نیشابور شهر سبز

سعید نبی زاده- دانش آموخته ی کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی استراتژیک

در یادداشت گذشته شاخص های توسعه پایدار شهری تشریح شد. یکی از مهمترین مولفه های توسعه پایدار توجه جدی به مسایل زیست محیطی از جمله کاهش  مصرف انرژی ، استفاده بهینه در مصرف اب،زمین و سایر منابع، کاهش تولید زباله و فاضلاب و بیشینه کردن بازیافت از پسماندها  بود.شاخص شهر سبز به عنوان یکی از شاخص هایی است که عملکرد زیست محیطی شهرها را به وسیله ان مورد ارزیابی قرار می دهند. نمرات شاخص شهر سبز، نیازضروری شهرها، در کشورهای در حال توسعه برای قرار گرفتن در مسیر توسعه پایدار را بیان میکند.

گزارشات آن، به سایر شهرها کمک میکند تا از عملکرد یکدیگر الگو بگیرند و سیاستها و استراتژیهای کاهش خسارات زیست محیطی را به مباحثه بگذارند. شاخص شهر سبز معیاری است که شهرها را بر اساس ۸ بعد توسعه پایدار مقایسه میکند که عبارتند ازمیزان انتشار گازco2 ،انرژی، ساختمانها، حمل و نقل، مواد زائد و کاربری زمین، آب، هوا و نظارت زیست محیطی. تحقیقات شاخص شهر سبز در سال ۲۰۰۹ در شهرهای اروپایی آغاز شد. بیش از ۱۲۰ شهر در اروپا، آمریکای لاتین،آسیا، آمریکای شمالی، آفریقا را پوشش داد. بر اساس تحقیقات شاخص شهر سبز، در اروپا، کوپنهاگ (دانمارک)، استکهلم(سوئد) و اسلو (نروژ) بالاترین نمره برای عملکرد سبز زیست محیطی بدست آورند. در آمریکا و کانادا چهار شهر اول به ترتیب سانفراسیسکو، ونکور، نیویورک و سیتلید میباشند. سنگاپور و کریتیبا به ترتیب بهترین عملکرد زیست محیطی را در آسیا و آمریکای لاتین داشته اند.توسعه ، حفاظت و دسترسی به فضای سبز شهری،ایجاد کمربند سبز ، استفاده از انرژی های تجدید پذیر در توسعه شهری ، مهیا نمودن زمینه استفاده ازپیاده رو های مناسب و دوچرخه توسط شهروندان و همچنین حمل و نقل عمومی پیشرفته ، ایجاد زمینه جهت احداث ساختمان های سبز، استفاده از خودروهای هیبریدی ،راه اندازی تصفیه خانه های پیشرفته جهت بازیافت و احیای اب، تشویق شهروندان به کاهش تولید زباله ،جداسازی و بازیافت زباله‌های خانگی و صنعتی ونظارت های جدی زیست محیطی از جمله راهکارهایی ست که شهرهای موفق در زمینه بهبود شاخص های شهر سبز انجام داده اند. بدیهی است دستیابی به این راهکارها نیازمند به کارگیری اشکال جدید مدیریت شهری برای پاسخگویی به چالش‌های مرتبط است. به عبارت دیگر، شهرها باید یک الگوی جامع توسعه پایدار شهری را بپذیرند؛ الگویی که نیازمند مداومت و مشارکت متقابل شهرداری و شهروندان  و سرمایه گذاری در زیر ساخت ها است. هم‌اکنون مدیران شهرهای مدرن و بزرگ دنیا، به ویژه شهرهای مدرن اروپایی، به پیروی از اصول «توسعه پایدار» و «شهر سبز»، تلاشی رقابت‌آمیز را آغاز کرده‌اند.کمیسیون اروپایی، در هر سال، پیشروترین شهر در راستای توسعه پایدار را به عنوان پایتخت سبز اروپا معرفی می‌کند. بسیاری از شهرهای ایران از جمله نیشابور با برخورداری از مواهب فضاهای سبز و باغ ها ی درون‌ و بیرون شهر و اب و هوای معتدل و مناسب و در صورت توجه به سایر معیارهای ذکر شده پتانسیل بالقوه امکان تبدیل شدن به «شهر سبز» و حتی «پایتخت سبز» ایران را دارند.همانطور که پایتختی کتاب ایران دارای مواهب زیادی برای شهرمان بود، اعطای عنوان پایتخت سبز نیز علاوه بر ایجاد مزیت های بسیار بر اهمیت توریستی و گردشگری این شهر خواهد افزود و منافع اقتصادی،فرهنگی و زیست محیطی بسیاری به همراه خواهد داشت و این خود دلیلی بر این مدعا است که حفاظت از محیط‌ زیست می‌تواند حتی در خدمت توسعه اقتصادی روزافزون قرار گیرد. همسو شدن برنامه‌های توسعه شهری با چشم‌اندازهای زیست‌محیطی مطرح در سطح جهانی و تلاش برای دستیابی به مدیریت شهری مشارکت‌جویانه و پایدار، پایه‌های این مهم را فراهم می‌کنند.

منابع و ماخذ:

-The Green City Index (2012), Assessing the environmental impact of Europe’s major cities ,A research project conducted by the Economist Intelligence Unit, sponsored by Siemens.

لاوی،مریم(۱۳۹۱) ایران می‌تواند پیشرو پروژه «شهر سبز» در خاورمیانه باشد،روزنامه دنیای اقتصاد،شماره۳۹۱۱۲

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.