هنر سرایت دادن و اشاعه ی  احساس است

خواب سفرهای منقش می دیدم!

بیستم خرداد ماه هر سال روز جهانی صنایع دستی نام گذاری شده است .صنایع دستی را دمیدن روح لطافت به زندگی ماشینی انسان امروزی تعریف می کنند . این صنعت _ هنر، حاصل دسترنج وروح ملت ها و آیین ها و اقوام است . بنا براین آثار صنایع دستی نه تنها یک کالا بلکه خصوصیات فرهنگی وویژگی های اقوام گوناگون را مبادله می کند .

اولین کنگره ی جهانی صنایع دستی در سال ۱۹۶۴ میلادی و با شرکت استادان دانشگاه “هنرمندان “مسئولان اجرایی و صنعتگران بیش ازچهل کشور دنیا در نیویورک برگزار شد که درپایان این گنگره تاسیس شورای جهانی صنایع دستی به عنوان نهاد وابسته به یونسکو تصویب شد . دبیر خانه ی این شورا در شهر آمستردام هلند قرار دارد.ایران نیز از سال ۱۳۴۷ شمسی پس از تاسیس سازمان صنایع دستی ایران به عضویت شورای جهانی صنایع دستی درآمده است.

مهمترین اهداف این شورا عبارت است از :

کمک و تشویق و راهنمایی دست اندرکاران صنایع دستی و بالا بردن اطلاعات تخصصی و حرفه ای آنها .

با توجه به تفاوت های فرهنگی کشورهای عضو، حفظ و تقویت صنایع دستی و تجلی ان به عنوان رکن عمده ی حیات فرهنگی ملت ها

و بالاخره ایجاد همبستگی بین فعالان صنایع دستی  در سراسر جهان.

ما هم در این هفته مهمان یکی از فعالان عرصه ی صنایع دستی شهرمان بودیم ، خانم «گلناز احمدی» که آثار خود را تحت عنوان«خواب سفرهای منقش می دیدم » در گالری آتیه ودر هفته ی اخیر  به نمایش عموم گذاشته بود.

ضمن تشکر از شما، ممکن است در باره ی چگونگی آشنایی خود با این رشته ی هنری بیشتر توضیح دهید؟

با کمال میل و ضمن قدردانی از توجه خیام نامه به حوزه ی هنر، در بازدیدی که چند سال قبل از محل  کاروانسرای شاه عباسی نیشابور داشتم با دیدن آثار استاد رحمانی با  مینا کاری روی سفال آشنا شدم و همانجا علاقه ی خاصی به این هنر در من شکل گرفت و از همان زمان نقاشی روی سفال را شروع نموده و  تا کنون  این فعالیت ادامه دارد. واینک درروزهای پایانی بهار ،  مجموعه ی آثارم را در قالب یک نمایشگاه  در نگار خانه ی آتیه برای دیدن عموم عرضه کرده ام .

ضمنا همزمان با نقاشی روی سفال، عکاسی صنعتی و تبلیغاتی و گرافیک را هم در تهران ادامه می دادم .لازم است که اشاره کنم در این نمایشگاه حدود هفتاد اثرنقاشی شده روی سفال ارائه شده است .

آشنایی شما با دنیای هنر های تجسمی به ویژه نقاشی و گرافیک از کجا آغاز شد؟

من از دوران کودکی در خانواده با آثار خوش نویسی و نقاشی های پدرم آشنا بوده و ضمنا مادرم هم گل دوزی، بافتنی و  خیاطی  انجام می داد .من از کودکی به مجسمه سازی با گل و نقاشی علاقه داشتم .

دل بستگی به هنر سبب شد که من در هنرستان سوره ثبت نام کنم و آنجا با مبانی و تاریخ هنرهای  تجسمی آشنا شدم . آشنایی با چرخه ی رنگ ها برایم جالب بود و چاپ دستی را نیز  فرا گرفتم .

به دلیل مسایل خانوادگی سال سوم را در مشهد و درهنرستان ریحانه طی کردم .امکانات آموزشی در آنجا عالی بود و من از محضر استادانی همچون جناب  اشراقی (مناظر و مرایا ) و خانم معلمیان (تکنیک های تصویر سازی ) را آموختم این مدرس آگاه خود نزد استاد ممیز دوره دیده بود .عکاسی و کار در تاریک خانه ، پوستر سازی و شرکت در اردوهای مختلف هنری از دیگر امکانات هنرستان ریحانه بود .

سال آخرهنرستان را به نیشابور برگشتم  و از محضر استادان :صابری ، عرب نرمی و…استفاده ی فراوان بردم و کارهای کارگاهی و طراحی ام را تکمیل کردم .

پس از اتمام تحصیل هنرستان در کنکور دانشگاه الزهرا قبول شدم .اما به دلایلی به بازار کار روی آوردم و به کارعکاسی صنعتی و پوستر سازی مشغول شدم .

هنر چه نقش و ضرورتی در زندگی شما داشته است ؟

من این گفته ی “تولستوی” را همیشه در ذهنم مرور می کنم  که گفته است :هنر سرایت دادن و اشاعه ی  احساس است .هنرمند از طریق هنر خود مخاطبان را به احساس هایی مبتلا می کند که خود آن را تجربه کرده است .

نقاشی کردن به من احساس آرامش و سبک بالی می دهد و اصولا زندگی ما ایرانی ها با هنرعجین شده است .در خانه ی ما ایرانی ها وجود فرش یک ضرورت است ما با دیدن  رنگ آمیزی و طرح های  فرش ایرانی به دنیای رنگ ها و زیبایی ها رهنمون می شویم و اگر این رنگ ها را از زندگی ما بگیرند دچار خمودگی و افسردگی خواهیم شد . در نهایت می توانم بگویم هنر روح زندگی بشر است .

مشکلات سر راه فعالیت های هنری در جامعه ی ما چیست ؟

یکی از کارشناسان و پژوهشگران عرصه ی هنر معتقد است  که در توسعه ی فعالیت های هنری در کشور و مجموعه ی دولتی و قانون گذاری مشکل اصلی ، درک فرهنگی دولت مردان از هنر است  نه کمبود بودجه .البته درک هنر پیچیده تر از یک شی تزیینی و یا کاربردی است.خوانش هنری در مردمی ترین شکل آن هم به راحتی صورت نمی گیرد . لذت هنر اتقاقا درهمین پیچیدگی زبانی و رمزو رازنهفته درآن است .

ما ملتی بوده ایم که در طول تاریخ همواره مکان زندگی ،اشیای کاربردی ، وسایل شخصی و حتی نشانه های آیینی و مذهبی مان آکنده از هنرو زیبایی بوده است لذا هم اکنون هم باید حیات معاصرمان نیز با هنر درهم  تنیده باشد .

اگر قانونی که چند سال پیش درحال تصویب بود دوباره به جریان بیفتد تحول عظیمی در عرصه ی هنر کشور اتفاق خواهد افتاد .آن قانون این بود که یک در صد از بودجه ی عمرانی کشور صرف خرید آثار هنری بشود .اگر این کار اتفاق بیفتد حرکت عظیمی در خود اشتغالی هنرمندان و توسعه ی افتصاد هنرایجاد خواهد شد .

چه مقدماتی برای نقاشی روی سفال باید مراعات شود ؟

نقاشی روی سفال هنری لذت بخش و هیجان انگیز است که به یک بار تجربه می ارزد . برای این کار از هررنگی می شود استفاده کرد اما رنگ های آکرلیک و گواش مناسب تر است . ابتدا باید با سمباده زدن سطح سفال را صاف و صیقلی نمود و بعدا آن را شست و خشک کرد.

بعد از اینکه سفال کاملا خشک شد مقداری چسب چوب را با آب رقیق کرده و روی آن می کشیم . پس از خشک شدن دوباره آن را سمباده می زنیم و صاف و صیقلی می کنیم مرحله ی بعدی انتقال طرح به وسیله ی کاربن روی کار است و بعد از آن مرحله رنگ زدن است برای تثبیت رنگ هم از اسپری براق کننده و یا کریستال سرور استفاده می شود .

در حال حاضردر قلم رو هنر، چه فعالیت هایی را دنبال می کنید؟

هم اکنون غیر ازنقاشی و کارهای هنری در فکر ادامه ی تحصیل در رشته ی مرتبط با هنر هستم .

و سخن آخر؟

کاربرد سفال در زندگی ما ایرانیان پیشینه ای نه هزار ساله دارد . سفالینه ها  کاربردی – هنری ، محسوب می شده است .احیای نقوش اصیل ایرانی روی دست سازه ها ،  در دوره ی اسلامی هم ادامه داشته است ودوره ی درخشانی را طی کرده است . مخصوصا در این دوران سفال نیشابور، شهرت جهانی هم پیدا کرده است  .از طرفی سفال ونقوش روی فرهنگ ایرانی را به اقصی نقاط جهان برده است  وبه جهانیان شناسانده است .لذا من هم در نقش یک نیشابوری مصمم هستم با احیای هنر اصیل نیاکان مان این راه را ادامه داده و فرهنگ درخشان گذشته مان را بازسازی کنم .

 

 

 

به اشتراک بگذارید:


پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.