گفت وگو با مهرداد مومنی پایه گذار انجمن حامی هنر

13گفت و گو: سیدهاشم مداح

 

تحرک در حوزه هنر و صنایع دستی و ایجاد اشتغال ، هدف اصلی انجمن است

فکر اولیه راه اندازی انجمن حامی هنر از کجا سرچشمه گرفت ؟

در زمان تحصیل در دانشگاه اصفهان در رشته مطالعات ارمنی شناسی (سال ۷۳ ) ضمن ادامه تحصیل وارد بازار فروش محصولات صنایع دستی شدم . در ضمن بازدید از کارگاه های صنایع دستی در آن شهر با کودکان بی سرپرستی روبه رو شدم که با وضعیت رقت باری مشغول به کاربودند، دیدن این صحنه ها مرا به فکر چاره انداخت .آنجا بود که با همفکری دوستان دانشجو به فکر تشکیل انجمنی افتادیم که ضمن فروش آثار هنری بتواند کار مثبتی هم برای این کودکان انجام دهد. اولین اقدام ما مراجعه به سازمان صنایع دستی برای گرفتن مجوز بود که به نتیجه ملموسی نرسید. پس از اتمام تحصیل در دانشگاه برای گذراندن دوران خدمت سربازی به دفتر مطالعات استراتژیک ریاست جمهوری منتقل شدم و دوباره طرح را با گستردگی بیشتر و با نام دفاع فرهنگی مطرح کردم، اما باز هم طرح در پیچ وخم بوروکراسی اداری راه به جایی نبرد. بالاخره در سفر به ارمنستان و ادامه تحصیل در آن کشور بود که با دیدن یک شنبه بازارهنری درشهر ایروان و آشنایی با سازمان جهانی یونیسف که فعالیت هایش در زمینه ی کمک رسانی به کودکان بی سرپرست می باشد دوباره طرح در ذهنم زنده شد .

پس از آن چه اتفاقی افتاد ؟

ابتدا طرح را به دفتر یونسکو در ارمنستان ارایه دادم که پس از مدتی  مرا برای توضیحات بیشتر دعوت کردند. در آن زمان من در ایتالیا به ادامه تحصیل در مقطع دکترا مشغول بودم ، لذا قرار شد من در دفتر یونسکو در ژنو حاضر شوم و به شرح  جزییات طرح بپردازم ، حدود سه ماه یونسکو طرح را بررسی و بالاخره آن را تایید کرد و من به دفتر اصلی در  نیویورک دعوت شدم و تا مراحل اجرایی طرح مرور شده و برای اجرا آماده شود . در نهایت این طرح در ارمنستان و چند کشور دیگر اجرا شد به این ترتیب که با خرید آثار هنری از کودکان بی سرپرست و کمک مالی به آنها بتوان مشکل فقر مالی را در این جوامع ریشه کن نمود .

اما این طرح در ایران به جایی نرسید چرا؟

دلیل اصلی اعمال  تحریم ها  علیه کشور ما بود. بنده به هنگام تحصیل در ارمنستان به ارایه مقاله و آموزش در آکادمی هنر ایروان نیز مشغول بودم و درآنجا به دانشجویان ایرانی اصول و مبانی هنر های تجسمی  را آموزش می دادم، گاهی هم نقاشی می کردم و بدین طریق وارد دنیای هنرهای تجسمی شدم و پس از مدتی توانستم به معرفی خیام پرداختم تا مقدمه نصب مجسمه خیام را که اثر علی قدمیاری مجسمه ساز شهرمان  بود  در دانشگاه ایروان فراهم کنم. کمی بعد برای ارایه گزارش در  نشست سالانه سازمان جهانی کار که در سال ۸۶  در کشور سوئیس برگزار شد شرکت کردم و  فرصتی پیش آمد تا در آنجا با نماینده ی کشورمان ملاقات کنم، ایشان ضمن تقدیر از طرح بنده ترتیب ملاقات مرا با جهرمی (وزیر وقت کار) داد، اما دادن قول همکاری فقط به صدور یک مجوز  NGO ختم شد و ما در نهایت توانستیم انجمن حامی هنر را تاسیس کنیم و فعالیتمان در شهر تهران  را با تاسیس یک دفتر در شهرداری شروع کنیم؛ چند سالی است که در پایتخت مشغول به فعالیت بوده و اخیرا با درخواست جناب مظفری فرماندار شهرمان شعبه ای هم در زادگاه مان نیشابور راه اندازی کرده ایم.

با توجه به اقامت و رفت و آمد شما به کشورهای ارمنستان، تاجیکستان ، ایتالیا و فرانسه ، وضعیت مدیریت هنری را در این کشورها چگونه دیده اید ؟

در ارمنستان مثل کشور ما گالری های خصوصی مسئول برگزاری نمایشگاه های هنری و فروش این آثار هستند و همان طور که گفتم یکشنبه بازار هنر هم با شرکت هنرمندان رشته های مختلف و فروش آثار توسط خودشان در ایروان برگزار می شود .

در ایتالیا و فرانسه یک سری تسهیلات دولتی  در اختیار هنرمندان قرار می گیرد مثل قرار دادن مکان برگزاری نمایشگاه ها و فستیوال های هنری به هنرمندان . در این کشورها  دو جور گالری داریم اول گالری هایی که اثر هنرمند را مستقیما به نمایش و فروش می گذارند و دوم گالری هایی که برای تعویض یا به صورت دست دوم آثار را به فروش می رسانند .

در کشور فرانسه اطلاعات هنری مردم بسیار بالاست و دولت برنامه های زیادی برای معرفی و اطلاع رسانی برای آثار هنری دارد و در پاریس شهرکی هنری به نام «سیته»  توسط دولت ساخته شده است و هرساله تقاضای زیادی از اقصی نقاط دنیا برای شرکت در این نمایشگاه ها وجود دارد و اصولا در این کشورها هنر و گردشگری به هم آمیخته هستند. در کشور  فرانسه مردم در خانه های خود اقلا یک اثر هنری نگهداری می کنند که این غایت و ایده آل  بازار هنر می باشد .

در حال حاضر فعالیت اصلی انجمن حامی هنر چیست ؟

کار اصلی ما چندین سال است که برگزاری نمایشگاه خارجی و فروش آثار هنری هنرمندان کشورمان و صادرات آن به کشورهای اروپایی و دیگر کشورها می باشد و مفتخریم که نقشی مثبت در بازار هنر کشور داریم. از طرفی آموزش رشته های مختلف هنری هم از وظایف ماست و در کنار این دو وظیفه، کار خیریه ای هم برای خانواده های هنرمند و فاقد امکانات انجام می دهیم .

مشکل اصلی در مقابل حوزه ی فعالیت های انجمن حامی هنرچیست ؟

موازی کاری دستگاه های اجرایی و ناهماهنگی بین گالری های خصوصی مشکل اصلی ماست که متاسفانه یک هرج و مرج هنری را  در کشور به وجود آورده و این سردر گمی در کار ما هم اثر گذار بوده است. عدم اطلاع برخی مسئولین و مردم از حوزه فعالیت انجمن مشکل دیگر ماست بخصوص در شهرمان نیشابور که امیدواریم با اطلاع رسانی بیشتر معضل رفع شود .

و سخن آخر

با توجه به این که هدف اصلی ما ایجاد اشتغال و تحرک در حوزه ی هنر و صنایع دستی و همچنین فقر زدایی و کمک به کودکان بی سرپرست می باشد ( به کمک خیرین و دوستداران هنر) توقع داریم مردم شهر با ما همکاری بیشتری  داشته باشند تا ان شاالله بتوانیم نیشابور را به یک قطب فرهنگی و هنری در کشور تبدیل کنیم که برای نیل به این هدف مجمع خیرین فرهنگ ساز را در درون سیستم انجمن راه اندازی نموده ایم. به امید روزی که نیشابور مرکزی برای هنر و گردشگری باشد .

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.