چرا بعضی کودکان به هم فحش می دهند؟

چرا بعضی کودکان به هم فحش می دهند؟

غروب یک روز زیبای بهاری است، اعضای خانواده در منزل هستند و با مهمان خود سرگرم خوش و بش کردن که کودک چهار ساله آنان از راه می رسد و چند فحش زشت نثار بچه همسایه می کند؛ مادر از خجالت لب خود را می گزد، اما پدر به بد زبانی فرزندش می خندد و در مقابل اعتراض همسرش می گوید اشکال ندارد بچه است دیگر ….

امروز بسیاری از والدین نگران بد دهانی یا بد زبانی فرزندشان هستند و از خود می پرسند که آن ها این صحبت های زشت را از کجا یاد گرفته اند؟ آیا خودمان مقصر بوده ایم؟ و چگونه می شود این عادت ناپسند را از او بگیرند؟

بسیاری از اعمال بچه ها از عملکرد والدین نشأت می گیرد. کودکان رفتارها و گفتار پدر و مادر خود را به طور ناخودآگاه درونی می کنند. رفتارهای درون فکنی شده جزو معیارهای نهادینه شده کودک قرار می گیرد و سپس او مطابق با این معیارها عمل می کند. کودک والدین خود را به عنوان الگوهای زندگی می پذیرد. در بعضی خانواده ها والدین با فرزندان خود بسیار خشن رفتار می کنند و از حرف های زشت استفاده می نمایند و فرزندان نیز آزادانه این عبارات را به کار می برند و هیچ گونه اقدامی جهت جلوگیری از آن به عمل نمی آید. والدین چه حرف زشت را به فرزند خود بگویند و چه در حضور او برای فرد دیگری به کار ببرند کودک آن را می آموزد و به وقت نیاز آن را به زبان می آورد.

از دیگر علت یادگیری کلام زشت، ارتباط کودکان با بچه های دیگر است. بسیاری اوقات کودکان عامل فحش یا بدزبانی یکدیگرند. در کوچه، مهد کودک، مدرسه و هر جای دیگری که بچه ها فرصت بازی و به خصوص درگیری با یکدیگر را پیدا کنند این بدآموزی صورت می گیرد.

یکی دیگر از عوامل بدزبانی در بچه ها، به کارگیری کلام زشت به عنوان اعتراض است. کودک با بر زبان آوردن این کلمات اعتراض خود را نشان می دهد. این نوع رفتار تلافی جویانه است که بچه ها در پیش می گیرند.

آن ها احساس می کنند فقط با ادای این کلمات است که تخلیه هیجانی می شوند و می توانند نارضایتی خود را نشان دهند.

گاهی که کودک خردسال برای اولین بار از این کلمات زشت استفاده می کند موجب خنده اطرافیان می شود. این گونه برخورد از همان ابتدا برای او حکم تشویق به انجام این رفتار را خواهد داشت و به تدریج به آن عادت می کنند.

در پاره ای از موارد نیز کودکان با بر زبان آوردن حرف های زشت می توانند به خواسته های خود برسند. بنابراین بد زبانی را راهی برای رسیدن به اهداف خود تلقی می کنند و در درازمدت جزو رفتارهای آنان می شود.

راه حل های پیشنهادی برای جلوگیری از فحش دادن کودکان:

۱ـ والدین باید به طور کلی ناسزاگویی را ترک کنند و به کودکان خود توضیح دهند که رفتار قبل آن ها درست نبوده است.

۲ـ کنترل محیط بسیار مهم است، باید با دور کردن کودک از محیط های ناسالم، دوستان و رفت و آمدهای مناسبی را جایگرین آن کنند.

۳ـ والدین با دقت بیشتری برای کودکان خود کارتون و بازی رایانه ای انتخاب کنند.

۴- با شندین حرف زشت کودک نخندید بلکه با او صحبت کنید و برایش دوستانه توضیح دهید که این کار را تکرار نکند.

۵- در پی ایجاد موقعیت هایی باشید که کودک احساس نشاط و دوست داشتنی بودن را تجربه کند.

۶- روش های سخت گیرانه والدین، رفتارهای پرخاشگرانه و ناسزاگویی را در کودک افزایش می دهد. با کودک خود در فضایی صمیمانه رفتار کنید.

۷- چنانچه ناسزاگویی همراه با لج بازی با تحرک بیش از حد باشد به روان شناس کودک مراجعه نمایید.

سعادتمند باشید

عبداله سیرجانی

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.