وقتی سه صاحبخانه عمارت را به حال خود رها می کنند «خانه مجتهدی» هر روز ویران تر می شود

 

Untitledنیشابور، یکی از کهن شهرهای ایران، میراث تاریخی قابل توجهی دارد. اما متاسفانه تعداد بناهای تاریخی در نیشابور که در حال تخریب و فرسایش هستند، کم نیست؛ عمارت مجتهدی در حال حاضر هر روز ویران تر می شود و در فصل سرما و بارندگی نیز تخریب سقف و ساختمان آن شدیدتر است.

با مدیریت درست بر روی آثار تاریخی، علاوه بر حفظ آن که به عنوان وظیفه ای بر دوش ماست، می توان از آن ها به عنوان منبع درآمد و جذب گردشگر نیز استفاده کرد. پیش از این درباره گرمابه مرمر هم گزارشی در این خصوص تهیه شد اما در این گزارش به مدرسه مجتهدی پرداخته خواهد شد، عمارت و اثری تاریخی که هر روز بیشتر تخریب می شود؛ و در گیر و دار مسئله مالکیت و داشتن دو مالک (بخش خصوصی و دولتی) هر روز فرسوده تر می شود.

این روزها تحصیل و علم آموزی یکی از نیازهایی است که بشر می تواند به راحتی به آن بپردازد اما در گذشته امکان تحصیل برای همه اقشار جامعه فراهم نبود و تنها بخش خاص و اندکی از افراد حق رفتن به مدرسه و باسواد شدن را داشتند. همه این ها مقدمه ای است برای معرفی عمارت مجتهدی و وضعیت کنونی آن که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.

عمارت مجتهدی، واقع در خیابان خاتم النبیین (میدان باغات) که از جمله آثار ثبت شده ملی است، دارای دو عمارت شمالی و جنوبی که عمارت شمالی مربوط به دوره پهلوی اول و عمارت جنوبی مربوط به دوره قاجار است. این عمارت در ابتدا منزل مسکونی حاج شیخ مجتهدی یکی از افراد با نفوذ شهرستان و زمانی به عنوان محل تصمیم گیری و مدیریت مسائل سیاسی در زمان مصدق و دوره ای به عنوان دبیرستان ملی کورش بوده و بعد از واگذاری به آموزش و پرورش تبدیل به انبار شده است .

این بنا دارای بادگیر، ایوان شاه‌نشین، آب انبار و تزئینات آجرکاری است و در پوشش سقف و تراس ها از توفال کوبی‌های مختلف با رنگ‌آمیزی متنوع استفاده شده است. متاسفانه این بنا که در کشمکش بین میراث فرهنگی و آموزش و پرورش مانده، در حال فرسودگی است. در حالی که پیش از این قول مرمت آن توسط میراث فرهنگی شهرستان داده شده و قرار بود که این عمارت به میراث فرهنگی واگذار شود و به صورت موزه مورد استفاده قرار گیرد تا هم از فرسودگی بیش از پیش جلوگیری شود و هم نیاز نیشابور به موزه برطرف شود.

پیش از این اقداماتی نیز صورت گرفت که این ملک مرمت و بازسازی شود که متاسفانه به علت این که بخشی از این ملک به آموزش و پرورش تعلق دارد و بخش دیگر مربوط به بخش خصوصی است هنوز اقدام چشمگیری صورت نگرفته است.

احمد گلستانی؛ معاون مالی آموزش و پرورش نیشابور اظهار کرد: آموزش و پرورش در حال حاضر این ملک را از حالت انباری خارج کرده و دیگر وسیله ای در آن جا نگهداری نمی شود. ۳ دانگ از این ملک متعلق به آموزش و پرورش است و نمی توان ملک دولتی را بدون انجام مراحل اداری و قانونی به جایی و یا کسی واگذار کرد، اما ما حاضریم آن را به صورت اجاره به بخش خصوصی منتقل کنیم تا هم مرمت شود و هم بتوان از آن به صورت موزه استفاده کرد و آمادگی انجام هر گونه همکاری را با اداره میراث و بخش خصوصی داریم تا کنون هیچ درخواستی از هیچ ارگان اداری و یا بخش خصوصی برای ما ارسال نشده و در واقع هیچ اقدامی صورت نگرفته است.

رئیس میراث فرهنگی نیشابور در این باره به «خیام نامه» گفت: میراث فرهنگی تا کنون نزدیک به ۵۰ میلیون تومان برای مرمت این عمارت هزینه کرده است اما بقیه مرمت آن را به بخش خصوصی واگذار کرده ایم که در بخش خصوصی دو سرمایه گذار نیز معرفی کرده ایم که آموزش و پرورش می تواند سهم خود را به بخش خصوصی به اجاره دهد و یا به صورت مشارکتی بنا را مرمت کرده و به صورت یک مرکز رفاهی و گردشگری از آن بهره برداری کند.

برای روشن شدن موضوع به سراغ غلامرضا برهانی مالک بخشی این ملک رفتم که سخنان جالب توجهی ارائه کرد، برهانی درباره پیگیری های مداوم اش گفت: من تا کنون بیش از ۵ نامه نوشته ام که یا این ملک را به من اجاره بدهند یا آن را به من بفروشند که البته از نظر قانونی هم در سال گذشته ماده قانونی تصویب شد که برای ملک های بلا استفاده مجوز فروش هم دارند. در ابتدا قرار بود من یک سوله برای آموزش و پرورش بسازم که به عنوان انباری از آن استفاده کنند و به جای آن عمارت مجتهدی را به من تحویل دهند که در ابتدا موافقت کردند و صورت جلسه هم شد اما متاسفانه در عمل کاری انجام نگرفت.

برهانی افزود: بارها به گوش من رسیده که آموزش و پرورش موافقت کرده و من هر بار مراجعه کرده ام بیهوده بود و کلی گویی می کردند. در حال حاضر من یک سند ۶ دانگ از این ملک دارم و آموزش و پرورش هم یک سند مجزا دارد که پیش از این پیشنهاد دادم سهم خودم را از ملک جدا کنم و با سهم خود کارم را شروع کنم تا آموزش و پرورش بعدا سهم اش را برای ادامه کار تحویل دهد اما باز هم موافقت نشد و من حتی از ملکم کلید ندارم!

برهانی ادامه داد: خود من در این مدرسه درس خوانده ام و برایم دردناک است که ببینم این ملک هر روز بیشتر تخریب می شود اما متاسفانه در این رابطه چاره ای نکرده و با هدف احیا به این ملک نگاه نمی کنند.

برهانی درباره ساخت مرکز گردشگردی در این مکان نیز گفت: زمانی که من تصمیم گرفتم این ملک را به یک مرکز گردشگری تبدیل کنم، شرایط اقتصادی کاملا متفاوت بود و فرصت های زیادی را از دست دادیم. شرکت ریوند خاوران که من مدیر عاملش هستم  هم با وجود تغییر شرایط اقتصادی، هنوز برای ایجاد یک مرکز رفاهی گردشگری که به نفع شهرستان است مصمم هستیم و امیدوارم بتوانم این ملک را از تخریب بیشتر نجات دهم که این امر مستلزم همکاری میراث فرهنگی و آموزش و پرورش است.

آنچه روشن است، این که باز هم مذاکرات سه جانبه میراث فرهنگی، آموزش و پرورش و بخش خصوصی بی نتیجه مانده و از سال ۸۶ تا کنون این سه بخش نتوانسته اند به یک نتیجه واحد که باعث نجات این بنا از نابودی شود، برسند و هریک به مسیری در حال حرکت اند و این کشمکش ها باعث شده که این اثر هر روز فرسوده تر می شود و در نهایت متاسفانه ما هر روز شاهد تخریب عمارت مجتهدی هستیم.

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاه برای “وقتی سه صاحبخانه عمارت را به حال خود رها می کنند «خانه مجتهدی» هر روز ویران تر می شود

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.