هم خون ریخت، هم آبرو ; نمایشگاه مبلمان نیشابور با «درگیری فیزیکی» به پایان رسید

فروغ خراشادی-  بینی شکسته و خونریزی بلاقطع مدیر عامل سایت نمایشگاهی بین المللی باغرود نیشابور، اعتماد فرو ریخته ی غرفه دارانِ مهمان و ترس و اضطراب همشهریانی که برای خرید به آن جا رفته بودند، تصویر آخرین ساعت های نمایشگاه مبلمان و لوستر نیشابور بود!

ماجرا از این قرار است که عصر جمعه ۵ مرداد ماه و در آخرین ساعات برپایی نمایشگاه «مبلمان و لوستر»، شماری از اعضای صنف لوستر و مبلمان، وارد سایت نمایشگاهی نیشابور در باغرود می شوند. آن هم نه برای بازدید از نمایشگاه؛ این مهمانان ناگهانی، در آغاز وارد بخش اداری شده و بین آن ها با کارمندان این واحد، درگیری لفظی و فیزیکی مختصری رخ می دهد که با پا درمیانی مدیرعامل نمایشگاه و دعوت آنان به آرامش و گفتگو، فرو می نشیند.

اما این افراد، که پس از گفتگوهای اولیه قانع نشده اند، در صدد بستن در ورودی نمایشگاه بر می آیند که آن هم با ممانعت نیروهای انتظامی و حراست نمایشگاه، به ا انجام نمی رسد. در آخرین حربه برای رسیدن به هدف، که همان تعطیلی نمایشگاه یا زهر چشم گرفتن از غرفه داران است، اقدام به تخریب اشیا و ابزار سالن و ایجاد رعب و وحشت در سالن غرفه ها می کنند.

هیاهوی ایجاد شده که عمدتا از جانب ۵ یا ۶ نفر از اعضای صنف مبلمان است، دامنه ی بیشتری پیدا کرده و سر و صدای ایجاد شده به دفتر مدیریت نمایشگاه می رسد. حسن شاملی با توجه به سابقه ی اعتراضات روزهای گذشته و گفت و گویی که چند دقیقه قبل با معترضان داشته، بی درنگ خود را به سالن می رساند تا از چند و چون ماجرا مطلع شود و بار دیگر آنان را دعوت به آرامش کند. به محض ورود به سراغ مدعیان رفته و از آنان علت جنجال و تخریب اموال سایت را جویا می شود که یکی از معترضان (الف.م) به او حمله ور شده و  با “سر” به  صورت شاملی ضربه می زند و پس از آن خون است که از بینی آسیب دیده فواره می زند…

برای کنترل شرایط و دستگیری ضارب، حراست نمایشگاه بی درنگ اقدام به بستن درهای سالن می کند.

تا آمبولانس مستقر در سایت برسد، نیروی انتظامی هم وارد عمل می شوند و ضارب را توقیف می کنند. بر اساس شنیده ها، معترضان ضمن بر هم زدن نظم و آسایش عمومی می گفتند: «ما آتش به اختیاریم…» به گفته ی همین شاهدان عینی، پس از خارج کردن شاملی به وسیله ی آمبولانس از سایت نمایشگاهی، به فاصله ی کوتاهی دادستان اکبری مقدم شخصا در محل حاضر می شود. وی با حضور در سالن نمایشگاه، بر اِعمال قانون و برخورد موثر با عوامل درگیری و ایجاد خسارت، تاکید می کند.

غرفه داران نگران و مبهوت از آن چه به چشم دیده اند؛ می گویند با توجه به رخدادهای چند روز اخیر، کلاه شان هم این طرف ها بیفتد، دیگر نمی آیند تا بر دارند و بازدید کنندگان از این که در حضور خانواده ها چنین برخوردهای خشنی رخ داده است، ناراحت اند.

کمی بعد، خبر می رسد که شاملی به دلیل شکستگی  احتمالی بینی، شاید به عمل جراحی نیاز داشته باشد.

سابقه ی دراز دامن اعتراضات به روزها و سال های گذشته می رسد

سابقه ی اعتراضات این صنف به روزهای پیش از ماجرای یاد شده بر می گردد؛ هنگامی که جمعیت قابل توجهی از  شاغلان در بازار مبلمان و لوستر در روز سوم نمایشگاه، با تجمع مقابل فرمانداری خواهان تعطیلی نمایشگاه، یا پیش گیری از «فروش» در آن شدند؛ آنان همچنین خواستار تعطیلی ۷ غرفه ای بودند که به نمایش و فروش محصولات جانبی مانند فرش و روتختی می پرداختند البته این مورد اخیر بی درنگ در جلسه ای که در فرمانداری برگزار شد، تایید، ابلاغ و از سوی مدیر عامل نمایشگاه اجرایی شد.

برخی از معترضان عصر همان روز، به مدت سه ساعت در ورودی نمایشگاه را با خودروی شخصی شان بستند که با دخالت نیروهای انتظامی، سد معبر رفع شد. «خیام نامه» در گفتگو با رئیس صنف مبلمان و لوستر، دلیل این رفتارهای فرا قانونی و حضور جنجالی شماری از اعضای صنف در سایت نمایشگاهی، همچنین اعتراضات دامنه دار مقابل فرمانداری طی روزهای برگزاری نمایشگاه و سال گذشته را جویا شد.

یقطینی در پاسخ خبرنگار گفت: من در سایت حضور نداشته ام و نمی دانم ماجرا چیست؛ اما آیا شما می دانیدکه در نیشابور به طور مستقیم و غیر مستقیم، ۳۴۶۰ نفر در بازار مبل مشغول به کارند؟ یعنی از کارآفرین و مدیر کارگاه مبل سازی گرفته تا راننده ای که کلاف و پارچه جا به جا می کند، که با احتساب خانواده های شان جمعیت بیشتری را شامل می شود.

او ادامه داد: تصمیمات در سطح کلان و به دست مدیران شهری و بدون مشورت و هم اندیشی با صنف ما شکل گرفته است؛ در حالی که ما به نفس برگزاری نمایشگاهی که در آن فروش در هر شکل ش اتفاق می افتد، معترض ایم.

خیام نامه از یقطینی درباره ی دعوت نامه ای پرسید که از سوی مدیر عامل سایت نمایشگاهی به صنف مبلمان و لوستر ارسال شده و در آن ضمن اولویت بخشیدن به کسبه ی نیشابوری  برای دریافت غرفه با قیمت توافقی، در خصوص برگزاری نمایشگاه فروش غیر مستقیم، تاکید شده بود. رئیس صنف مبلمان مدعی شد: همین که نمایشگاه های دائمی در سطح شهر وجود دارند و به ارائه ی محصولات متنوع می پردازند، نکته ی مهمی ست که مسئولان به آن توجه نمی کنند؛ برخی از همین محصولات به تهران فرستاده می شوند و گهگاه شاهد بوده ایم در میان کالاهای غرفه داران تهرانی، محصولاتی از کارگاه های نیشابور به فروش رسیده که هم قیمت بالاتری داشته و هم سودش به جیب غیر بومی رفته است.

او همچنین گفت: به ما پیشنهاد می کنند بیایید غرفه بگیرید؛ خب ما چند جا اجاره بپردازیم؟ هم اجاره ی فروشگاه داخل شهر و هم هزینه ی غرفه ی نمایشگاه؟!

خیام نامه در گزارشی مفصل، حدود یک سال پیش، به گفته های طرفین دعوا، همچنین اظهارات مدیران شهرستان پرداخته است؛ به رغم اعتراضات دو سال اخیر و در حالی که نمایشگاه قبلی مبلمان که همین چند ماه پیش به خاطر مخالفت های صنف یادشده از نیشابور به فیروزه منتقل شد و سبب شد تا همه ی همشهریان و حتی مردم شهرهای مجاور برای بازدید و خرید، راهِ غیر استاندارد نیشابور تا فیروزه را طی کنند، هنوز اصل مساله، یعنی نارضایتی صنف مبلمان و لوستر از مسئولان و مدیران شهرستان، به قوت خودش باقی ست؛ بابت آن چه که آن ها خروج سرمایه از شهر عنوان می کند و برای آن که به گفته ی یقطینی، رئیس صنف، رقم جابه جا شده، بسیار چشمگیر است، آن هم درست وسط فصل کاسبی!

فرصت هایی که به خاطر منافع شخصی از نیشابور دریغ می شود

 بر اساس نامه ای به امضای مدیر کل «دفتر توسعه ی خدمات بازرگانی»، فرهاد نوری، که در سال ۹۶ به مدیر عامل وقت سایت بین المللی نمایشگاه های دائمی نیشابور ارسال شده بود، هدف از برگزاری نمایشگاه های تخصصی-جاری، انجام تبلیغات و بازاریابی و در نهایت پیش فروش کالا و خدمات و همچنین اعطای نمایندگی فروش می باشد؛ در ادامه ی همین توضیحات، قید شده که هر گونه پیش فروش کالا در زمان نمایشگاه، در ازای دریافت بخشی از کل ارزش کالا و تحویل پس از پایان نمایشگاه، از مصادیق فروش غیر مستقیم است.

از سویی در پاسخ استعلام اداره ی صنعت، معدن و تجارت نیشابور، در خصوص فروش غیر مستقیم کالا، به تاریخ ۱۹ تیرماه ۹۷، رئیس اداره ی بازرگانی داخلی سازمان صنعت، معدن و تجارت خراسان رضوی، حمید رضا رجوعی، تائید کرده است که «تا اطلاع ثانوی ملاک عمل در برگزاری نمایشگاه های تخصصی، عطف به دستورالعمل پیشین (همان که در چند سطر بالا ذکر شد) است.»

برای بررسی بیشتر مساله ی مجوزهای نمایشگاه، جلسه ها و تصمیم گیری ها ی مدیران شهرستان، به دیدار مدیر عامل مضروب سایت نمایشگاهی باغرود، حسن شاملی، می رویم.

او که در حال فراهم کردن مقدمات عمل جراحی ست، می گوید: ما به سایت نمایشگاهی، به عنوان فرصتی برای مردم نیشابور نگاه می کنیم. نفس برگزاری نمایشگاه، ایجاد فرصت رقابت و تنظیم بازار شهرستان است؛ مردم حق دارند از میان گزینه های متنوع، متناسب با سلیقه و نظرشان، انتخاب کنند و بازدید از نمایشگاه، شرایط گزینش را آسان تر می کند.

او ادامه می دهد: در بازار رقابتی و آزاد، شاهد رشد کیفی تولیدات خواهیم بود؛ در روزگار جهانی شدن، باید درها را باز گذاشت و از سویی باید آن قدر خود را قوی کنیم که توان رقابت داشته باشیم.

از وی درباره ی اعتراضات می پرسیم: چرا روز ۵شنبه در آخرین ساعات برپایی نمایشگاه، شاهد چنین رخدادی بودیم؟ چرا در روزهای قبل و در جلسات برگزار شده، مساله حل نشد؟ و به رغم آن که فرماندار شیبانی بر حفظ و بقای کار سایت نمایشگاهی به عنوان ظرفیتی جهت معرفی نیشابور تاکید دارد، چرا رایزنی های لازم برای حل مساله ی اصناف و حضور بی دغدغه ی غرفه داران مهیا نشده است؟

این عضو پیشین شورای شهر نیشابور می گوید: پیش از نمایشگاه، ما دو تائیدیه ی برگزاری را، یکی از مشهد و دیگری از نیشابور، گرفتیم؛ این تاییدیه ها به آگاهی اتاق اصناف و صنف مبلمان رسیده است؛ اما چون نمایشگاه پیشین به فیروزه منتقل شده بود، شاید آنان این بار هم منتظر تغییر مکان یا لغو نمایشگاه بودند. با این حال به دلیل بالا گرفتن اعتراض، در روز ۵شنبه ۴مرداد، جلسه ای با حضور ۷ تن شامل: معاونت اداری فرماندار، رئیس و کارشناس اداره ی صنعت، معدن و تجارت، رئیس اتاق و بازرس اصناف، نماینده ی صنف و بنده به عنوان مدیر عامل شرکت نمایشگاه ها برگزار شد.

او می گوید: در این جلسه مقرر شد با وجود کم و کاستی ها، برخی تخلفات و پاره ای ملاحظات و با توجه به شرایط التهابی صنف مبلمان، به خاطر حفظ آبروی شهرستان و قراردادهای تنظیم شده با غرفه داران، در دو روز باقیمانده هم نمایشگاه به کار خود ادامه دهد و برای نوبت های بعدی، هر گونه نمایشگاه مبلمان و دکوراسیون، با مجوز کمیته ی نمایشگاهی و با محوریت فروش، بر پا شود.

شاملی می افزاید: مساله، من یا هر کسی که در این پُست انجام وظیفه کند، نیست؛ مساله نیشابور و ظرفیتی ست که یکی پس از دیگری به دلیل منافع شخصی از شهرمان دریغ می شود.

با توجه به کسالت پیش آمده برای وی، گفتگو را به پایان می بریم؛ یک بار کل ماجرا را در ذهن مرور می کنم؛ نارضایتی یک صنف، بستن راه گفتگو، توسل به اعمال فرا قانونی و درگیری فیزیکی؛ همه ی این ها وضعیت بغرنجی ایجاد کرده به گونه ای که گرهی که می شد با دست باز کرد، حالا به سختی با دندان باز می شود؛ یک سوی ماجرا مضروب و در آستانه ی اتاق عمل است ودیگری در آن سو، در بازداشت است و منتظر نتیجه ی بازپرسی و دادگاه! یک جانب مهمانانی هستند که تصویری نامبارک از نیشابور با خود به سوغات برده اند و در سمت دیگر مدیرانی که اگر هم اکنون، مسائل فرا روی شهرستان را نبینند و علاج نکنند، در بر همان پاشنه ی پیشین خواهد چرخید.

 

 

 

 

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.