گفت گو باجمشید یاوری موسس مدرسه فوتبال آریا در نیشابور

گفت گو باجمشید یاوری موسس مدرسه فوتبال آریا درنیشابور

استادیوم یا خانه کلاغ ها

به نظر می رسد رئیس ورزش و جوانان نیشابور پشتش به کوه قدرت وصل است. برایش مهم نیست کسی در این شهر از ورزش و عملکرد مدیر آن احساس نگرانی داشته باشد یا نه. پرکردن اوقات فراغت جوانان و کمبود فضای ورزشی برای شهری مثل نیشابور یک اصل است واین درحالی است که سرانه ورزشی شهرشفاف نیست ومعلوم نیست که این بود جه کجا هزینه می شود .باید اذعان نمود که به دلیل سیاست زده گی ورزش این شهرستان، فرزندان این کهن دیار راهی کج ترین مسیرهامی شونده ومسئولینش یا خواب اند و یا خود را به خواب زده اند .البته در این رهگذرهم کم نیستند مردانی که بی ادعا به فکر ورزش و سلامت فرزندان این شهرند، هرچند خودشان همشهری ما نیستند. دراین شماره پای صحبت آقای جمشید یاوری موسس باشگاه فوتبال آریا نشسته ا یم تاهم از تجربیاتشان بهره ببریم و هم به مشکلات بی سرانجام ورزش شهرستان نگاهی دیگرواز زاویه ای دیگر داشته باشیم.

آقای یاوری چه شد که به فکر تاسیس باشگاه درنیشابورافتادید؟ مشکلات و موفقیت هایتان چه بوده؟

من اصالتا خوزستانی هستم و سال ۱۳۷۰ وارد نیشابور شدم.وقتی با چند تن از دوستان رفتیم ورزشگاه تختی برای دیدن فوتبال ، فهمیدم که بازیکنان این شهر، فوتبال را کلاسی بازی نمی کنند و همین طوری توپ می زنند به همین خاطر تصمیم گرفتم مدرسه فوتبال دایر کنم و این کار را هم کردم. خیلی زحمت کشیدم و اذیت شدم ولی خدا را شکر توانستم دین خود را به مردم ادا کنم.و در این مدت تعداد زیادی بازیکن را به تیم های دیگر داده ایم و خدا را شکر چند نفرشان هم الان در بهترین شرایط هستند. سعید خانی ـ نعمتی و…. ماحصل باشگاه ما بودند. درسال ۱۳۷۹قهرمان دسته یک خراسان شدیم. زمانی در استان اول بودیم ولی به دلیل وضعیت بد مالی تیم را در سال ۸۳ به تربت جام دادیم. الان هم داریم می رسیم به همونجا ما الان با ۲۰ تومان داریم برای ۲ سال بچه ها را می آوریم سرتمرین.

ورزش نیشابور را چگونه می بینید؟

من نیشابور را ایران کوچک می گویم. چون از اقصی نقاط کشور با بهترین تفکرات در نیشابور هستند و کار می کنند ولی از طرف دیگر شهر بی حسابی است چون نگرش همه به ورزش نگرش اشتباهی است شهردار از تک تک من وشما وفرزندان مان و قدم گذاشتن بر روی آسفالت خیابان مالیات می گیرد . ولی آیا همانقدرهم به ما و فرزندان ما اهمیت می دهند؟ شورا هم که بدترازهمه. متاسفانه اعضای شورای شهر هنوزحقوق بچه ها را نمی دانند. آقایی که مسئول ورزش شورا است برای ورزش شهر چه کرده است؟ او فقط حرف می زند و بس. ایشان حق ندارد به من دروغ بگوید. وقتی هیچ کاری نکرده حق ندارد در راس ورزش شورای شهر باشد. ایشان چندین میلیون تومان برای والیبال کمک کرده به خاطر چی ؟ بعضی ها نیشابور را فقط برای خودشان می خواهند. آن ها دلشان برای نیشابور نسوخته. دروغ می گویند .وقتی رای ما را گرفتند دیگر تمام شد همه چیز فراموش شده. اگر انسان ها جوهر و گوهر داشته باشند نیاز به تبلیغ ندارند،چون با اعمالشان می توانند بر قلب ها حکومت کنند.

درمورد ورزش آموزشگاهها هم باید بگویم به نظرمن از زمانی که آقای محمود مداح و کاظم خلاصی از ورزش آموزشگاه ها رفتند کسی نتوانسته این قسمت را هم به نحو احسن اداره کند.

درمورد شهرداری وتیم های ورزشی آن گفتنی است که آن ها وضعشان خوبه، الان زمین و … خصوصی برای بازیکنانشان دارند و تیم هایی که الان در شهرداری هستند بسیار امکانات دارند ولی نمی توانند خوب ازآنها استفاده کنند.

نقش رئیس ورزش شهرستان در این میان چیست؟

برای من مهم نیست که چه کسی رئیس می شود، من اهل تعاملم ،ولی کسی که می آید باید برای من و فرزندان این شهر کار کند. اگر به من کمک شود می توانم فرزندان این شهر را ازبیراهه نجات دهم. من اگر بخواهم مدیری را نگاه کنم به بالاترازاونگاه می کنم. بدبینی های ما ازمدیریت ورزش وقتی ایجاد شد که سالن ها و مکان ها را به اجاره دادند. و از آن جا بود که برای خود شیرینی های بی مورد همه اش پول به خزانه واریز کردند. زمانی که آقای ترشیزیان به ورزش آمد ۱۵۰ تیم فوتبال داشتیم ،الان ۲۰ تیم داریم یعنی ۱۳۰ تا کم شد. اگرهر تیم را ۲۵ نفر بگیریم،یعنی ۲۵۰۰ نفر در خیابان ها سرگردان شدند.

ورزش امروز خرید و فروش می شود وبه ویژه مدیریت ها هم خرید و فروش می شوند .امروزه هرکس به خاطر خودش فشار برمردم می آورد و پول بیشتری به خزانه واریز می کند واون بهترین مدیر در سطح کل کشور است .

الان چه کسی از ورزش ما حمایت می کند. می گویند اگر به شما پول بدهیم باید به بقیه هم بدهیم. من می گویم نه، اگر شما چندتا فرزند داری مدیریت خانه را به اونی که بهتره می دهی، پس اونا هم باید همینو مد نظر قرار می دادند. گلایه ما از بالاهاست ، این پایینی ها که کاره ای نیستند. گلایه ما به فرماندار و غیره است

معضلات دیگر ورزش شهرستان را درچه اموری می بینید؟

نیاوردن جوانان به شورا، گرانی وسایل ورزشی، نبود مکان های مناسب ورزشی ، تنشهای موجود بین افرادی که در راس امورند و سیاست زده گی ها، نبود سرانه مکانی و مالی. کم بودن سرانه هر ورزشکار( ۱۷ سانتی متربرای هرنفر)

خب حال چه باید کرد؟

به نظرمن پیشرفت ورزش درگرو سه چیز است: ۱- مدیریت خوب ۲- مکان های خوب ۳- افراد خوب

خوبی یعنی بها دادن به افراد و تشویق و ترغیب کردن به موارد خوب ـ درست کردن مکان های خوب که نوجوانان و فرزندان من و شما را به سوی خود می کشد و البته افراد خوبی که لیاقت آن را دارند که فرزندانمان را به دستشان بسپاریم و مطمئن هم باشیم.ما الان کسانی را می خواهیم که مردانه بجنگند تا ورزش قدرت بگیرد

نیشابور دارای بیشترین کارخانه جات است که می توان ازآن ها به عنوان اسپانسر استفاده کرد و این کار مستلزم کار و رایزنی های بیشتراست. اگر اسپانسر باشد و به ورزش کمک کند فرهنگ مردم هم بهتر می شود. ما درورزش شهرمان دو تکیه گاه داریم آقای مظفری و آقای رفیقیان . آقای مظفری می تواند با سیاست و مدیریت خود و کمک به باشگاه های مختلف ورزشی در رشد ورزش شهرستان سهیم باشد و آقای رفیقیان هم می تواند جهت ساخت اسپانسر ها کمک فراوانی به ما داشته باشد

باید گفت که شهردار درخارج ازاوقات فراغت مسئول است وباید برای بچه ها امکانات فراهم کند چون از آن ها عوارض می گیرد. شورای شهر هم به قول های خودش عمل کند.

و کلام آخر؟

سلامتی برای فرزندان این شهر و سرعقل آمدن مسئولین با عملکرد خوب خود

مسعود موسوی تبار

به اشتراک بگذارید:


پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.