کلاف سردرگم متولی ورزش معلولان

کلاف سردرگم متولی ورزش معلولان

در شماره های گذشته ی خیام نامه گلایه ی تعدادی از معلولین و جانبازان ورزشکار شهرستان از عدم همراهی اداره ی بهزیستی با ورزشکاران معلول مطرح شد در پی آن جوابیه ای از سوی اداره ی مربوطه ارسال شد که بر اساس قانون در نشریه درج شد. اما گلایه های ورزشکاران همچنان ادامه یافت. برای پی گیری نشریه تصمیم گرفت تا در این خصوص گزارش جامع تری تهیه نماید.

در ابتدای تهیه ی گزارش در جمع ورزشکاران معلول حاضر شدیم تا مشکلات وانتظارات آنان را بشنویم.

خانمی که می خواست هویتش فاش نشود، به ما گفت: تعدادی از معلولین و جانبازان چندین سال است که ورزش می کنیم. همین ورزش کردن نحوه زندگی ما را متحول کرده است. ولی در این میان ما که زیر مجموعه بهزیستی هستیم توقع داریم از کمک های آنها نیز استفاده کنیم. گاه حتی از جیب خود پول ایاب و ذهاب را فراهم نموده ایم. تمام وسایل را خودمان بدون هیچ کمکی فراهم کرده ایم. ما بارها از رئیس بهزیستی درخواست کمک کرده ایم ولی ایشان هیچ کمکی به ما نکرد.

آقای دیگری هم که خود را « ز» و نماینده والیبال نشسته معرفی می کرد، گفت: خبر موثق دارم که در گذشته، پول بهزیستی را به فرمانداری داده اند تا برای ساختمان فرمانداری آسانسور بزنند، یعنی ما واجب تریم یا فرمانداری؟ بهزیستی اگر متولی ورزش معلولان است که هزینه هم باید بدهد ولی اگر نیست در هیچ کجا نباشد. اگر ایشان متولی نیست پس چرا ۱۲آذر برنامه ورزشی می گذارند.اگر متولی ورزشما نیستید چرا میزبانی نیشابور در مسابقات والیبال را کنسل کردید؟ و چرا می گویید ما به ورزش اهمیت می دهیم و به آنها کمک می کنیم. ما چندین نفر قهرمان استانی و کشوری داریم. تیم منتخب استان را فقط بچه های ماتشکیل می دهند. فقط در زمان آقای رامبد بودجه ما را به حساب خاص می ریختند. اما آقای علیزاده نمی خواهد کمک کند..

در این میان نوجوانی که بر روی ویلچر بود و دست و پایش به شدت می لرزید جلو آمد و گفت:آقا می شود من هم صحبت کنم؟به خدا درد و دل زیادی دارم.»می دانید من چند بار در مسابقات استانی و کشوری شرکت کردم و به مقام های مهمی هم دست یافتم که اگر مربی دلسوزم آقای دولابی نمی بود، شاید من گوشه خانه مان می پوسیدم. با وجود این مقام ها از من در حد خودم تقدیر نشده و هروقت چیزی گفتم جوابی نشنیدم. آنها می گویند، آقای دولابی مربی شمانیست. آخر مگرمی شود؟ پس چه کسی این تیم ها را به مسابقات می برد؟یا می گویند که اگر می خواهید وام بگیرید بروید ازدواج کنید.آخر با کدوم پول و باچه کسی ازدواج کنیم؟ مگر کسی با من ازدواج می کند؟ خب به خود من وام بدهند تا بتوانم بیشتر کار کنم و مقام های بهتری بیاورم. از سویی اگر واقعا پول ندارند،حداقل می توانند که تا محل تمرین بیایند و سری از ما بزنند، این که پول لازم ندارد.»

سعید سلیمانی دبیر هیئت ورزش معلولین و جانبازان در این خصوص به ما می گوید:قشری که ما با آنها کار می کنیم آسیب پذیرند.پر کردن وقت خالی آنها خیلی مهم است ما اگر در ورزش و سلامتی معلولان تلاش می کنیم برای کم کردن بار هزینه ای است که از نظر معلولیتی به آنها وارد می شود. در حال حاضر سه نهاد هستند که هرکدام کم کاری را بردوش دیگری می اندازند، بنیاد شهید و جانبازان، اداره ورزش و جوانان و سازمان بهزیستی.

وی افزود: همه اینها بر می گردد به هیئت ورزشهای معلولین و جانبازان، این هیئت را ارگانهای فوق باید کمک کنند ولی تا کنون هیچ کدام حمایت خاصی در این زمینه نکرده است. البته نسبت به بقیه دیدگاه بهزیستی در رابطه با ورزش بچه های معلول چندان مثبت نیست.اگر ما بخواهیم برنامه ای داشته باشیم باید ساعتها پشت در اتاق ایشان منتظر باشیم.ما پیشنهاد دادیم آقای رمضانعلی دولابی به عنوان رییس هیئت باشند ولی هنوز به ما کتبی اعلام نشده است.

عصمت نعیمی روابط عمومی هیئت جانبازان و معلولینکه در ارتباط با هر سه نهاد مذکور بوده و کارهای روابط عمومی را هم انجام می دهد، به ما می گوید: سال قبل ما در تیراندازی، شنا، دو میدانی، والیبال و تنیس روی میز کاملا فعال بودیم ولی الان فقط دو میدانی و والیبال کم و بیش فعالند. بعضا در ماه ۲۵۰هزارتومان پول سرویس ایاب و ذهاب بچه ها بود که بهزیستی یک میلیون به صورت موردی روی پرونده بچه ها یادداشت کرده است. وقتی بچه ها مقام می آورند یکصد هزار تومان می دهند، امابا منت! یکی دو میلیون هم برای سرویس بچه ها داده اند و حالا می گوید ما متولی ورزش نیستیم.وقتی این مسائل رسانه ای شد آقای علیزاده هم گفتند که دیگر به ما کمک نمی کنند و گفتند: من به خیامنامه جوابیه دادهام و شما هم باید نامه ای به نشریه بدهید و بگویید که ما به شما کمک کرده ایم. اگر چنین کردید، ماقول می دهیم یک میلیون تومان به شما کمک کنیم.ایشان از طرفی گفته بودند که یک ریال هم ندارند، اما حالا حاضرند در صورت انجام این کار این مبلغ را بپردازند. معلولین ما همه درددل دارند اما هیچ کدام هم جرأت حرف زدن ندارند، چون حذف می شوند.

رمضانعلی دولابی از مدال آوران ورزش جانبازان و معلولان و سرپرستاین هیئت به ما می گوید:آقای علیزاده گفته انددولابی کاره ای نیست. پس این بچه ها از کجا آمدندو مقام آوردند، من اینها را به اینجا رساندم.بنیاد شهید و اداره ورزش کمک های خوبی کردند ولی بهزیستی کم کاری کرده است.

در راستای وظیفه حرفه ای رسانه و برای حفظ انصاف در تکمیل گزارش به سراغ حمید رضا علیزاده رئیس اداره بهزیستی رفتیم تا حرف های طرف مقابلرا هم بشنویم. وی در خصوص گلایه های مطرح شده گفت:فعالیتهای بهزیستی بسیار گسترده است. از بدو تولد یک بچه تا سالمندی در محدوده کار ماست. ما اینجا معلولینی با بیماری های خاص داریم که جانشان در معرض خطر است.حال شما بگویید برای کمک کدام واجب تر است؟ ما نسبت به مشهد معلول بیشتریداریم و مددجویمان بیشتر است. از سویی اولویت شغل و مسکن مددجو است چرا که وقتی کار و محل سکونت مددجو حل شود۷۰درصد از زندگیش حل شده است.ما خانواده ای داریم با۳معلول که نان شب ندارند. بدیهی است وام برای افرادی که سرپرست خانوار هستند نسبت به افراد مجرد در اولویت باشد.

وی در رابطه با شایعه ساخت آسانسور در فرمانداری از بودجه بهزیستی، ضمن تکذیب آن گفت: بهزیستی باید بر اماکن عمومی و ادارات پر تردد جهت بستر سازی و تسهیل در حرکت معلولین از جمله آسانسور و راه پله شیب دار نظارت داشته باشد، نه این که بودجه ای به آن ها بدهد.

رئیس بهزیستی در رابطه با ورزش معلولان گفت: مگر ما متولی ورزش هستیم یا اداره ورزش؟وقتی ما این همه فعالیت داریم نمی توانیم به ورزش برسیم، ولی بازهم سعی کرده ایم به آنها کمک کنیم و کرده ایم. ما در بودجه سرفصلی برای ورزش نداریم و من هزینه ها را از جاهای دیگر میزنم و یا از محل مشارکتهای مردمی به آن ها کمک کرده ایم.اگر مقام می آوردند مبلغ ۱۰۰هزار تومان می دادیم، ۲میلیون هم به عنوان ایاب و ذهاب دادیم.با آقای دولابی که مربی بچه هاست هم مشکلاتی داریم، اصلا ایشان جانباز است نه معلول تحت پوشش ما.یکسری مسابقات والیبال را هم که قرار بود در نیشابور برگزار شود به دلیل ناهماهنگی با ما و عدم وجود شرایط مناسبآن را کنسل کردم و تیم را هم نفرستادیم.

وی خاطرنشان کرد: هرسال قول ۲میلیون داده بودیم که داده ایم. یکبار آقای دولابی آمد و درخواست پول کرد و من هم در جواب گفتم حقیقتا اعتباری برای ورزش نداریم ولی ما تاجایی که بتوانیم بازهم کمک می کنیم ولی ایشان نامه ای نوشتند و امضای معلولین را جمع کردند. بعد همین خانم نعیمی آمد و گفت ما را مجبور کرده ما نمیخواستیم امضا کنیم .

علیزاده افزود:به خانم نعیمی گفتم شما این امر را رسانه ای کرده اید و گفتید ما کمک نمیکنیم پس حالا هم کمکتان نمیکنیم.ما اگر بخواهیم پول بدهیم مستقیما به NGOمی دهیم.شما اگر جای من باشید و با این که کمک می کنید، بگویند کاری نشده، آیا ناراحت نمی شوید؟ این هم که چرا به محل تمرینات نرفته ایم برای این است که ما را دعوت نکرده اند، دعوت کنند، حتما می رویم.

وی در بخش هایی از سخنانش از برخی موازی کاری های ادارت دولتی با بهزیستی و برخی مسائل دیگر گلایه کرد، اما از آن جا که خواستار عدم ضبط و انتشار این مطالب شد، اخلاقا از طرح آن ها معذوریم.

نویسنده :سید مسعود موسوی تبار و احسان سلیمانی

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.