پیش آر پیاله را…

2 (1)در آغازین بخش معارفه ی امروز، به سراغ «رومن گاری» می رویم که نامش برای ما با « زندگی در پیش رو» و « خداحافظ گری کوپر» گره خورده است.

کتاب امروز، پرندگان می روند در پرو بمیرند، مجموعه داستانی کوتاهی ست از این نویسنده ی سرشناس به ترجمه ی سمیه نوروزی و نشر چشمه با شمارگان ۱۰۰۰ نسخه و به قیمت ۱۵۰۰۰ تومان منتشر کرده است.

پرندگان می روند در پرو بمیرند، صدای خفته ی گلوهایی ست که از خشم و ترس خشکیده اند، زندگی خفقان بار کسانی ست که مرگ را هر روزه زندگی می کنند .

رومن گاری، احمق ها، خودفروشان زر و زور، بیماران روانی و بزهکاران اجتماعی را در یک پازل داستانی گرد هم آورده و پرچم فاشیسم را بالای سرشان افراشته و زندگی ازلی ابدی ذلت باری را تقدیمشان کرده است. شخصیت های این مجموعه مثل کرم در صفحات کاغذ می لولند، حتی آنجا که دست به تغییر و اقدام می زنند، از جبری محتوم پیروی می کنند . نویسنده با چیره دستی تصویر خشم و تحقیر را در آینه های موازی انسانی، تکرار میکند.

از متن کتاب چنین می خوانیم: وقتی موج عقب نشست و مرد دوباره پاها را روی ساحل دید، احساس کرد زن گریه می کند. او را به حال خودش گذاشت تا هق هق گریه اش بلند شود، بی آنکه چشم هایش را باز کند و سرش را که چسبانده بود به گونه اش، بالا ببرد؛ همزمان اشک هایش را که پایین می ریخت و قلبش را که پشت قفسه ی سینه اش می تپید، حس کرد…

تصویری از رومن گاری

و اما دریچه ی کلبه مان را به روی مدرنیته ی قرن بیستم بگشاییم و  از هنر مدرن لذت ببریم!

2 (2)«لذت بردن از هنر مدرن»، هم فال است  و هم تماشا!

کتابی ست  به قلم و تدوین سارا نیومایر، ترجمه ی ایرج نیک آئین و از انتشارات امیر کبیر که در چاپ دوم، با شمارگان ۱۰۰۰ نسخه و بهای ۱۶۰۰۰ تومان منتشر شده است.

کتاب، از یک سو هنر مدرن را با مفاهیم و مکاتب و دگردیسی هایش، قطره قطره در کام مخاطب می چکاند و می چشاند و از دیگر سوی، شاهد مثال هایی می آورد در قالب تصاویر جذاب از آثار مشهور هنرمندان شهیر مدرنیست.

بهترین معرفی از متن کتاب، همین تصاویر است که به حضورتان تقدیم می شود.

کلام را با سخنی از گاندی بزرگ، پرنده ی سپیده صلح مشرق زمین، به پایان می بریم :

من عقیده دارم که حتی امروز که هنوز ساختمان اجتماعی بر اساس تمدن دانسته و فهمیده ی عدم خشونت متکی نمی باشد، جوامع بشری در سراسر جهان بر اساس تحمل یکدیگر و سازش با هم زندگی می کنند و اموال خویش را محفوظ می دارند. در غیر این صورت تنها تعدادی معدود که از همه خشن تر و درنده تر می بودند، زنده می ماندند.

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.