یک آنفلوآنزا و هزار حرف و حدیث: چرا «جامعه ی ضعیف»داریم؟

یادداشت مدیر مسئول

جامعه ی ایرانی2-1

جامعه ی ناسالم جامعه ی ناآگاهلطفا  به این تیترها کمی دقت کنید:

در بم اتفاق افتاد:

«افزایش جرائم و آسیب های اجتماعی بعد از  زلزله بم »

  • گسترش خشونت و قتل
  • گسترش اعتیاد
  • شرارت و ناامنی
  • بی بندو باری و مشکلات اخلاقی ( دی ماه ۱۳۸۲ )

استاندار کرمان: با اشاره به زلزله اخیر

« دیواری که عکس احمدی نژاد داشت ویران نشد؟!»

«اسماعیل نجار» در جلسه ستاد بحران استانداری کرمان گفت:» مردم منطقه زلزله زده از ایمان و اعتقاد بسیار بالایی برخوردار بودند به عنوان مثال در بازرسی های ما یک منزلی مشاهده شد که سه دیوار آن در اثر زلزله فرو ریخته و یک دیوار که عکس دکتر احمدی نژاد بر آن نصب شده سالم مانده؛ اعتقاد آنها بر این بود که لطف و نظر خداوند به خاطر خدمات احمدی نژاد بوده که این دیوار فرو نریخته است.»  (دی ماه ۱۳۸۹ )

گزارش میدانی ایسنا از تنکابن:

«وقتی بعضیها در برف پول پارو میکنند»

– افزایش ۵ برابری کرایه چالوس تا تنکابن در مسیر همان بی‌قانونی‌های زمان بحران است

– قیمت سرسام‌آور ۵۰۰ هزارتومانی برای پارو کردن برف پشت‌بام‌ها اگرچه در روزهای آخر هفته بحران به کمتر از ۲۰۰ هزار تومان رسید

– آب معدنی بسته‌ای ۱۲ هزار تومان و نان دانه‌ای ۱۰۰۰ تومان ( دی ماه ۱۳۹۲ )

وزیر بهداشت در جمع خبرنگاران مطرح کرد:

«ایجاد جو روانی برای فروش واکسنهای تاریخ گذشته»

هاشمی  در باره ی به وجود آمدن بازار سیاه ماسک، دارو و واکسن برای آنفلوآنزا گفت: عده‌ای  کشور را وارد اضطراب کردند و به راحتی توانستند در فضای مجازی و تلویزیون آنتن بگیرند و موجی ایجاد کردند که خیلی چیزها در آن فروخته شد حتی بازار سیاه برای ماسک و واکسن به‌وجود آمد و داروهای تاریخ گذشته همه به فروش رفت. به نظر می‌رسد با فروش این اقلام دیگر آنفلوآنزا در کشور ریشه‌کن شده است!.  (آذرماه۱۳۹۴ )

جامعه ی سالم جامعه ی آموزش دیده و آگاه:

«قوی ترین زلزله ی تبت شده ی دنیا و واکنش مردم »

زمین‌لرزه و سونامی توهوکو در۱۱ مارس ۲۰۱۱ به قدرت ۹ درجه در شمال شرقی ژاپن رخ داد.  زمین‌لرزه سبب گردید در تمامی مناطق ساحلی ژاپن در کنار اقیانوس آرام هشدار سونامی و درخواست تخلیه این مناطق اعلام شود ؛ این زمین لرزه امواج سونامی به ارتفاع ۱۵ متر در ژاپن و امواج کوچکتری در کشورهای دیگر ایجاد کرد.

این زمین‌لرزه خسارات بسیار زیادی شامل تخریب شدید جاده‌ها و راه‌آهن و ایجاد آتش‌سوزی در برخی مناطق را بر ژاپن وارد کرده‌است. در حدود ۴٫۴ میلیون خانوار در شمال شرقی ژاپن بدون برق و ۱٫۴ میلیون نفر بدون آب ماندند .  تعدادی از ژنراتورها الکتریکی از کار افتاده‌اند و حداقل سه راکتور هسته‌ای در پی انباشته شدن گاز هیدروژن منفجر شده‌اند.

تمام مناطق در شعاع ۲۰ کیلومتری نیروگاه هسته‌ای شماره یک فوکوشیما و ده کیلومتری نیروگاه هسته‌ای شماره دو فوکوشیما که متعلق به شرکت برق توکیو هستند تخلیه شده‌است. ارزیابی‌های اولیه توسط مرکز بین‌المللی ایر بیمه محل‌های تخریب شده را تنها ۱۴،۵ تا ۳۴،۶ بیلیون دلار برآورد کرد.برآوردها نشان می‌دهد زمین‌لرزه توهوکو قوی‌ترین زمین‌لرزه در ژاپن و پنجمین در جهان از زمان آغاز ثبت شدت زلزله‌ها از ۱۹۰۰ میلادی عنوان شده‌است.این زمین لرزه۱۵۸۳۹کشته؛۳۶۴۲ مفقود؛۵۹۵۰ زخمی بر جای نهاد.

واکنش مردم ژاپن چه بود؟!

واکنش مردم ژاپن به زلزله و سونامی سال ۲۰۱۱ حاکی از این بود که فرهنگ مردم این سرزمین طی دهه‌های اخیر تفاوت‌های آشکاری کرده است؛ معجزه‌ای که به ندرت در دیگر کشورها رخ می دهد.

مردم ژاپن برای رویارویی با این بحران عظیم، به صورت سازماندهی شده آموزش دیده و آرامش خود را حفظ کرده و بارقه‌ای از تمدن و فرهنگ غنی زندگی شهری را به جهانیان نشان دادند.

برخورد آنها با یکدیگر در آن لحظات سخت با لطافت و مهربانی همراه بود. هیچ‌یک از شهروندان ژاپنی به دیگر هموطنان خود هجوم نبرد؛کمبود مواد غذایی در مناطق بحران زده احساس نشد؛  صف های طولانی برای دریافت مواد غذایی تشکیل نشد!؛ قیمت ها تصاعدی بالا نرفت؛ موردی از غارت اموال مساهده نشد. در کمتر از یک سال، تمامی تأسیسات، بزرگراه‌ها، بندرها، جاده‌ها، پل‌ها و هرچه در این زلزله ویران شده ساخته شد و در کمتر از ۲سال تمامی ساختمان‌های عظیم بازسازی ‌شد.

این فاجعه تنها در ذهن آنهایی که آن را از نزدیک تجربه کرده‌اند مثل یک کابوس باقی خواهد ماند اما هیچ اثری از آن روی زمین مشاهده نخواهد شد. هیچ کشور دیگری از این حس فداکاری، از خودگذشتگی، انگیزه و قاطعیتی که مردم ژاپن در اختیار دارند، برخوردار نیست. شجاعت ژاپنی‌ها درزمان وقوع فجایع طبیعی، قابل ستایش است. حس وظیفه‌شناسی آنها در این شرایط چند برابر می‌شود. فرهنگ مردم ژاپن به‌گونه‌ای است که در این لحظات حس وحدت و یگانگی را به اوج می‌رساند و این ویژگی منحصربه فرد به آنها اجازه می‌دهد تا به اهداف فوق‌العاده‌ای در زندگی اجتماعی دست یابند. ژاپنی‌ها با همین طرز فکر در هر شرایطی به بقای خویش ادامه داده و می‌دهند. اصل فرهنگ ژاپن بر مبنای بقا استوار شده است. در آن لحظات خیلی از مردم ژاپن حتی نگران زندگی خویش نبودند. برای آنها خدمت به کشورشان از حس به زیستن و تلاش برای نجات و مراقبت از مردم سرزمین خود بیش از هر چیز دیگری اهمیت دارد. مردم ژاپن بر هرگونه غم و ناراحتی فائق می‌آیند چراکه زمانی برای تأسف و افسوس خوردن برای خود ندارند و به لطف شخصیت، ارزش‌ها و ثبات درونی بر هر رنج و دردی چیره می‌شوند.

چه باید کرد:

دویست سال از این جمله ی معروف سید جمال الدین اسدآبادی که: «در فرنگ مسلمان ندیدم اما مسلمانی بسیار دیدم »؛ می گذرد. سوگمندانه تر این که پس از دو قرن؛  این جمله ی سید جمال را یکی دیگر از معممین حال حاضر در خصوص ژاپن  نقل می کند.  وی که شخص شناخته شده ای است و برای یک سفر تبلیغی چند ماهی را در این کشور به سر برده بود معتقد است: «مسلمانی، اخلاق، درستی، راستی را می توان در آن جا دید».

حال این سوال مطرح است که چه شده است در این دویست سال ژاپن از یک کشور گمنام به ابرقدرتی عظیم در عرصه ی اقتصادو تولید علم و فن آوری تبدیل شده است و مهمتر آن که پیروان آیین «بودا وشینتو و…» در جایگاهی از اخلاق و انسانیت قرار گرفته اند که یک عالم دینی شیعه وقتی در متن آن جامعه قرار می گیرد؛ این گونه تحت تاثیر واقع می شود؟جدای از تاثیر سیاست بر احوال جامعه و مردم؛ باید رد پای این ضعف را در فرهنگ و جامعه نیز جست .

به نظر می رسد با عنایت به زلزله خیز  و فقیر بودن این سرزمین؛ ژاپنی ها با تکیه ی بر تجارب حاصل از انقلاب روشن(میجی)،  آموزش، استفاده از علم، دانش و تجربه ی بشری؛ تلاش و کوشش فراوان وبا استراتژی معین  توانسته اند بر مشکلات خود غلبه کنند و امروزه به عنوان یکی از قدرت های برتر جهان مطرح شوند.

باید پذیرفت که«این رویدادها و حوادث نیستند که آینده ی جامعه ی بشری را خوب یا بد رقم می زنند، بلکه واکنش ما به این رویدادهاست که می تواند ما را خوشبخت یا بدبخت نماید». باید بیاموزیم انصاف و اخلاق در سایه ی آموزش صحیح بدست می آید، این جاست که می توان معشوق آگاهی را در آغوش گرفت، دیو زشت نادانی را مغلوب کرد، از شر جهل و خرافه و روزمرگی؛ نجات یافت ؛ تا آن جا که با یک آنفولانزا یا پیشگویی نوستر آداموسی! یا وقوع یک حادثه ی کوچک؛ دچار واهمه و بحران نشویم. اگر هم حادثه ای روی داد؛ یاد بگیریم که بخشی از زندگی ماست و باید از ابعاد آن بکاهیم و با رفتار  و تصمیمات عقلانی؛ آن را مدیریت کنیم.

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.