چهره های پنهان

فروغ خراشادی

امروز از « چهره های پنهان» می گوییم، فیلمی اثر « تئودور ملفی» که زندگی سه زن افریقایی تبار امریکا را در مهمترین و حساس ترین مرکز تحقیقاتی کشور به تصویر می کشد.

فیلم درامی بر اساس واقعیت است اما برای ایجاد کشش در مخاطب، جاهایی خط سیر روایی داستان را بر اساس زمان وقوع ماجراها تنظیم نکرده است.

داستان فیلم در بحبوحه ی لغو تبعیض نژادی و فعالیت های ضد نژاد پرستانه ی «مارتین لوتر کینگ» می گذرد.

کاترین، دوروتی و مری سه زن سیاه پوست به عنوان محاسبه گر در « سازمان هوا و فضانوردی امریکا، ناسا» مشغول به کارند. هوش سرشار و توانایی بالای این سه در حل مسایل، همکاران سفید پوست مرد را تحت تاثیر قرار می دهد.

«مری « با بازی» جنلی مونای» که در بخش طراحی و ساخت سپر حرارتی کپسول های فضایی شاغل است، ذاتا یک مهندس است اما به خاطر رنگ پوستش مدرک تحصیلی ندارد. او با تشویق مدیر ارشدش که یک بازمانده ی هالوکاست است تصمیم می گیرد به جایگاه واقعی اش دست یابد.

« دوروتی» با بازی «اکتاویا اسپنسر» مسول بخش زنان سیاه پوستی است که محاسبات اولیه برای تعیین مسیر و مدار موشک پرتابی را انجام می دهند. روزهایی که دیگران با اسباب بازی بزرگشان – ابر کامپیوتر مرکز تحقیقات- مشغولند و نمی توانند روشنش کنند، او با کش رفتن کتابی از کتابخانه ی سفید پوستان و مطالعه ی آن، به کاربری زبردست تبدیل می شود و آینده ی شغلی خودش و تیم همراهش را تضمین می کند.

کاترین با هنرمندی تراجی. پی. هنسون که محوریت داستان را به خود اختصاص داده، به بخش اصلی محاسبات دعوت می شود. باید روی اطلاعات ناقص کار کند و پاسخ های کامل بدهد. با تیزهوشی و زیرکی کفر مافوقش را در می آورد اما مورد توجه مدیران ارشد قرار می گیرد. فضانورد سفید پوست»جان گلن» مبهوت نبوغ او می شود آنقدر که زندگیش را در دستان محاسبه گر او قرار می دهد؛ اما طنز تلخ ماجرا زمانی ست که کاترین هر روز  باید مسافتی  یک و نیم کیلومتری را برای استفاده از توالت زنان سیاه پوست بدود یا از قهوه جوش مخصوص سیاهان استفاده کند!

ماجرای این سه زن، که مثل همه ی زنان، فرزند، همسر و مادرند، آشپزی می کنند، خرید می روند، می رقصند و عاشق می شوند، اما مثل خودشان و فقط مثل خودشان با رفتار صبورانه و تعهد کاری بالا، باورهای دیگران را در هم می شکنند و با امید به تغییر، زمین سخت را می شکافند تا بشکفند، ماجرای اول بودن نیست، ماجرای انسان شدن است:

دوروتی در صحنه ای از فیلم، به فرزندانش می گوید این کتاب از مالیاتی که ما می پردازیم، تهیه شده است و من قبلا پولش را پرداخته ام و از اینجاست که تصمیم می گیرد حقش را به عنوان کارمند ارشد باز پس گیرد.

مری به قاضی می گوید صد سال بعد از بین همه ی پرونده هایت، پرونده ی من در تاریخ ثبت شده است.

کاترین به مدیر ارشدش می گوید اینجا تو رئیسی و تو تصمیم می گیری قانون چگونه تفسیر شود و وارد جلسه ی اصلی ناسا می شود.

داستان این زنان، سال ۲۰۱۶ در آستانه ی تغییر مدیریت امریکا( اوباما – ترامپ) و تشدید موضاعات نژادپرستانه، به تصویر کشیده شد تا  نقدی هنرمندانه و  نرم باشد به سیستم هایی که با نادیده گرفتن بخش فعال و تاریخ ساز جوامع، سعی در تفسیر حیات انسانی به سود خویش دارند.

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.