دو خبر ویژه خیام نامه ;۱- سفر به کیش با برو بچه ها! برای اعضای شورا ۲- اختصاص وام دو میلیارد تومانی ۱۴ هزار بافنده؛ به یک نور چشمی

SONY DSC

SONY DSC

ویروس کشنده شیوه های مدیریتی عهد قجری جناب محمود! همچنان گریبان گیر نیشابوریان است و ظاهرا قرار نیست به این زودی ها مردم از پرداخت هزینه ی شیوه های نادرست اداره ی امور رها شوند. دو خبر ویژه ی خیام نامه در این شماره به همین موضوع اختصاص دارد:

یکم: سفر به کیش با برو بچه ها! برای اعضای شورا

شهرداری  نیشابور و روابط عمومی شورابا ارسال پیامکی به اعضای شورا؛ به آن ها خبر داد که:

«حضور درنمایشگاه کیش ۲۴ تا ۲۸ دی ماه؛ هر عضو سه نفر؛ برای هماهنگی تهیه ی بلیط و رزرو جا؛ تا ساعت ۱۲ روز شنبه تماس بگیرید».

قصه چیست؟

هر ساله همایشی با عنوان « شهر ایده آل»در کیش برگزار می شود. این نمایشگاه «علمی- آموزشی» اختصاص به معرفی شیوه های نوین مدیریت شهری دارد. شهرداری ها می توانند با پرداخت هزینه ی شرکت در نمایشگاه بر اساس تعداد افراد شرکت کننده و نیز هزینه ی بلیط هواپیما و هتل؛ در این نمایشگاه حضور یابند و با دستاوردهای این نمایشگاه آشنا شوند. در سال های گذشته علاوه بر حضور مدیران و کارشناسان شهرداری نیشابور؛ برخی اعضای شورا فرصت را غنیمت شمرده و سفر خاطره انگیزی را از جیب شهروندان تجربه کردند. البته این سفرها حاشیه های خواندنی هم دارد که پیش بینی می شود برای آیندگان «مضحک» و «زجرآور» باشد.

اما آن چه سفر امسال را احتمالا خاطره انگیزتر خواهد ساخت این است که: شورای شهر در جلسه ی روز دوشنبه به جناب شهردار« کارت زرد» داد که معنای آن اخطار جدی به ایشان است؛ حال پس از دعوت جناب شهردار از اعضای شورا برای این سفر در اوایل هفته! روابط عمومی شورا نیز؛ از مال مردم حاتم طائی شده و آقایان و خانم های شورا  را به سفر دعوت نموده و«هر عضو می تواند سه نفر همراه هم ببرد».

این سفر و نحوه ی دعوت و حضور احتمالی اعضای شورا حاوی چند نکته است:

الف: «آدم ها قابل خریدن هستند اما ممکن است قیمت شان فرق کند؟!»

این شائبه مطرح می شود که جناب شهردار قصد دارد نظر و اعتماد برخی اعضای شورا را با دادن امتیازات شخصی جلب کند، به همین سبب در بزنگاه های مختلف با دادن برخی امتیازات مثل: استخدام برخی نزدیکان شورا، صدور ابلاغ های عجیب و غریب، دادن رپرتاژهای متعدد به نشریات متعلق به اعضای شورا بر خلاف قانون و توجه خاص به اجرایی کردن برخی وعده های اعضای شورا به ویژه در محلات حاشیه ای برای تقویت نفوذ و پایگاه رای اعضا و سفرهای خاطره انگیز به شمال و جنوب و… سعی می کند حیات مدیریتی خود را در شهر «مغول زده ی» نیشابور تضمین کند.

ب: «مردم بازند ه ی اصلی»

در این شیوه ی مدیریتی «نامحمود» مردم بازنده ی اصلی به شمار می آیند زیرا:

۱-فرض کنید در نبود رسانه های حرفه ای و وجدان  و انصاف برخی اعضا؛ ۱۳ عضو شورا تصمیم به این سفر خاطره انگیز به اتفاق سه همراه! داشته باشند. با احتساب سه میلیون تومان هزینه ی هر نفر؛ اگر فرض را بر مراعات مال مردم! توسط مسافران در صرف هزینه ها بگذاریم!؛ هزینه ی این تصمیم جناب شهردار از جیب مردم بالغ بر« یک میلیارد و پانصد و شصت»! میلیون ریال خواهد شد.

۲-نکته ی فاجعه بار این جاست که با نهادینه شدن این روش غلط؛  شورا دیگر اراده ای برای نظارت بر مجموعه ی ثروتمند و مستعد فساد شهرداری نخواهد داشت و معامله ای غیر رسمی بین شهردار و شورا شکل خواهد گرفت که «اعطای امتیاز در قبال عدم نظارت» و این یعنی فسادی که نمونه اش را فقط در دوره ی «محمود» دیده ایم.

۳-کنار گذاشته شدن الگوهای علمی توسعه ی شهری به دلیل دخالت های برخاسته از منافع کوتاه مدت و «لمپنیسم» برخی اعضای شورا؛و شیوه ی مدیریت بدون برنامه و استراتژی، سبب هرز رفتن بسیاری از منابعی می شود که از محل «عوارضی» بدست آمده است که شهروندان با مشقات فراوان پرداخت کرده یا می نمایند.

هر چند باید اذعان نمود که تا لحظه ی تنظیم خبر هنوز از تعداد شرکت کنندگان در این سفر اطلاع دقیقی در دست نیست و ما امیدواریم که این اتفاق نیفتد؛ ولی خیام نامه باید به وظیفه ی خود در  افشای روش های غلط عمل نماید و کاسته شدن حتی یک نفر از مسافرین این سفر گامی مهم در جهت حراست از بیت المال خواهد بود.

  • دوم: اختصاص وام دو میلیارد تومانی ۱۴ هزار بافنده؛ به یک نور چشمی

خبر دوم هم این است که:« دو میلیارد تومان! وام قرض الحسنه ی متعلق به شرکت تعاونی بافندگان فرش دست بافت نیشابور؛ با موافقت اداره ی صنعت، معدن و تجارت نیشابور و علی رغم مخالفت اداره کل خراسان و اتحادیه ی مذکور در نیشابور، به یک نور چشمی پرداخت شد».گفته می شود این فرد ارتباطات نزدیکی با یک نماینده ی پر نفوذ دارد.

خبرهای تکمیلی حکایت از این دارد که  اختصاص این وام  باد آورده به فرد مذکور که صاحب یک نمایشگاه اتومبیل در شهرک های شمالی شهراست؛ واکنش و مخالفت گسترده ی اعضای شرکت تعاونی فرش دست بافت نیشابور را به دنبال داشته است. این مخالفت ها سبب ورود برخی نهادهای نظارتی و انتظامی به موضوع شده و در نهایت؛ گویا این وام برگشت داده می شود و برای برخی افراد خاطی؛ پرونده ی قضایی تشکیل شده که در حال رسیدگی است.

این خبر نیز از چند وجه شایسته ی توجه است:

۱- فساد ساختاری

بسیاری از عقلای قوم در خصوص گسترش فساد در دوره ی پاک ترین! دولت تاریخ ایران؛ این عبارت را به کار برده اند که در زمان آن دولت«فساد ساختاری» شده بود. این خبر، احکام صادر شده در محاکم قضایی، افشاگری های صورت گرفته توسط مراجع رسمی در سطح ملی و نیز اطلاع رسانی های انجام شده توسط خیام نامه در شهرستان؛ همه وهمه حکایت از این دارد که «فساد ساختاری» شده است. معنای این سخن این است که در نبود نظارت همگانی و حیات خلوت یک جناح در سپهر سیاسی ایران؛ قانون ستیزی و فساد در بسیاری از ارکان دولت نفوذ کرده است.

این نمونه ی محلی  و موارد مشابه دیگر از جمله اختصاص «۲ میلیارد تومان» وام قرض الحسنه شرکت تعاونی دامداران به یک نورچشمی دیگر! در دوران ریاست «نبوی نامقی» بر جهاد کشاورزی که از قضا، دارای نسبت نزدیکی با جناب نماینده ی شش دوره ی مردم در مجلس! دارد؛ یا واریز مبالغ زیادی از بودجه ی دهیاری ها به حساب بخشداری ها؛ همه و همه موید این ادعاست.

البته به نظر می رسد علی رغم وجود برخی کاستی ها و ادامه ی شیوه ی مدیریت رانتی بازماندگان دولت قبل در دولت کنونی؛ هوشیاری نهادهای نظارتی و انتظامی سبب بازگشت این وام به صندوق شده است که جای خوش وقتی بسیار دارد.

۲- لزوم هوشیاری مردم

یکی از مهمترین مشکلات کشور ثروتمند ایران «مدیریت منابع» است. در نتیجه ی تکیه ی برخی انسان های ناشایست و ضعیف بر مناصب گوناگون اجرایی و قانونگذاری؛ شاهد از دست رفتن بسیاری از فرصت ها ی توسعه وایجاد رانت های مفسده انگیز بوده و هستیم. به نظر می رسد برای خاتمه دادن به این روندهای غلط  نیازمند هوشیاری و آگاهی بیش از پیش مردم هستیم. باید مردم به قدرت تاثیر گذاری خود برای خاتمه دادن به روندهای غلط ایمان بیاورند.

۱۴ هزار بافنده ی نیشابوری و صدها فعال عرصه ی دام و دامپروری باید بدانند که اگر منابع عظیم مالی آن حوزه ها سر از جیب مبارک برخی(!) در می آورد؛ عامل اصلی آن حضور کسانی در مصدر امور است که شایستگی آن را ندارند و امانت دار نیز نیستند. باید بدانیم برای پایان بخشیدن به این روندهای غلط کمی «تفکر» و «همت» نیاز است.

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.