کاش می شد سایه ات را دید!

امیرحسین دهنوی – نخستین جشنواره ( نامه ای به درخت)بااستقبال دانش آموزان نیشابوری برگزار شد.

نخستین دوره طرح نامه ایی به درخت با  پیشنهاد گروه حامیان طبیعت و با همکاری فرمانداری  ،آموزش و پرورش و سازمان فرهنگی ورزشی  شهرداری روز شنبه در فرهنگسرای سیمرغ برگزار شد.این طرح  با هدف فرهنگ سازی در زمینه حفاظت از منابع طبیعی  و محیط زیست در بین دانش اموزان اجرا شد.فرناز محسن آبادی  که ایده اصلی این طرح  از اوست با تشریح چگونگی شکل گیری این انگیزه  به خبرنگار خیام نامه گفت:وقتی زمستان سال گذشته اولین بار به قصد دیدن طبیعت نیشابور به این شهر امدم،با گروه حامیان طبیعت آشنا شدم و این آشنایی باعث متولد شدن ایده درختم آرزوست شد .وی در ادامه گفت:امیدواریم فرزندان ما بیشتر طبیعت و محیط زندگیشون رو حس کنن و مهمترین هدف این گروه ارتباط کودکان و توجه بیشتر  به زیبایی های طبیعت است

وی با بیان اینکه وقتی این طرح را با مسئولین در میان گذاشتیم با استقبال خوب آنها مواجه شدیم افزود:حدود ۱۷۰۰ نامه از ۲۵۰ مدرسه دریافت کردیم که ۱۵۰ نامه منتخب را انتخاب کردیم و به تعدادی از انها جوایزی اهدا شد. نکته جالب توجه استقبال  بسیار خوب مدارس نیشابور و مدارس روستایی  وحتی بعضی از مدارس مشهد از طرح نامه ایی به درخت بود.در پایان گفتنی است دانش آموز منتخب اولین دوره این طرح ،نامه ایی بود که ابوالفضل دانش آموز نابینا با خط بریل برای درخت نوشته بود. نامه در ادامه به شرح زیر است:

633092_Q1EtXmBMسلام دوست من درخت جان

من فقط میتوانم اسمت را بگذارم درخت.درختی که من نمیتوانم نه زیبایی بهارت را و نه تابستان و پاییز و زمستانت را ببینم.فقط توصیفت را شنیده ام .روزی از مادرم پرسیدم مادرجان آیا میشود از زیبایی درخت برایم بگویی؟مادرم تعجب کردو با چشمی پر اشک و دلی شکسته  و با تمام وجود برایم توضیح داد و سرم را روی زانوی پر دردش گذاشت و گفت:پسر گلم ابوالفضل جان ما چهار فصل داریم و درختان در این چهار فصل به چهار شکل در می آیند.درخت در فصل بهار خیلی قشنگ است،شکوفه های زیبا و رنگارنگ میدهد و درون آن شکوفه ها میوه های خوشمزه است.و در فصل تابستان درخت پربار میشود و هر شاخه اش چندین میوه دارد.دوست من درخت جان:من نمیتوانم میوه هایت را ببینم چه رنگی است فقط میتوانم با احساس کودکانه ام میوه هایت را در دستان کوچکم قرار دهم.با تمام وجودم بویت بکشم.یادم می آید روزی مادرم دستان کوچکم را گرفت و به من گفت پسر جان زیر این سایه درخت بشین ،من سردی و خنکی برگ هایت را احساس کردم.کاش میشد سایه ات را دید از مادرم با کنجکاوی پرسیدم پس زیبایی درخت در فصل پاییز چیست گفت زیبایی اش در زرد شدن برگ هایش و جدا شدن برگ ها از شاخه هایش میباشد.با خودم فکر کردم که زیبایی در فصل زمستان نداریم مادرم گفت:عزیزم زیبایی درخت در فصل زمستان عروس شدنش میباشد و رفتن درخت به خواب زمستانی میباشد.دوست من درخت جان:من پسری هشت ساله هستم نابینا ،نه میتوانم شکوفه هایت را در فصل بهار و نه میوه هایت را در فصل تابستان و نه عروس شدنت را در فصل زمستان ببینم ولی ناراحت نباش من تمامی زیبایی هایت را با چشم و دل میبینم و احساس میکنم .دوست من درخت جان این درد دلی بود از طرف پسری نابینا به نام سید ابولفضل رضوی دانش اموز کلاس دوم مرکز عطاریان.

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.