هنر به انسان آرامش و ثبات شخصیت  می بخشد

about-fans-and-iranian-art137گفت و گو: سیدهاشم مداح

هنر های چوب همچون معرق و منبت  و مشبک درکشورمان ریشه ای بسیارکهن دارند. در کاوش های شهر سوخته سیستان کهن ترین دست ساخت های چوبی ایرانی از قبیل شانه چوبی کشف شده که حدود شش هزارسال قدمت دارد. از طرفی کار با فلز هم هنری است که تاریخ کهن تری دارد و به تعبیری باید گفت کار روی فلز یا فلز کاری وفلزگری در سرزمین ما پیشینه ای فراتراز دوره تاریخی دارد.

توفیقی دست داد تا دراین مجال  با دو هنرمندی گفت وگپی داشته باشیم که یکی درچوب نفس وحیات می دمد ودیگری به سرپنجه هنر، فلز را روح می بخشد.

آقای مجید میبدی هنرمند و مدرس هنر های معرق و منبت چوب و کارشناس ارشد تربیت بدنی وخانم رباب لطفی فرهنگی وهنرمند قلمزنی روی مس

با تشکر از این که  دعوت ما را پذیرفتید،بفرمایید تعریف شما از رشته هنری که درآن فعالیت می کنید، چیست  ؟

میبدی : رشته معرق چوب در کشور ما سابقه طولانی  و حدود شش هزار سال  بیشینه ی تاریخی دارد، ولی آموزش آن به سبک امروزی به حدود سالهای ۱۳۱۰ هجری شمسی بر می گردد . که در مدرسه هنرهای سنتی تهران انجام می شد .معرق چوب هنری است که با کنار هم قرار گرفتن چوب های مختلف و رنگها و نقوش طبیعی و ایجاد یک تصویر به  انجام می رسد .

لطفی : هنر قلمزنی روی فلز بخصوس مس از هنرهای قدیمی ایران می باشد . این هنر عبارت است از کندن و تزیین نقوش روی فلزات مانند طلا ، نقره و.مس. هنرقلم زنی در رده ی هنرهای سنتی ایران قرار می گیرد . هنرمند قلمزن با ذوق هنری حود طراحی ،نقاشی، تذهیب و نگارگری را به خدمت می گیرد تا با ضربه های چکش روی فلز احساس درونش را به بیننده منتقل کند .

چگونه و چه زمانی با این هنرها آشنا شدید؟

میبدی: بنده با رشته معرق چوب به طور اتفاقی و در نمایشگاهی که از آثار استاد کاوه زمانی در شهرمشهد برپا شده بود، آشنا شدم و سپس با آموزش نزد ایشان کارم را شروع کردم.دوره ی تکمیلی را نیز پیش استاد آوانی طی کردم . و درضمن مراحل آموزش منبت راهم نزد استاد ودود در تهران گذراندم . هم اکنون هم روی پروژه ای که از دو رشته معرق – منبت  ترکیب شده فعالیت می کنم .

لطفی: من به دلیل کار و شغل فرهنگی که دارم با این هنر آشنا شدم .در هنرستان دخترانه کوشا مدیریت داشتم و به دلیل علاقه و نبودن مربی اجبارا این هنر را فرا گرفتم و پس از سالها ممارست هم اکنون با علاقه به تدریس این رشته  به هنرجویان مشغول هستم و علت علاقه ام به این هنر ماندگاری نقوش کار شده روی فلز می باشد که در طی زمان خراب نمی شود و معتقدم هنرمند قلمزن با صبر و حوصله فراوان ذوق هنری را به کار می گیرد تا جوشش درونش را به اثری هنری مبدل کند وگوشه ای از دنیای بیکران هنر را به نمایش بگذارد .

از دشواری های راه  تان دراین وادی بگویید.

میبدی: مشکل اصلی ما در این رشته تهیه چوب مناسب می باشد – مساله بعدی گرانی اثر خلق شده توسط هنرمند است ،چرا که مردم معمولی قدرت خرید آن را ندارند . نکته بعدی عدم حمایت مسئولین از هنرمندان است .و بالاخره آموزش این رشته هنری در شهرستان ها توسط افراد غیر کارشناس  صورت می گیرد که این امر به کارهنری ضربه می زند .

لطفی: عرض شود که مشکلات هنرمندان قلم زن شهرستان عبارت است از :عدم آشنایی مسئولین و مردم با این رشته هنری ، سنگینی و سختی کار در این رشته برای بانوان،نبود بازار مناسب فروش آثار تولیدی و مکانی برای عرضه ی آثار هنری .

عمده فعالیت های شما در این رشته ها ی هنری  چه بوده است ؟

میبدی : من در نمایشگاه های سازمان میراث فرهنگی در تهران ، برج میلاد، فرهنگسرای نیاوران ، نمایشگاه بین المللی مشهد ، نمایشگاه کشوری اراک و همدان و… شرکت داشته ام و ضمنا چند دوره، داور نمایشگاه های کشوری دانش آموزی هم بوده ام .

لطفی : شرکت در نمایشگاه توانمندی های بانوان خراسان ، نمایشگاه بین المللی تهران و مشهد و شرکت در چند نمایشگاه در شهرمان از عمده  فعالیت های من در وادی هنر قلمزنی بوده است.

چرا با بودن این همه مشکلات باز هم به فعالیت خود ادامه می دهید ؟

میبدی :در ابتدا برای سرگرمی وپرکردن اوقات فراغت به این هنرها می پرداخنم اما پس ا ز مدت زمانی عشق و علاقه به این کار، مرا به دنبال خود کشاند وبعد به این نتیجه رسیدم که با چوب هر تصویری را می توان خلق کرد؛ لذا کشف این نکته به من اعتماد به نفس عجیبی داد و مرا تا انتهای این راه بیکران و پر از خلاقیت رهنمون شد.

لطفی : از نظر احساسی هنر به انسان ثبات شخصیت و آرامش  می بخشد و سختی کار در رشته ی  قلمزنی به  بانوان صبر و تحمل  بیشتری می دهد . و بالاخره کار در این رشته ی هنری به تقویت روحیه ی  کار جمعی کمک زیادی می کند .

هم اکنون به چه فعالیتی  اشتغال دارید ؟

میبدی : ضمن تدریس در آموزشگاه های مختلف و دانشگاه روی پروژه ی خاصی از ترکیب  دو رشته معرق ومنبت کارمی کنم

لطفی : من هم به دلیل ماهیت کارفرهنگی در هنرستان دخترانه کوشا به تدریس به هنرجویانم مشغولم و درکنارتدریس به خلق آ ثارقلمزنی می پر دازم .

و سخن اخر

میبدی : دونکته اساسی به نظر من می رسد که امیدوارم به آنها توجه شود. اول همان طور که گفتم آموزش این هنرهای سنتی ایرانی باید توسط استادان ماهر ومتخصص صورت گیرد و گرنه برش کاری چوب محسوب نمی شود و اگر آموزش ناقص باشد چه بسا وجه هنری این رشته ها را از بین برود . لذا امر آموزش بسیار مهم می باشد. نکته دوم که مرا رنج می دهد این است که ما چندی پیش به کمک هنرجویانم اثری نفیس خلق کردیم که در ابعاد ۳*۵ متر و با نام بین الحرمین در موزه قرآن نگهداری می شود . اما با کمال تاسف مشاهده کرده ام تمامی کسانی که در خلق این اثر بزرگ شرکت داشتند براثر مشکلات مالی به کارهای غیر مرتبط با این رشته روی آورده اند، این مساله مرا بسیار می رنجاند که یک هنرمند به کاری که با شخصیت هنری او همخوانی ندارد، مشغول باشد .

لطفی : نکته آخر من این است که هنر حویان بنده برای اولین بار در نیشابور مقامهای اول کشوری را در رشته قلمزنی در سه سال متوالی کسب کرده اند و با شرکت در جشنواره های خوارزمی و جشنواره های کشوری کرمان «همدان و… برای شهرشان افتخار آفریدند ، اما دریغ از کمترین همراهی و مساعدت مثبت مسئولین شهری .

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.