ناگفته های مظفری در گفت و گوی اختصاصی با خیام نامه: فقط دو نفر از برنامه رفتنم خبر داشتند.

 

آزاده مهدیار / احسان سیلمانی/عکس از فرشید اصغری

این ها یا عضو شورا بوده اند و یا قصد ورود به شورا را دارند و می خواهند اعلام حضور کنند، در کنار این هدف وقتی اخلاق و انصاف را هم حذف کنند چنین فضایی ایجاد می شود. مباحثی هم که لااقل در مورد من مطرح می کردند جدا از بحث های شرعی که خیلی از این ها خودشان را متشرع هم می دانند، بار حقوقی هم داشت و همه بدون سند بود.

14 غلامحسین مظفری، فرماندار دو دوره شهرستان، درست در روزهایی که قصد ترک پست فرمانداری نیشابور را در پی انتخاب ش به عنوان مستشار دیوان محاسبات مجلس شورای اسلامی داشت، به گفت و گوی اختصاصی با «خیام نامه» پاسخ مثبت داد و در گفتگویی یک ساعته در دفتری که به قول خودش دیگر دفتر او نیست، به سوالاتی از جمله دلیل اصلی رفتن و نیز مهم ترین اقدامات یک و نیم ساله اش پاسخ گفت.

در همان آغاز سخن با لبخند همیشگی اش گفت: من می دانم این روزها بیشتر یک سوال در ذهن همشهریان است و به این ترتیب به همان سوال ابتداییِ «دلیل رفتن ناگهانی و محرمانه ماندن آن تا آخرین روزها» پاسخ گفت: از همان آغاز به کار دولت تدبیر و امید پیشنهادهایی که به من شد به دلیل تجربه ای که در دولت آقای خاتمی در وزارت کشور داشتم، استانداری خراسان و همدان بود ولی چون از وزارت کشور فاصله گرفته بودم، ترجیح می دادم فعالیت اقتصادی انجام دهم و گفتم اگر بخواهم پستی قبول کنم فقط دوست دارم بروم نیشابور. همان موقع هم گفته می شد «می خواهند با قبول فرمانداری نیشابور، شما را از گردونه انتخابات مجلس حذف کنند» در حالی که گفتم این پیشنهاد خودم بوده است. همان اول هم سراغ نماینده های مجلس وقت، آقایان مروی و سبحانی نیا رفتم اما به دلایلی این موضوع به تاخیر افتاد. بعد معاونت استانداری تهران پیشنهاد شد و تجربیات خوبی هم در آنجا به دست آوردم. یک سال از آن ماجرا گذشت تا این که وزیر کشور گفتند هنوز سر حرفت هستی؟ و با این که شرایط تغییر کرده بود و دخترم دانشگاه شهید بهشتی را در انتخاب رشته خود لحاظ کرده بود و برنامه زندگی ام هم تثبیت شده بود ولی حکم من را زده بودند.

از همان موقع هم بیشتر از کار، تصمیمی برای زندگی ام گرفته بودم و خانواده را با این شرط که شهریور ۹۵ برگردم راضی کرده بودم، به نیشابور آمدم؛ تصمیم به بازگشت در شهریور هم محرمانه بود و فقط همسرم و آقای رحمانی فضلی می دانستند.

مظفری در پاسخ به این سوال که بهتر نبود در این مورد با حامیان دولت در نیشابور مشورت می کردید؟ گفت: دلیل محرمانه ماندن آن این بود که اگر همه می دانستند بسیاری کارها جدی گرفته نمی شود هم در شهرستان و هم رایزنی هایی که برای همایش ها و فعالیت ها در حال انجام بود، متاثر می شد. به خصوص با وجود مباحثی که در نشریات تازه تاسیس مطرح می شد، احساس کردم که گمانه زنی ها آغاز و کنترل اوضاع سخت می شود، بحث دیوان محاسبات هم دور از انتظار بود. من برای جایگزین هم هفت هشت نفری را پیشنهاد دادم و شاید اگر لزومی به محرمانه بودن نبود، اسامی را به همراهان دولت در شهرستان هم معرفی می کردم و شاید متوجه می شدند که گزینه مطلوب شان هم در بین آن ها است. چرا که طبیعتا معتقدم باید فرماندار هم سو با دولت باشد.

وی در پاسخ به این سوال که مهم ترین چالش های پیش روی تان در این مدت چه بوده و آیا در تصمیم به خروج تان از فرمانداری تاثیر داشته است؟ اظهار کرد: رفتن من که برنامه قبلی بوده و با خنده ادامه داد: من پوست کلفت تر از اینها هستم که برایم چالش ها در چنین تصمیمی تاثیر بگذارد.

مظفری افزود: در همان ابتدا حجم پروژه های نیمه تمام و ازطرفی نیازهای اقتصادی مردم بسیار زیاد بود و با فاصله اندکی هم درگیر انتخابات مجلس بودیم. خیلی از پروژه هایی که برخی به نیمه تمام بودن آن اشاره می کنند، در مدت چهار ساله هم امکان به ثمر رسیدن آنها نبود و ما سعی کردیم پایه های بسیاری برنامه ها گذاشته شود و تا جایی پیش رود که برگشت پذیر نباشد و فرد بعدی آن را ادامه دهد. ساختار اداری ما هم متناسب با نیازهای شهرستان نیشابور نیست و باید سیستم همراه تر باشد. در این مسیر من به علایق شخصی ام مثل دیدار با مردم و مدیران هم نمی رسیدم.

وی در این رابطه ادامه داد: انتخابات مجلس از این جهت که پنج نفر اول انتخابات ، به جز دکتر گرمابی که شناخته شده نبود، همواره در دوره های گذشته رقیب من بودند، چالش بزرگی بود که به خوبی مدیریت شد و شکایتی نداشتیم. اتفاقات شهرداری و عزل شهردار هم چالشی پرهزینه برای شهر بود و به تبع آن هم اتفاقاتی رقم خورد و همان زمان من در جهت استعفای آقای حسینی و بازگشت مبالغ به بیت المال با همه صحبت می کردم که قائله به گونه ای بهتر ختم شود.

آن موقع کسانی که شهردار را به صورت غیر قانونی به سمت شهرداری هدایت می کردند به دنبال برخورد ما بودند. اما در مدیریت سیستم امنیتی باید بیبنید افراد به دنبال چه هدفی هستند و ما می دانستیم برخورد ما موجب شلوغ تر شدن اوضاع می شود. اگر از ورود آقای حسینی ممانعت می شد، تجمع رُخ می داد و تبعات آن بسیار بیشتر می شد.

مظفری در پاسخ به این سوال که آیا مرتکب اشتباه هم شدید؟ با خنده گفت: بله، صدها جا اشتباه کردیم. شاید در بعضی موضوعات کم اهمیت وقت زیادی گذاشتیم.

او در پاسخ به این که به خودتان چه نمره ای می دهید، با خنده ادامه داد، بقیه باید قضاوت کنند ولی با همه فراز و فرود ها تجدید نیستم.

فرماندار سابق نیشابور وقتی با این سوال مواجه شد که تفاوت مظفری سال ۷۷ با ۹۳ چیست، تصریح کرد: آن زمان ۱۶- ۱۷ سال جوان تر بودم و شوق یادگیری داشتم و جذابیتش برایم بیشتر بود اما حال تلاش کردم از تجربیاتم استفاده کنم و به دلیل این که ابعاد موضوع را بیشتر درک می کردم جدی تر نگاه می کردم.

مظفری در رابطه با چالش لغو کنسرت ها در دوره فرمانداری اش و عدم برخورد جدی از ناحیه فرمانداری بیان داشت: این یک سیاست کلی بود و شاید از نیشابور آغاز شد و در سیستم قضایی و دادستانی و در خراسان به طور خاص عده ای تصمیم گرفته بودند که محدودیت ایجاد شود. در نیشابور هم به شیوه اجرا نقد وجود داشت.  عده ای هم بودند که در زمان اجراها قصد اغتشاش داشتند  و باید برخورد می شد. البته در زمانی که من بودم اغتشاشی نبود ولی گویا پیش از من بوده است. من همچنان معتقدم در کنسرت ها و مراسم عمومی به جای ایجاد موانع باید قضیه مدیریت شود.

وی در خصوص وجود نیروهای غیر بومی در پست های مدیریتی شهرستان گفت: نیروهای بومی حتما انگیزه بیشتری دارند اما گاهی انتخاب نیروهای غیر بومی اجتناب ناپذیر است مثلا در مورد اداره «صنعت، معدن، تجارت» و یا «تربیت بدنی»، بازرسی وزارتخانه ها این محدودیت را قائل شده که مدیران فقط از داخل سیستم خوشان انتخاب شوند و این روال در شهرهای دیگر هم وجود دارد.

فرماندار پیشین در مورد عدم تغییر مدیریت اداره تربیت بدنی با وجود اصرار خود مظفری بر تغییر گفت: من در این مورد به قدر کافی تذکر دادم و موضوع را همیشه به استانداری منتقل کرده ام.

مظفری همچنین در خصوص نیروهای خودسری که در برخی مواقع دردسر ساز شدند و آرامش شهر را بر هم ریختند گفت: متاسفانه برخی همیشه منتقدند و انصاف کم تری دارند. من بررسی که کردم متوجه شدم حرف جدی ای ندارند و نباید هم چندان جدی گرفته شوند، همان طور که دیدیم فعالیت های شان مقطعی بود و فروکش کرد.

وی افزود: من در جریان بسیاری بحث های این ها و نشست های شان از سه هفته پیش از انتشار مطالب شان بودم و از ریز ماجراها خبر داشتم. این ها یا عضو شورا بوده اند و یا قصد ورود به شورا را دارند و می خواهند اعلام حضور کنند، در کنار این هدف وقتی اخلاق و انصاف را هم حذف کنند چنین فضایی ایجاد می شود. مباحثی هم که لااقل در مورد من مطرح می کردند جدا از بحث های شرعی که خیلی از اینها خودشان را متشرع هم می دانند، بار حقوقی هم داشت و همه بدون سند بود.

وی در خصوص ماجرای صندوق علویه هم گفت: سپرده گذاران عمده صندوق قبول کردند که املاک آقای بهروزیه را که به قیمت پایین فروخته شده برگردد و از فروش مجدد و مابه التفاوت ش به سپرده گذاران بدهند. همچنین بخشی از اصناف هم قبول کردند دوباره صندوق را راه بیاندازند و مجوز صندوق فعال شود.

وی به این سوال که پیش بینی تان در مورد انتخابات ۹۶ چیست، گفت: مطمئن م آقای روحانی مجددا پیروز است و منطق هم همین را می گوید.

مظفری در مورد ابلاغ مستشاری دیوان محاسبات و این که آیا قرار است سمت دیگری هم بر عهده داشته باشد، گفت: مستشاری دیوان تمام وقت است و طبق قانون خدمات کشوری به لحاظ رده ای معادل معاون وزیر است. بنا بر این با شغل دیگر دولتی قابل جمع نیست.

فرماندار پیشین درباره بازگشت دوباره اش به نیشابور هم ابراز نظر کرد و در پاسخ به این سوال که فکر می کنید در ورود بعدی به نیشابور در چه جایگاهی قرار خواهید گرفت، گفت: اصلا مشخص نیست اما دیگر فکر نمی کنم برای بار سوم فرماندار باشم (با خنده). وی ادامه داد: هر کاری از دست بر بیاید باید برای نیشابور انجام داد. نگاه مردم ما این طور است که همه چیز به مجلس ختم می شود در حالی که خود من شاید بخواهم مدیریت یک پروژه را در نیشابور بر عهده بگیرم.

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.