پوشاک محلی (سنتی) زنان نیشابور در گذر زمان

پوشاک محلی (سنتی) زنان نیشابور در گذر زمان

قسمت دوم:

ارخالق(ارخلق)

ارخالق یا کت لباسی جلو باز یقه راست شبیه یقه آرشال ایستاده بوده با آستین های بلند که قد آن تا حوالی باسن کوچک و بزرگ می رسیده است، قد آن از پیراهن کوتاهتر بوده است، فرم و جنس پارچه آن در شرایط متفاوت متغییر بوده، ولی کلا آن را از جنس مخمل و کرباس تهیه می کردند. قسمت پشت و جلو و تکه ای از آستین ها را از جنس مخمل قرمز و آبی می دوختند، گاهی طبقه اعیان همه آن را با مخمل می دوختند. رنگ آن اغلب قرمز، مشکی، بنفش، آبی بوده در جلو ارخالق دکمه های مخفی با بندینک قرار می دادند، زیر بغل آن چاک داشته و دم دست را با نوارهای دست باف که از قوچان می خریدند، تزئین می کردند. قسمت جلو و پشت و گاهی دم دست آن را با چرخکازی های که از طبیعت زنده الهام گرفته، تزئین می کردند. بجای این چرخکاری ها در قدیم از دوخت های تزئینی که با دست انجام می شده استفاده می کردند.

ارخالق را کاملا با آستری از جنس کرباس ظریف تر دوبل می کردند. پوشیدن ارخالق در هنگام سرما و کار بیشترین استفاده را داشته است. ارخالق به عنوان یک محافظ در مقابل عرق کردن فراوان بدن در هنگام فعالیت های زیادی چون کار در مزرعه و گله داری در دشت و کوهستان و… مورد استفاده قرار می گرفته است.

نویسنده :سیمین سالار عابدی

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.