چالش ها و اولویت های فرماندار دولت امید

 

انتصاب جناب آقای مهندس مظفری به سمت فرمانداری ابر شهر، همچون خبر اجماع دلسوزان عرصه ی سیاست بر نامزدی آقای روحانی، دوباره بارقه ی امید و نشاط را در دل مردم نیشابور زنده نمود و باعث تقویت این باور شد که هنوز می توان امیدوار بود منافع مردم، در مسلخ منفعت جویی های فردی و گروهی به تباهی کشانده نشود. تعداد کثیری از مردم، این خبر را با خوشحالی به هم منتقل می کردند. هرکسینقد و تحلیلی بر آن می افزود زیراهمه معتقد بودند یکی از نامزدهای پیروز سال آینده ی انتخابات مجلس شورای اسلامی، آقای مهندس مظفری بوده است که حالا این شانس را از دست داده است.

موج خوشحالی مردم از این انتصاب شایسته، قابل کتمان نیست و بیشتر جریانات سیاسی شهر نیز نسبت به این انتصابراضیبه نظر می رسند. آقای مظفری در طول دوره ی فرمانداری اش و همچنین در زمان حضور در مجلس و یا کارزارهای انتخاباتی، توانسته بودهوادارانی را در دو طیف سیاسی با خود همراه و نظر مثبت آنان را جلب نماید. علاوه بر این، سلسله اقدامات انجام شده توسط ایشان، چه هنگام مسئولیت در نیشابور و چه در مرکز استان و پایتخت، نشان دهنده ی دغدغه ای است که نسبت به رشد و توسعه ی زادگاهش احساس نموده یا می نماید.البته باید خاطر نشان کرد شرایط امروز نیشابور با دوره ی نخست فرمانداری ایشان تفاوت فاحشی دارد هرچند انتظار می رود سکان دار امروز شهرماننیز، با کوله باری از تجربه در مسئولیت های متفاوت تقنینی و اجرایی، این دانایی و توانایی را کسب کرده باشد تا بتواند با تکیه بر «خردجمعی» نیشابور را از گرداب ها مخوفی که در مسیر توسعه ی خود دارد، برهاند. با چالش ها و مشکلات موجود شهر، موج خوشحالی مردم زمانی پایدار خواهند ماند که چشم انداز فردایی بهتر در افق دیدشان قرار گیرد.

متاسفانه خلاء تصمیمات کارشناسانه در سالیان اخیر، آسیب های بسیاری بر پیکره ی نحیف نیشابور وارد آورده و هر جایی که دست گذاشته شود، صدای ناله و درد به آسمان بلند می شود. بیکاری، فقر، اعتیاد، طلاق، سرقت های مسلحانه، زورگیری و …چهره ی ابرشهر را مغموم و زشت نموده است. رشد شاخصه های توسعه ی ابر شهر درحال حاضر منفی است و حتی در برخی شاخصه هامانندخشونت و طلاق، در سطح ملی رتبه ای نگران کننده به خود اختصاص داده است. در بعد امکانات بهداشتی و درمانی، آموزشی و دانشگاهی، صنعت و گردشگری، کشاورزی و دامداری، علیرغم وجود پتانسیل های فراوان، دورنمای امیدوار کننده ای وجود ندارد. از طرف دیگر، توزیع نابرابر مزایا در شهر و روستا، موجب مهاجرت به حواشی شهر و رشد مشکلات حاشیه نشینی گردیده است.

در واقع پذیرش عالیترین و درعین حال پاسخگو ترین نقش اجرایی در شرایط سخت حاضر، شهامت و اعتماد به نفس بالایی طلب می کرد. شاید اگر کسی غیر از آقای مظفری این پست را می پذیرفت مشکلات کمتری داشت ولی انتظار مردم از توانایی ها و شخصیت ایشان، دایره ی مطالبات را گسترده ، آرزوها و اهداف را آرمان گرایانه و بار مسئولیت را سنگین تر می کند. بنابراین خوب است که فرمانداری محترم برنامه ای کاربردی ارائه دهند و اهداف و راه کارهای خود برای رفع مشکلات شهر را از طریق رسانه ها و مطبوعات به اطلاع مردم برسانند. در این صورت هم می توانند مشارکت دوستداران خود را در اجرای این سیاست ها افزایش دهند و هم از نظرات منتقدان، که در مطبوعات منعکس می شود بهره ببرند.

با نگاهی واقع بینانه به چالش های شهر از جمله بیکاری، فقر، اعتیاد، طلاق، خشونت، سرقت و …، در می یابیم که همه ی آنها در نظام فرهنگی و ساختار اجتماعی ما ریشه دارند. نگرش ها و اعتقادات تبعیض آمیز در توزیع مزایای اجتماعی ثروت، قدرت و احترام باعث شده تا روابط و ساختار اجتماعی بر اساس معیارهای مبهم و در برخی موارد عوام فریبانه شکل گیرد. در چنین شرایطی کسانی که دارای شایستگی و توانایی هستند به حاشیه رانده شده و میدان را برای سوء استفاده کنندگان و ناشایستگان باز می گذارند. راه نجات از این مشکل، رشد آگاهی و اطلاع رسانی به مردم است. لیکن، رشد آگاهی و شناخت مردم بدون تشکیل نهادهای مردمی با علایق و سلیقه های مختلف، ممکن نیست. نهاد های مردمی در تعامل با هم و نهادهای رسمی حول محور قانون اساسی، فرصت بهره مندی از خرد جمعی و در نهایت دسترسی به بهترین و کم هزینه ترین راه کار برای حل مشکلات شهر را در اختیار مسئولین قرار می دهند.بنابراین پیشنهاد می شود فرمانداری ابر شهر برای امکان پذیر نمودن توسعه ای پایدار، زمینه ی تاسیس نهادهای مردمی مختلف و متنوع را تسهیل نماید.

از طرف دیگر، اتحاد نانوشته برخی از صاحبان ثروت و قدرت موجب گردیده تا عقلانی ترین سیاست اقتصادی، یعنی اختصاص سود به بخش تولید، نادیده گرفته شود و واردات کالاهای بنجل چینی، تمامی صنایع خرد و بزرگ ما را تحت تاثیر خود قرار داده و بیکاری به عنوان ام المفاسد اجتماعی؛ همچون اختاپوس، گریبان تک تک خانواده های شهر را بفشارد. جای تاسف است که با این همه دانشمند و پیشرفت در علوم مختلف استراتژیک، خلال دندان چینی در سفره ها، به ما نیشخند بزند. تاکید بر تولید تولید تولید و تلاش برای هدایت منابع مادی و معنوی شهر به سوی تولیدات کوچک ولی کاربردی و تشکیل هیئتی که تکنولوژی صنایع کوچک را شناسایی و در اختیار جونان مستعد این شهر قرار دهد، می تواند یک ازاولویت های دیگرفرماندار محترم و در راستای اقتصاد مقاومتی باشد. تاکید بر تولید باعث می شود تا ثروت به جای متراکم شدن در حسابهای وارد کنندگان بزرگِ رانت خوارِ پایتخت نشین و نمک گیر کننده مجلسیان، در سطح شهر و بین اقشار محروم ولی شایسته توزیع شود. در این صورت می توان امیدوار بود که معضل بیکاری و بسیاری از آسیب های اجتماعی دیگر تلطیف شود ومردم امیدوارتر شوند.

حبیب اله قربانی

به اشتراک بگذارید:


دیدگاه برای “چالش ها و اولویت های فرماندار دولت امید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.