هم نشینی خانواده بزرگ خیام نامه , خیام نامه سکوت نمی کند , ضریب نقدپذیری را بالا ببریم

عکس مهدی دشتی/

آزاده مهدیار/

خانواده بزرگ خیام نامه هر سال به بهانه روز خبرنگار، گرد هم می آیند تا به مبارکی یک سال همت و استواری و بردباری، پیروزی شان را جشن بگیرند، سالی که با همه فراز و فرودهای ش از انتخابات مجلس شورای اسلامی تا عزل شهردار و انواع خبرهای تلخ و شیرین، تلاش کرده از مسیر آگاهی بخشی همراه با اخلاق، انصاف و بی طرفی خارج نشود و گوهر قیمتی اعتماد مردم را همچنان در خزانه غنایم خود حفظ کند.18

در نشست صمیمی امسال خانواده خیام نامه که روز پنجشنبه چهارم شهریور ماه برگزار شد، در کنار سخنرانی عبدالله عمرانی، صاحب امتیاز نشریه که اساس این نشریه را بنا نهاد، نعمت الله صادقی مسئول شورای سیاست گذاری نشریه ضمن خوش آمدگویی به مهمانان بر لزوم روشن نگه داشتن «چراغ راه» نشریه به همت صاحبان قلم و اندیشه سخن گفت. خاطراتی هم از زبان مدیر مسئول، سردبیر و خبرنگاران خیام نامه هم نقل شد که به فضا صمیمیت بیشتری بخشید.

پنل تخصصی در میانه نشست خانوادگی

این نشست همراه با پنل سه نفره از فعالین سیاسی مرتبط با نشریه و وکیل هفته نامه هم بود که هر کدام از زاویه ای قابل تامل و درس آموز توصیه هایی هم برای خیام نامه ای هاداشتند.

رضایی، وکیل مدافع نشریه، در این نشست تخصصی از آفتی به نام «تعصب» سخن گفت و تصریح کرد: همواره نظرات مخالف و متفاوت را پذیرا باشیم و دانش مان را ارتقا دهیم و تلاش کنیم هر آنچه مطرح می کنیم فتح بابی باشد برای تبادل نظر و گفتمان. وی ادامه داد: وقتی در بحث و مناقشه بسته شود، دقیقا از همان جا دیکتاتوری آغاز می شود.

وی برخی مطبوعات را از آن جهت محبوب دانست که در پی رسیدن به قدرت نیستند و هیچگاه از نقد قدرت دست برنمی دارند و در محافل شان هم خبری از حضور مسئولین نیست و افزود: این نشان می دهد که از بطن مردم برخاسته اند و اهل تملق و تعلق نیستند، مطبوعات باید تریبون مردم باشند نه مسئولین.

رضایی با اشاره به این که مطبوعات مکتوب که جنبه آرشیوی هم دارند، به این دلیل از ارکان دموکراسی هستند که از بدنه مردم برخاسته اند، تصریح کرد: اگر خیام نامه از مجلس یا وزارت ارشاد یا هر سازمان دیگری بودجه دریافت می کرد به همان میزان پایگاه مردمی خود را از دست می داد. خیام نامه به دلیل همین عدم وابستگی سکوت نمی کند و این مبارک است و می توان با مباهات گفت که آنچه در خیام نامه درج می شود تا سال ها ماندگار خواهد شد.

حمید حسامی، کارشناس سیاسی و فعال مطالعات رسانه ها، ضمن خداقوت به خیام نامه ای ها، بیان داشت: از این که هر روز که می گذرد غرور و اعتماد به نفس فعالین این نشریه را در شهر جاری می بینم، به تلاش های سال ها پیش مان برای راه اندازی این هفته نامه افتخار می کنم و خوشحال م که حال خیام نامه پایگاه امیدی برای مردم و بیان خواسته هاشان شده است.

وی با بیان این که از زمان انتشار اولین نشریه در ایران، ۱۹۰ سال می گذرد، تصریح کرد: از آن زمان که روزنامه نگاری پدیده ای ناملموس بود و گاه رویکردی دولتی به خود می گرفت تا زمانی که مطبوعات مستقل، روزهای سختی را گذراندند، روزنامه نگاران و خبرنگاران زیادی را دیده ایم که نام شان جاوید مانده است.

حسامی در ادامه سوالی را مطرح کرد که: «آیا رسالت یک روزنامه نگار انتشار اصل یک خبر است یا دخیل کردن تحلیل و نظر شخصی خود در انعکاس آن؟» وی با این توضیح که تحلیل وقایع و اخبار با گروه ها، احزاب و NGO ها و تشکل هاست، انعکاس اصل یک خبر بی کم و کاست را رسالت اصلی یک روزنامه نگار خواند. وی با بیان این که تازمانی که دیالوگ و زبان ارتباط با همه اقشار جامعه را پیدا نکنیم، مشکلات پاربرجا خواهد بود، از لزوم یادگیری زبان ارتباط با توده مردم توسط روزنامه نگاران سخن گفت.

در ادامه پنل، هادی بکائیان، دکترای تاریخ و نویسنده، ضمن آن که از تاریخچه مطبوعات ایران را شرح مختصری داد، نقش مطبوعات در تحولات سیاسی-اجتماعی کشور را پُررنگ دانست. وی دوران مشروطه  را دوره طلایی مطبوعات ایران و ناشی از سقوط دیکتاتوری رضاخان توصیف کرد و نیز ملی شدن صنعت نفت را عصر دموکراسی و آزادی مطبوعات خواند و سال های ابتدایی پس از انقلاب اسلامی ایران را نیز دوره ای دانست که دست مطبوعات و رسانه ها را در انتشار مطالب کاملا آزاد بود.

این پژوهش گر تاریخ ایران تصریح کرد: آزادی مطبوعات در ایران درست در زمان هایی بیشتر نمود داشته که همراه با تب و تاب سیاسی- اجتماعی بوده است و بافروکش این تب و تاب، قدرت مطبوعات نیز از آنان بازپس گرفته شده است. وی افزود: باید به سویی تلاش کنیم که رسانه ها در فضایی به دور از تب و تاب سیاسی هم به راحتی قلم بزنند و ضریب نقدپذیری در جامعه را بالا ببریم.

پس از پنل، رضا مهرداد، مدیر مسئول خیام نامه و احسان اسحاقی سردبیر، خاطراتی از روزهای خوب و پُرخطر گفتند و دورهمی خیام نامه ای ها با گرفتن عکس یادگاری دسته جمعی و شامی که همان جا و توسط بچه های نشریه تهیه شده بود، به پایان رسید تا در این شب آغازین شهریور و در هوای مطبوع و کمی خنک دشت نیشابور که میزبانی محمود دشتی، همراه صمیمی نشریه در باغ سرسبز و پربارش به آن گرمی و صفا بخشیده بود، خانواده همدل «خیام نامه» بار دیگر برای قلم زدن در مسیر اصلاح و آگاهی رسانی صادقانه، مسئولانه و حرفه ای پیمان خود را یادآوری کردند.

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.