گفت و گو با باغدار نمونه شهرستان , تنها «عشق» بود که مرا به این سو کشاند

 

آزاده مهدیار

photo_2016-08-16_20-44-41کشاورزی ما تجربی است، کشاورز باید آموزش ببیند

باغ میوه محمود دشتی، معلم بازنشسته ای که به باغداری روی آورده و از سوی جهاد کشاورزی به عنوان باغدار نمونه انتخاب شده است، ما را فرا می خواند تا علاوه بر تفرجی در این باغ سرسبز و زیبا، گفت و گویی بی تعارف با وی داشته باشیم و او از «عشق» به کارش تا مشکلات حوزه کشاورزی برای مان بگوید.

دالان سرسبز و پرطراوت باغ، چینش منظم درخت های شلیل و آلو، ترکیب رنگهای سبز و سرخ و شاخه های پُربار و خمیده نشانگر باغبانی دقیق و با تجربه است. مشاهده این فضا همراه با چشیدن طعم شیرین سیب و شلیل و هوای تازه حاصل از تنفس این سبزینه عظیم، حال خوشی را دست می دهد. صدای پرندگان و حتی جنب و جوش حشرات نشان از زیستگاهی طبیعی و فطری دارد. زمان در حال گذر است و باید با خالق این زیبایی به گفت و گو نشست.

فعالیت کشاورزی و باغبانی را از چه زمانی آغاز کرده اید؟

از سن نوجوانی با این حرفه آشنایی داشتم درسال ۷۹ اقدام به خرید زمین کرده و از سال ۸۵ احداث باغ و درختکاری را آغاز کردم.

چه طور پس از حرفه معلمی به باغبانی روی آوردید؟

چون یک فعال سیاسی هستم، سعی کرده ام درآمدی مستقل از حرفه دولتی داشته باشم. از طرف دیگر کار در طبیعت از کودکی با من عجین شده بود و تنها «عشق» بود که مرا به این سو کشاند.

از سرمایه گذاری تان در شروع کار بگویید:

سرمایه گذاری اصلی من در دو و نیم هکتار زمین با ۱۶ ساعت آب است که با تاسیسات جانبی مبلغ قابل توجهی است. فقط بدانید که ماهانه۴۰۰ میلیون تومان بهای آب این مجموعه است.

ملاک انتخاب شما به عنوان باغدار نمونه از سوی جهاد کشاورزی چیست؟

به دلیل استفاده از روش های نوین باغداری، آبیاری قطره ای و تقسیم بندی باغ بر اساس نوع محصول،مثلا یازده نوع سیب کاشته شده در قسمت هایی مجزا و منظم قرار دارد.

در این باغ برای چند نفر اشتغال ایجاد شده است؟

دو کارگر دائمی که بیمه هستند و به طور متوسط روزانه ۴ نفر زندگی شان مستقیما از این باغ تامین می شود.

میزان محصول تولیدی شما چقدر است؟

در سال ۶۰ تن تولید میوه داریم، یازده نوع سیب، ده نوع آلو، سه نوع هلو، سه نوع گلابی، دو نوع گوجه سبز، دو نوع شلیل، دو نوع آلبالو. من سه نوع بذر سیب فرانسوی را در نیشابور پرورش دادم که شاید ظاهر خیلی خوبی نداشته باشد اما بسیار با کیفیت است.

محصولات شما در کجا عرضه می شود؟

بستگی به بازارهرکدام از محصولات دارد، برخی از آنها تا هفتاد درصد در بازار مشهد توزیع می شود، اما برخی پنجاه پنجاه در نیشابور و مشهد و بعضی از این محصولات هم بیشتر در نیشابور توزیع می شود.

در حال حاضر مشکلات باغداران و کشاورزان چیست؟

تمام کشاورزان دغدغه فروش محصول دارند، محصولات به قیمت های تضمینی فروخته نمی شود، کشاورز جز دغدغه تولید باید به فکر بازاریابی هم باشد.

مشکل اساسی دیگر عدم آموزش صحیح به کشاورز است، من که فردی تحصیلکرده واهل مطالعه هستم و هر روز سایت های خبری و روزنامه ها را مرور می کنم، در مورد محصول م نمی دانم آیا کود و سمی که برای درختان استفاده می کنم بر اساس دانش فنی است یا نه، نمی دانم آیا روش بهتری برای آبیاری یا مبارزه با آفات وجود دارد یا نه، آیا کشاورزان ما صرفا تجربی این کارها را انجام می دهند یا با در نظر گرفتن تاثیرات زیست محیطی، ارگانیکی و بیولوژیکی محصول؟

 راه حل چیست؟

باید کلینیک های کشاورزی وجود داشته باشد و دولت تعاونی های کشاورزی را حمایت کند و نیز آموزش صحیح به کشاورزان ارائه شود. در حال حاضربسیاری در نیشابور به کشت زعفران و پسته هجوم آورده اند، در حالی که معاون وزیر جهاد کشاورزی زعفران تولیدی در ایران را ۴۰ درصد بیشتر از مصرف کل جهان اعلام کرد و این یعنی مازاد تولید، حال با روی آوردن به تولید این محصولات در نیشابور به محصول و به بقیه تولید کنندگان آسیب می زنند. اینها باید راهنمایی شوند.

مشکل دیگر کشاورزان نداشتن نقدینگی و اعتبار است، سند باغ به دلیل این که شش دانگ نیست جهت ضمانت بانکی قابل پذیرش نیست و حتما باید سند ملکی باشد. بسیاری از زمین های کشاورزی مشاعی است و به همین دلیل هم بیشترین پرونده های دادگستری بعد از مشاجرات خانوادگی مربوط به اختلافات ملکی است و به دنبال آن درگیری ها و نزاع ها صورت می گیرد.

راه حل هم این است که کمیسیونی متشکل از نمایندگان فرمانداری، جهاد کشاورزی، دادستان و منابع طبیعی در هر منطقه ای تشکیل گردد و برای این مشکلات و نیز تغییر کاربری ها و احیاء زمین ها تصمیم گیری کنند.

آیا شما محصول فرآوری شده هم دارید؟

بله، سرکه سیب، آلو و لواشک تولید می کنم با کیفیت بسیار بالا برای گرفتن کد بهداشتی این محصولات هم اقدام کرده ام که با هزینه خودم کارگاه محصولات فرآوری را دایر کنم و ایجاد اشتغال هم بشود اما در پاسخ گفته اند باید فقط در شهرک صنعتی و در قالب کارخانه این اقدام صورت گیرد و این یعنی میلیاردها تومان هزینه. به دلیل این که ناظرین بهداشتی نمی خواهند از اداره شان بیرون بیایند و به کارگاه ها نظارت داشته باشند.

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.