هفت راز خوشبختی در روابط

هفت راز خوشبختی در روابط

دوستان سلام. حدود دو سال است که در پایان نوشتن این ستون با عبارت «سعادتمند باشید» برای شما آرزوی خوشبختی می نمایم. چندی پیش یکی از دوستان که همواره این مطالب را با دقت می خواند پرسید که خوشبختی چیست و آیا برای رسیدن به آن راز و رمزی وجود دارد؟

هر کسی اهدافی را برای رسیدن به خوشبختی در ذهن خود ترسیم می کند. اما تحقیقات نشان داده خوشبختی واقعی در احساس آرامش در حال است

اساتید روان شناسی می گویند تفکر «زمانی خوشبخت می شوم که …» بیهوده است زیرا زندگی آرام در حال را از بین می برد و خوشبختی را منوط به مشروطی می کند که معلوم نیست تحقق یابد.

اگر فکر می کنید با رسیدن به سطح خاصی از تحصیلات، شغل، پول، زیبایی، سفر و همسفر به خوشبختی می رسید در اشتباه هستید، زیرا با رسیدن به هر یک از آن ها می بینید که بسیار و کمتر از آن چه تصور کرده بودیم خوشحال هستیم. پس به «ای کاش روزی …» فکر نکنید، زیرا در این صورت آرامش و خوشحالی خود را مشزوط به هدفی کرده اید شاید تأثیر چندانی در وضعیت شما نداشته باشد مهم این است که احساس خوشبختی باید از دورن بجوشد.

از آن جایی که انسان موجودی اجتماعی است، روابط با دیگران تأثیر زیادی در احساس شادی و آرامش او دارد و با پذیرش این واقعیت که ازدواج مهم ترین رخداد زندگی هرانسان است رابطه با همسراگر اصلاح شود به این مهم دست یافته ایم بنابراین هفت رازخوشبختی در روابط عبارتند از:

۱- عفت وعزت کلام: در شماره قبل علت بددهانی کودکان را گفتم . نداشتن عفت کلام در بزرگترها به هیچ عنوان قابل پذیرش نیست. رعایت احترام در گفتگو با دیگران چه همسر باشد فرزندان یا شاگردان باشند همواره تأکید شده است سطح بالاتری ازعفت کلام که به کار نبردن الفاظ رکیک است عزت کلام می باشد که عبارت است از گزینش بهترین واژه ها برای ارتباط با دیگران

۲- احساس مسئولیت: اگر همواره مسئولیت زندگی و عواقب اعمال خود را بپذیریم احساس شادی و آرامش بیشتری داریم نسبت به زمانی که بخواهیم دیگران را مقصر و مسئول اتفاق های ناخوشایند زندگی بدانیم. گاهی هم قضا و قدر را متهم می کنیم در صورتی که از نشانه های انسان خوشبخت پذیرش کامل مسئولیت در تمام ابعاد زندگی است.

۳- تعهد: تعهد داشتن به معنای بی قید و شرط بودن در زندگی است زندگی مشترک و ازدواج کار آسان نیست و یکی از مهم ترین عوامل نگه دارنده آن تعهد داشتن است

۴- شهامت: انسان هایی که شهامت دارند همواره اهل ریسک هستند، شهامت داشتن به معنای عدم ترس نیست، عوامل ترسناک در زندگی فراوان هستند و ما نمی توانیم آن ها راحذف کنیم اما باید با وجود آن ها توانمندی خود را اثبات نماییم.

۵- بخشش: ما به عنوان انسان مسلمان در نمازخواندن همواره کلمات «رحمان» و «رحیم» را در مورد خدا به کار می بریم اما در زندگی کمتر اهل بخشش هستیم. عفو و گذشت نسبت به آن هایی که ستمی در حق هرکدام از ما روا داشته اند حس خوبی ایجاد می کند اما اگر به آن جا رسیدیم که طلب بخشش کنیم از کسانی که از آن ها دلخور شده ایم، چون قرارنبوده از کسی دلخور شویم. آن گاه «وارسته» هستیم.

۶- قدرشناسی: همواره از خدا، از خودمان و از آن ها که در زندگی ما هستند تقدیر نماییم. چند چیزی که باید به خاطر آن خدا را شکر کنیم و قدردان باشیم عبارتند از: نور خورشید، هوا برای تنفس، سقفی که بالای سرمان است، سلامتی جسم و روان، یک فیلم یا آهنگ زیبا، دوستان خوب و خانواده ای که با ما هستند. با قدرشناسی از دنیای اطراف احساس خوبی پیدا می کنیم و روحیه افرادی که از آن ها تشکر می کنیم نیز عالی می شود.

۷- اعتماد به نفس: پدر، مادر، همسر، پول، تحصیلات و… باعث اعتماد به نفس نمی شود بلکه هدف داشتن و گام برداشتن به طرف اهداف و رسیدن به آن ها باعث تقویت اعتماد به نفس می شود. وقتی هدف شما خوشحال کردن فرد دیگری باشد احساس شادی و خوشبختی دوباره به سمت خودتان جریان می یابد، بعد کلی اعتماد به نفس پیدا می کنید که توانسته اید کسی را شاد کنید و به خاطر عمل متقابل او هم برای شادی شما تلاش می کند.

خوشبختی مانند یک بوسه است، برای اینکه از آن لذت ببرید باید آن را با کسی سهیم باشید

سعادتمند باشد

عبداله سیرجانی

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.