نطق پارلمانی: دوگانگی «اختیارات قانونی» و «قدرت واقعی» کشور را به مسیری خسارت ‌بار کشانده است

گرمابی: تا زمانی که این تضاد قدرت در سیستم کشور حل نشود، امید به بهبود اوضاع دشوار خواهد بود.  

نماینده مردم نیشابور در مجلس، در نطق علنی خود در صحن پارلمان، از ملاک های چندگانه و عدم اعتبار تصمیمات نهادهای رسمی کشور در موارد مختلف انتقاد کرد.

حمید گرمابی، نماینده مردم نیشابور در مجلس شورای اسلامی، که نطق خود را در صحن علنی مجلس در هفته گذشته با  سلام به ملت بزرگوار ایران و رهبر انقلاب و موکلان خود در حوزه‌ی انتخابیه‌ نیشابور و فیروزه  آغاز کرده بود، در سخنانی، «مجموعه ‌ی حاکمیّت کشور» را مخاطب سخنان خود قرار داد و ترجیح داد از فرصت نطق خود برای آن چه «زبان دل مردم بودن» می نامید استفاده کند.

گرمابی با بیان این که سخنانی بسیار وجود دارد که در طول سال‌های گذشته، بارها دلسوزان انقلاب و ایران از سرِ درد و کمک به بهبود اوضاع و هشدار به مسئولان بیان کرده‌اند، اذعان داشت: تکرار آن از این تریبون و با فرصت چند دقیقه‌ای، تأثیری نخواهد داشت؛ که اگر می‌داشت همان‌ها که گفتند کافی بود!

وی افزود: اما از آنجا که عنوان نمایندگی مردم را دارم و یکی از اولین وظایفم، زبان بودن برای دل موکلین م است از این فرصت اندک استفاده کرده و تنها دو نکته را که در شرایط کنونی کشور اهمیت دارد بیان می‌کنم.

گرمابی  با بیان این که علت انتخابِ عنوان کلی «مجموعه‌ حاکمیّت کشور» به عنوان مخاطب، این است که حتی مشخص نیست برای طرح بعضی از مطالبات مردم، واقعاً باید کدام مسئول قانونی را مخاطب قرار داد، افزود: متاسفانه تقسیم قدرتِ رسمی در کشور، متناسب با ساختارِ اسمیِ قانونی نیست و اختیارات واقعی و مؤثر، در یَدِ کانون‌ها، محافل و یا افرادی است که در «خوشبینانه‌ترین برداشت»، فراتر از مسئولیت‌های محوّله عمل می‌کنند. این دوگانه ‌ی اختیارات قانونی و قدرت واقعی، سالهاست که تصمیم‌گیری‌های راهبردی و مفید را در این کشور به مسیری خسارت ‌بار کشانده است.

عضو فراکسیون امید مجلس خاطرنشان کرد: گاهی اوقات که تقاضایی از دولت داریم، نمی‌دانیم که باید به کدام دولت مراجعه کنیم؟! دولتی که وزیر امور خارجه‌اش از حضور و دیدار رسمی رئیس‌جمهور یک کشور خارجی بی‌خبر است و یا دولتی که با یک تماس، فرماندار معرفی شده‌ توسط استاندار را عزل می‌کند؟! وقتی از قوه‌ی قضائیه حرف می‌زنیم، نمی‌دانیم که منظور، قوه‌ی قضاییه‌ی رسمی کشور است، و یا کسانی که علی‌رغم مصوبه‌ی شورای تأمین شهر، یک برنامه‌ی ساده و معمولی را هم لغو می‌کنند و یا پیش از رسیدگی قضایی، بیانیه‌ی مجرمیت علیه اشخاص صادر می‌کنند؟ وقتی از قوه مقننه سخن می‌گوییم، نمی‌دانیم که مقصود مجلسی است که در رأس امور است و یا مجلسی که حتی نمی‌تواند از صدا و سیما بخواهد دلیل تعطیلی یک برنامه‌ی پرطرفدار مردمی را بیان کند؟

گرمابی تاکید کرد: تا زمانی که این تضاد قدرت در سیستم کشور حل نشود، امید به بهبود اوضاع دشوار خواهد بود.

وی با بیان این که تردیدی نیست که عهدشکنی و زیاده‌خواهی رئیس‌جمهور فعلی آمریکا و نوع روابط سیاسی -اقتصادی این کشور با دنیا، شرایطی خاص را بر کشور ما تحمیل کرده است که راه برون‌رفت از آن، تنها از مسیر عقلانیت و واقع‌بینی می‌گذرد، افزود: اولین الزامِ گام نهادن در این مسیر نیز تمرکز تصمیم‌گیری با رویکرد بهره‌گیری از نظرات همه‌ی دلسوزان کشور است.

نماینده مردم افزود: بار اصلیِ هر تصمیم سرنوشت‌سازی که گرفته شود بر دوش مردم ایران خواهد بود. بنابراین مردم حق دارند که متوقع باشند مستقیم یا غیر مستقیم در آن مشارکت داده‌ شوند. نظر مردم ایران در برابر تحمیل ذلت و یا تجاوز بیگانگان روشن است و در مقابله‌ی قاطع با آن، اجماع دارند، ولی چگونگی این مقابله، مستلزم خرد جمعی و تصمیم‌گیری هماهنگ و رعایت نظر مردم است.

وی با بیان این که در تنش‌های پیش آمده‌ی فعلی، ایران دست بالا را در افکار عمومی و نظام حقوقی دنیا برای اثبات مظلومیت و حقانیت خود دارد، افزود: این فرصت و امکانی کوچک نیست و نباید به جای استفاده‌ی درست از آن، وارد بازیِ تحریک ‌آمیز آمریکا، اسرائیل و عربستان شد.

وی با تجلیل از پاسخِ به موقع به تجاوز پهپاد آمریکایی، گفت:  همه‌ مردم کشورمان نیز با غرور و افتخار از این اقدام حمایت کردند. ولی همین مردم نگران اند که بخشی از قدرت دوگانه‌ موجود، خودسرانه عمل کرده و امیال خود را به دیگر تصمیم‌ گیران کشور و ملت تحمیل کنند. تصمیم‌سازان کشور باید متوجّه باشند که حداقل در این یک فقره‌، یعنی مواجهه با بحران تحمیلی فعلی، معقول و متمرکز تصمیم بگیرند و عمل کنند.

گرمابی در ادامه افزود: در همه جای دنیا، راه برون‌رفت کشورها از وضعیت «نه جنگ، نه صلح» را مذاکره می‌دانند. اما اگر بنا بر هر مصلحتی و به فرموده‌ی درست مقام رهبری، در شرایط فعلی و به خاطر بدعهدی طرف مقابل، مذاکره را مفید نمی‌دانیم (که من نیز با آن هم‌دلم و شرط اول مذاکره‌ی مجدد را بازگشت آمریکا به تعهدات برجام می‌دانم) باید توجه داشته باشیم که راه کاستن از عوارض اجتناب ‌ناپذیرِ عدم مذاکره با خارج، شروع مذاکره در داخل است. زمان برداشتن فاصله‌های خسارت‌بار میان حاکمیت، با دلسوزان نظام و کشور فرا رسیده است. تا کی باید شاهد حذف و حصر و ممنوعیت نیروهای خادم و کارآمد در کشور با مرزبندی‌ های کاذب باشیم؟

وی به عنوان دومین نکته نطق خود با بیان این که اخلاق و معنویت، صداقت و صمیمیت، مدت‌هاست که مفهوم واقعی و ارزشمند خود را در جامعه‌ ما از دست داده، گفت: عقیده‌ «فقط به فکر خود باش» به گونه ‌ای فزاینده‌ در خصلت رفتاری و عملی بسیاری از مردم در حال نهادینه شدن است. متاسفانه به نظر می‌رسد سبب اصلی این معضل، الگوبرداری مردم از سیستم حاکم در کشور است.

گرمابی افزود:کافی ا‌ست «مسئولان» در خلوت خود نگاهی به لیست شفافِ متولیان دوایر کشور بیاندازد. تعبیر «هزار فامیل» شاید خوشبینانه‌ترین برداشتی باشد که از این لیست خواهند داشت. به این مسئله اگر پدیده‌ هایی مانند اختلاس ‌های میلیاردی، فسادها، مافیاهای ثروت‌اندوزی و بودجه‌های غیرپاسخگو را هم بیافزاییم، نتیجه همین می‌شود که در خصلت رفتاری جامعه شاهد آن‌ ایم.

وی در فراز پایانی نطق اش مردم را خطاب قرار داد و اظهار داشت: متاسفانه مشکلات و مطالبات در همه‌ی حوزه‌ها و از سوی همه‌ اقشار جامعه به قدری است که در این فرصت اندک حتی نمی‌توان فهرست عناوین آن را کامل بیان کرد. انتظاری هم نیست که این مشکلات قدیمی، به زودی و یا با تکرار بیان آن مرتفع شود. اما مطمئن ام که موکلان این جانب و هموطنان عزیز تصدیق می‌کنند که همین دو نکته‌ی بیان شده، اگر  تلنگری باشند و توجهی به آن دو شود، منشاء رفع بسیاری از مصائب موجود خواهد شد.

 

به اشتراک بگذارید:


پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.