گفتگو با یکی از پیشکسوتان کوهنوردی نیشابور

گفت و گو: سیدهاشم مداح

کوهنوردی یعنی: آشنایی با سختی ها و راه مبارزه با آنها

معمولا یک گروه کوه نوردی  مردم نهاد (سمن)  با اهداف ورزشی و تحت نظارت فدراسیون کوهنوردی کشور  و هیأت کوهنوردی استان فعالیت می کند .در شهرمان نیشابور حدود سی گروه و باشگاه کوه نوردی فعال هستند . و علاقه مندان می توانند با مراجعه و ثبت نام در یکی از این باشگاه ها و گروه ها از این ورزش مفرح لذت ببرند . چندی پیش دیدار ی داشتیم با «صامر ابراهیم پور» کوه نورد و یکی از قدیمی ترین اعضای هیأت کوهنوردی نیشابور و از ایشان سوالاتی در باره چند و چون این ورزش پرسیدیم که خلاصه ی  این نشست تقدیم شما عزیزان می گردد.

صامرابراهیم پور در خصوص چگونگی ورود خود به این ورزش گفت: ورزش  کوهنوردی را از سالهای کودکی ونوجوانی آغاز کردم  اولین برنامه ی  کوه پیمایی ام مسیر غار ادهم بود که به همراهی محمد بلبلی وعلیرضا آهویی انجام شد . مسیرهای بعدی عبارت بودند  از «کوه پیمایی در ارتفاعات درود – مسیر رودخانه میرآباد  و  صعود به قله کان مس ( برف ریز ) در زمستان  با همراهی  اصغر سید آبادی  .

درآن دوران با تجربه ی کم و نداشتن تجهیزات کافی صعود می کردیم . حتی هنگام بر گشت از کوه  جاده ها خاکی بود وسیله نقلیه نبود و ما بیشتر اوقات مسیر را تا شهر پیاده طی می کردیم. این روند تا زمان خدمت سربازی ادامه یافت تا این که در دوران خدمت و زمان مرخصی و در یک کوه پیمایی گرفتار سیل بوژان شدیم که اگر هشیاری حسن وطنی یکی از اعضای وقت هیأت کوهنوردی نبود معلوم نبود سرنوشت ما چه می شد.

.در همان دوره بود که من با هیأت کوهنوردی شهرمان آشنا شدم درآن زمان افرادی همچون آقایان کمالی ، دادفر ،حسین زاده  و عابدین زاده فعالیت می کردند که جناب دادفر به ریاست هیأت انتخاب شد ه بود.

من در آن زمان با کمک و استفاده از تجربیات  دیگر اعضا و کلاس های آموزشی  صعودهایم را  با اعضای هیأت کوهنوردی شهر  شروع کردم .و مهمترین فعالیت های ما در آن دوران عبارت بود از صعود به قله های : دماوند ،علم کوه ، دنا، سهند، سبلان ، اشترانکوه ، آرارات (ترکیه ) ، لنین (قرقیزستان )و…

در دوره ی  ریاست آقای دادفر مهمترین کار هیأت کوهنوردی شهرستان ساخت جان پناه برای صعود به قله بینالود بود که درهنگام  ساخت این جان پناه یک  فروند بال گرد سقوط کرد و یک نفر هم جان باخت .

در سالهای ۶۸ به بعد جوان گرایی در هیأت شروع گردید و یک هسته جوان بیست و چند نفره که من هم یکی از آنان بودم تشکیل شد افرادی همچون شادروان سعید امینی ثانی  ،رضا فتحی ، رضا گنجی، امین الرعایا ،صادقی ، نیک منش ، فتح آبادی وبوستان ازنیروها و  یادگارهای آن دوران هستند .ضمنا در همان دوره هیأت کوهنوردی بانوان هم به ریاست خانم نیکویی تشکیل شد .

در حال حاضر ریاست هیأت کوهنوردی شهرمان را جناب بوستان در اختیار دارد و فعالیتهای ورزشی و کوهنوردی و کوه پیمایی توسط گروه های کوهنوردی و باشگاه های موجود انجام می شود .اهم وظایف هیأت نظارت بر این گروهها «تهیه  ی برخی تجهیزات کوهنوردی ، هماهنگی های صعود  برای گروه های خارج از شهرستان ، احداث دیواره مصنوعی وفعالیت هایی اینچنینی  می باشد.

صامر ابراهیم پور هم اکنون علاوه بر فعالیت در هیأت کوهنوردی و فعالیتهای ورزشی به فروش لوازم کوهنوردی نیز اشتغال دارد .او از ورزش کوهنوردی چیزهای زیادی آموخته که برخی از آنها را چنین بر می شمارد :آینده نگری ،آشنایی با سختی ها و راه مبارزه با آنها ، فراز و نشیب در زندگی و…

ایشان لذت بخش ترین لحظات زندگی  یک کوهنورد را زمانی می داند که به کمک دیگران شتافته و با کمک فکری و عاطفی به او موجبات صعود گروهی را فراهم می کند . تلخ ترین خاطره ای که او به یاد می آورد زمانی است که قهرمان شهرمان زنده یاد سعید امینی را در غار پراو کرمانشاه از دست دادند .

صامر ابراهیم پور در مقام یک ورزشکار با تجربه  و مربی کار کشته می گوید:در حال حاضر مشکل اصلی ورزش کوهنوردی در ایران عدم بوشش بیمه است که این مساله در کشور های خارجی حل شده اما در کشور ما هنوز لاینحل مانده است .در حادثه ای که اخیرا برای یکی از ورزشکاران شهرمان بیش آمده همه زیر سوال هستند اگر پوشش بیمه ای  برقرار شود و هماهنگی بیشتر بین ارگانها ی مسئول  صورت گیرد در آینده ما شاهد این حوادث مرگبار نخواهیم بود .به امید آن روز .

 

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.