نیشابور، از آبادی روی زمین تا بحران در زیر زمین

مریم عارفی پور

آب هست ولی کم است! شعاری که مدتی است آن را در گوشه کنار شهر و کشور می بینیم و می شنویم اما از واقع امر بی اطلاع ایم. بحران آب و مسائل مربوط به آن این روزها مسئله مهم و قابل توجهی است که هنوز مسئولین نتوانستند آن را به صورت مشارکت همگانی درآورند و خیلی ها در این بین اصلا با موضوع آشنا نیستند و فقط آن را در حد یک جمله می شنوند و از کنارش به راحتی عبور می کنند.

روز یکشنبه ۱۲ اردیبهشت ماه نشستی تحت عنوان «هم اندیشی جایگاه زن در نگهداشت و بحران منابع آبی» برگزار شد که هرچند عنوان با محتوا هم خوانی چندانی نداشت اما «دور همی» خوبی برای صحبت و بحث درباره این بحران بود.

این همایش با حضور فرماندار ویژه نیشابور مظفری، هاجر چنارانی نماینده منتخب مردم در مجلس شورای اسلامی، علیپور رییس امور آب منطقه ای نیشابور و تعدادی از کارشناسان و مهندسین و متخصصین امور آب در سالن شهید عابد فرمانداری برگزار شد.

نیشابور؛ روی زمین آباد و زیر زمین در بحران

مظفری در سخنان خود در این نشست گفت: ایرانیان تنها مردمانی هستند که الفبای فارسی را با آب شروع می کنند و خواندن و نوشتن را اولین بار با آب آغاز می کنند و امروز این سرمایه ارزشمندی که داریم به دلیل استفاده نادرست دچار مشکلات جدی شده است و آب های زیرزمینی که به راحتی تجدید پذیر نیستند و میلیون ها سال زمان می برد، در معرض خطر قرار گرفته است و نگرانی های جدی در این زمینه داریم. وی گفت: در حال حاضر در نیشابور که به ظاهر آباد است، اتفاقات خوبی در زیر زمین نیفتاده و آماری که وجود دارد بی نهایت نگران کننده است.

وی افزود: خوشحالیم که پارلمان زنان به این موضوع مهم پرداخته است و با توجه به این که نیشابور در حال حاضر جزو سه دشت پایلوت در کشور است که باید برای حل بحران آب در آن راه علمی و کارشناسی پیدا و اجرا شود. این مهم را باید فرهنگ سازی کنیم که آب سرمایه ملی و با اهمیت است.

در ادامه نماینده منتخب نیشابور در مجلس دهم، گفت: در این راستا زنان نقش مهمی دارند و اگر هر کس در روز یک لیوان آب کمتر مصرف کند و صرفه جویی نماید به وضعیت آب کشور بسیار کمک شده است. ما اعتقاد داریم زنان مدیران خانه هستند و در سطح اجرائیات کشور هم باید مدیران اجرایی کشور برنامه ریزی کنند.

چنارانی افزود: برای مصرف آب دو مقوله را باید پیگیری کنیم یکی برنامه های راهبردی که مدیران اجرایی کشور باید برنامه ریزی کنند و مقوله دیگر که مربوط به مدیران خانه می شود. امروزه در دنیا آموخته اند که محصول برداشتی خود را با میزان آب هماهنگ کنند اما متاسفانه کشاورزی ما همچنان در خواب است و از بدترین شیوه یعنی غرقابی کردن استفاده می کنند و بیشترین میزان هدررفت آب در این بخش است. و با این که ۳۷ سال از عمر انقلاب می گذرد هنوز مسئولی نتوانسته برنامه ریزی کند و نیشابور را از نظر کشت محصولات به بخش های مختلفی تقسیم کند و هر بخش را به محصول خاصی اختصاص دهد.

دولت نمی تواند کاری کند!

در ادامه تازیکی مدیرعامل اولین شرکت توسعه در نیشابور گفت: در نیشابور بحران خیلی جدی است و می خواهیم بحران  را توسعه دهیم یعنی بتوانیم اطلاعات و آگاهی مردم را در این زمینه افزایش دهیم و آن ها را با بحران آشنا کنیم. پیشنهاد من به آقای مظفری در طی نامه ای که به ایشان نوشتم این است که کمیته ی بحران آب تشکیل دهیم و شرکت خصوصی را پای کار بیاوریم که بتواند کار کند چراکه دولت هیچ توانی برای کار کردن ندارد و اگر هم بگوید دارم دروغ می گوید. وقتی یک پروژه بین دو شرکت دولتی عقیم می ماند، چگونه توقع داریم که در این زمینه کاری از پیش ببرد. ما خودمان باید بحران را کنترل کنیم و بخش خصوصی آماده انجام هر کاری برای حل مشکل است.

در این جلسه محمد سلطانی اصل، دکترای عمران آب در خصوص بحران آب و مسائل مربوط به آن دقایقی سخنرانی کرد و پس از آن گروه موسیقی نیشابورک اجرای زنده ی موسیقی سنتی برگزار کرد و پس از آن مهندس جمشیدی مدیرعامل اسبق آبفای استان خراسان و مدیرعامل انجمن ناجیان آب مسائل مربوط به بحران شهرستان را مطرح کرد و مسئله را جدی تر از آنچه که می دانیم، خواند و از مردم و مسئولان نیشابور خواست با گفتگو و هم اندیشی فکری برای مسئله بردارند و از مشارکت مردمی در این خصوص بهره مند شوند.

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.