دارد؟
در زندگی حرفه ای که طی ۱۲ سال اخیر داشتم همیشه نظم مهم ترین فاکتور برایم بوده، چه در فصل مسابقات چه در خارج فصل، همیشه سعی کردم سبک زندگی ورزشی و درستی داشته باشم در مورد تغذیه ، تمرین و استراحت.
در کوهستان هم دوچرخه سواری کرده اید؟
بله دوچرخه سواری کوهستان رشته پایه ما بوده و حتی در سطح استان کسب مدال کرده ام. در رشته کراس کانتری و در همین دوران هم در فصول سرد از مزایای به خصوصش بهره می برم.
از مسئولین کشور و استان چه انتظاری دارید؟
هیچ انتظاری از مردم و مسئولین نمی شود، داشت چون فقط ذهن ورزشکار را درگیر می کند و نهایتا هیچ نتیجه ای نخواهد داشت ، وظیفه ورزشکار درست و دقیق تمرین کردن است ، با ذهن درگیر حواشی هرگز همچین اتفاقی نخواهد افتاد.
آیا مسئولین نیشابور از ورزشکاران مثل شما حمایت می کنند؟
مسئولین مخصوصا در نیشابور هیچ حمایتی از ورزش ندارند و علت آن هم داشتن ورزشکاران با استعداد زیاد در تمامی رشته ها هست که با تلاش آنان همیشه اسم نیشابور در صدر کشور باقی مانده است و مسئولین دلیلی بر حمایت نمی بینند!
در چه ماده ای دوچرخه سواری می کنید ؟
بنده در رشته دوچرخه سواری سرعت پیست فعالیت دارم و از سال ۹۵ تا کنون عضو ثابت تیم ملی کشورمان بوده ام.
امکانات نیشابور برای دوچرخه سواری چگونه است؟
امکاناتی نداریم که حتی بخواهم راجع به خوب بودن شان نظر بدهم؛ نه پیست دوچرخه سواری نه جاده ایمن و مناسب و نه رانندگان با فرهنگ!
چه مقام هایی را تاکنون کسب کردید؟
بنده تا کنون سابقه حضور در قهرمانی آسیا ۲۰۲۳ و ۴۴ مدال کشوری رنگارنگ را در رزومه خود داره ام و از پر افتخار ترین سال میتوانم به لیگ جوانان کشوری سال ۹۹ اشاره کنم که با کسب ۵ مدال طلا عنوان قهرمانِ قهرمانان را کسب کردم و بهبا تلاشم تیم نیشابور قهرمان لیگ کشور ایران شد.
آیا تا به حال رکود ملی را جابجا کرده اید ؟
رکورد های ملی در رشته ما معنا و مفهوم خاصی پیدا نمی کنند چون این قدر فاصله با تیم های آسیایی زیاد هست که حتی به سختی می شود به رکورد ورودی مسابقات جهت اعزام دست پیدا کرد.
_آینده ورزشی خود را چطور می بینید؟
آینده ورزشی که برای خود می دیدم قهرمانی در سطوح فراملی و بین المللی بود که متاسفانه در حال حاضر حتی آرزو داشتن این ها اشتباه است چرا که با عدم حمایت های فدراسیون ، هیئت استان و هیئت شهرستان و عدم اعزام به مسابقات برون مرزی آرزو من و خیلی جوان های دیگر نابود شد . در حال حاضر تمام دوچرخه سواران ایران در لیگ برتر به رقابت می پردازند و خبری از مسابقات آسیایی نیست.
_الگوی خاصی در دوچرخه سواری داشتید؟
الگو خاصی من در دوچرخه سواری نداشتم و فقط سعی بر بهترین بودن خودم داشتم.
از نظر شما بهترین دوچرخه سوار ایران و جهان چه کسانی هستند؟
بهترین دوچرخه سوار سرعت ایران محمد دانشور و در جهان متیو ریچاردسن حاضر در تیم بریتانیا هست.
مبلغ ریالی قرار داد شما در یک سال چقدر است؟
قرار داد ها فوق العاده کم هستند و در حدود ۵۰ الی ۳۰۰ میلیون در کل سال با توجه به جایگاه ورزشکار است.
در کدام تیم لیگ برتر رکاب می زنید؟
طی چهار سال گذشته در تیم فولاد مبارکه سپاهان بودم و از امسال در تیم پیشگامان کویر یزد حضور خواهم داشت.
استقبال مردم از دوچرخه سواری چگونه است؟
استقبال مردم به طور کلی از رشته دوچرخه سواری خیلی خوب هست ولی درکی از حرفه ای بودن این رشته ندارند مخصوصا رشته پیست.
به ورزشکاران که قراراست دوچرخه سواری راشروع کنند، توصیه ای دارید؟
کسانی که علاقمند به این رشته هستند توصیه می کنم از ابتدا کار زیر نظر مربیان حرفه ای و مجرب تعلیم ببینند، دوره مربیان به اصطلاح سنتی تمام شده و دنیا این روزه علم را می شناسد.
در تمرین و مسابقات تا بحال به زمین خورده اید؟
طی مسابقات و تمرینات زمین خوردگی کمی داشتم ولی آسیب جدی در ناحیه مچ دست در اردو تیم ملی در اثر پرت شدن از بالای پیست برایم به یادگار مانده و آثار زخم هایی که بیشتر حکم یادگاری دارند.
بیشتر ین سرعت و مسافتی که با دوچرخه داشته اید؟
بیشترین سرعت ۹۰ کیلومتر بر ساعت و بیشتر مسافت ۱۷۰ کیلومتر.
بهترین کادویی که دوست دارید بگیرید؟
بهترین کادو برای من در حال حاضر فقط می تواند بهتر شدن شرایط ایران باشد.
ورزش دوچرخه سواری نان آب دارد؟
ورزش دوچرخه سواری خیر اصلا نون و آبی ندارد و قرار داد ها حتی به پای هزینه های استهلاک دوچرخه نمی رسد.
برنامه شما برای آینده چیست؟
دوست دارم در آینده مربی حرفه ای در بخش بدنسازی رشته های ورزشی مختلف باشم و به ورزش کاران و تیم های حرفه ای کمک کنم.
وقتی به خط پایان نزدیک می شوید به چه فکر می کنید ؟
وقتی به خط پایان نزدیک می شوم می دانم که باید جزو سه نفر باشم و چه بسا فقط اول چون تمام نتیجه تمرین ها و تلاش در همین خط پایان خلاصه میشود.
به نوجوانان توصیه خاصی دارید؟
توصیه من به نوجوانان این است که هرگز ورزش حرفه ای نکنند چون جز آسیب جسمانی و در نهایت ناامیدی چیزی برایشان نخواهد داشت و در واقع در اوضاع فعلی ورزش حرفه ای کردن غیر ممکن هست.
کلام آخر:
ابتدا تشکر می کنم از پدر و مادرم و تمام کسانی که برایم زحمت کشیدند. بیش از دوازده سال روی دوچرخه زندگی کردهام و در تمام این مسیر یاد گرفتم که هیچ سربالایی همیشگی نیست و هر سرازیری فرصتی برای سرعت گرفتن و پیشرفت است. نظم، تلاش و پشتکار همیشه ستون موفقیتهای من بوده و امروز بیشتر از هر زمان دیگری آمادهام که تجربه ورزشی و علمیام را در مسیرهای بزرگتر، چه در عرصه قهرمانی و چه در حوزه مربیگری و علم ورزش به کار بگیرم. باور دارم آینده از آن کسانی است که دست از رکاب زدن برنمیدارند.
.
