نامی از جنس آفتاب و بهار

نامی از جنس آفتاب و بهار

گفتگو با خدابخش صفادل، شاعر نام های قشنگ ایرانی

چندی پیش در همین نشریه شعری از شاعر خوش ذوق نیشابوری، «خدابخش صفادل» با عنوان «نام های بزرگ ایرانی» به چاپ رسید. این شعر در همایش کشوری «نام نیکو برگزین» به عنوان یکی از پنج شعر برگزیده تقدیر شده بود. به همین مناسبت در یک شب سرد زمستانی به دیدار آقای صفادل رفتیم تا برایمان بیشتر از این شعر و از همایشی که در آن حضور یافته بود بگوید. ایشان در ابتدا عنوان کرد که تاکنون حدود پانصد نام پارسی را به شعر درآورده و این کار را اظهار ارادتی به نام های زیبای ایرانی دانست که گاه مورد فراموشی و بی مهری قرار می گیرند. این شاعر پیش کسوت نیشابوری اشاره کرد در همایشی که در تهران برگزار شده بود و از جمله حجت الاسلام صدیقی، امام جمعه موقت تهران هم حضور داشتند، فضای سخنرانی ها و محتوای بقیه ی شعرهای برگزیده بیشتر به نام های غیر پارسی گرایش داشت اما شعر من تاکید بر گزینش نام های پارسی داشت. آقای صفادل همچنین از همایش دیگری یاد کرد که به فاصله ی کوتاهی پس از تهران در مشهد با حضور روسای ادارات ثبت احوال استان خراسان رضوی برگزار شده و در آن جا نیز از ایشان دعوت شده بود تا شعر خود را بخواند. صفادل توضیح داد برخلاف تهران که اجازه ی حضور در پشت تریبون را به شاعران ندادند و شعرها توسط مجری خوانده شد، در مشهد فرصتی یافتم تا از دلایل سرودن این شعر بگویم و گلایه کنم که چرا در رسانه های رسمی نام های ایرانی تخریب می شوند. از جمله اشاره کردم وقتی در سریال های به اصطلاح طنز، شخصیت دلقک را خشایار و کیانوش نام می گذارند و کیوان را کیوون تلفظ می کنند و یا اسامی قاچاقچی ها و اوباش را از میان نام های اصیل ایرانی انتخاب می کنند همه ی این ها به نوعی تحقیر تاریخ و فرهنگ ایرانی است که با سکوت مسئولان همراهی می شود. ایشان ادامه می دهد: در همان جا به نام های زیبایی که در شاهنامه آمده است اشاره کردم و گفتم اگر این کتاب ارزشمند پارسی را به دقت بخوانید خواهید دید تمامی پادشاهان شاهنامه خردگرا و دادگر و مردم دار هستند به جز ضحاک که آن هم ایرانی نیست، از همین رو می توانیم با افتخار نام های شاهنامه را برای فرزندان مان برگزینیم. ایشان گفت همچنین یادآور شدم، انتخاب نام های ایرانی به هیچ عنوان تقابلی با نام های معنوی و دینی ندارد و حتی بیشتر آن ها همان معانی دینی را دارند به عنوان مثال: ستایش و حمیده، دلارام وسکینه، یگانه و وحیده، خورشید و شمسی، و بهمن و حسن را به عنوان نام های مشابه ایرانی و عربی نام بردم. خدابخش صفادل همچنین خاطرنشان کرد در حضور مسئولان ادارات ثبت احوال گفتم به نظر من این وظیفه ی پدر و مادر است که متناسب با دنیای امروز، نام زیبا، خوش آهنگ و با معنای نیکو برای فرزندان خود برگزینند نه به گونه ای که فرزندان آن ها با رسیدن به سن قانونی با مراجعه به ادارات ثبت احوال در پی تغییر نام خود برآیند.

در ادامه از آقای صفادل می پرسم می دانید چطور شد که نام «خدابخش» برای شما انتخاب شد. ایشان می گوید دو فرزندِ قبل از من بلافاصله پس از تولد می میرند و از همین رو نام مرا خدابخش می گذارند تا خداوند مرا به خانواده ام ببخشاید و زنده بمانم! به ایشان می گویم پس سلیقه ی ایرانی، آن زمان هم در خانواده تان حاکم بوده والا اسمتان را عطاء اله می گذاشتند. سپس می گویم شاید برای خوانندگان خیام نامه جالب باشد که بدانند آقای صفادل نام فرزندان خود را چه گذاشته است. ایشان می گوید نام پسر آتش نشان شهیدم را که همه می دانند «مهدی» است. به جز او پسری دیگر به نام «سعید»(سامان) و دو دختر به نام های «سیمین» و «سارا» دارم. و سرانجام در پایان این گفتگوی کوتاه از ایشان می خواهم اگر ممکن است یکی دیگر از سروده هایی را که با نام های زیبای ایرانی همراه است برای انتشار در خیام نامه در اختیار ما بگذارند ایشان با کمال میل می پذیرند و این شعر را تقدیم به شما خوانندگان گرامی می کنند:

 

نام های قشنگ پارسی

باغبان ها به روی گل هاشان، نام هایی قشنگ بگذارند

نامی از جنس آفتاب و بهار، نام خوش آب و رنگ بگذارند

تا شبت را سپیده گل بزند، نام مهتاب و ژاله را بنویس

شور شهناز تا دلارام است، نسترن را و لاله را بنویس

عشق هنگامه می کند بر پا، با نگار و نگین و رکسانا

با همای و شراره و نوشین، با پریسا و هستی و مینا!

با پریا و مهری و مینو، مهرناز و مهستی و مهشید

با دل افروز و نازنین و بهار، باز نوش آفرین شود خورشید!

مانده طرحی قشنگ در یادم، روی دستان آب، نیلوفر

بیشتر از شکوفه بنویسیم، از زری، از فرشته، از زیور

روشنک را به پرنیان بسپار، تا به دریا به آرزو برسی

نام آزاده را رها بنویس، تا به گل ها به عطر و بو برسی

ارغوان و ستایش و مهناز، شهرزاد و بهاره و مهسا

نام سودابه، خوب و خوش آواست،

همچو لبخند یار خوش سیما

ماهرخسار و ماهرخ زیباست، نام هایی قشنگ و پر شورند

شهربانو و مهرنوش و پری، همچو فیروزه ی نشابورند

همچنان مانده است در یادم، شاهرخ، پارسا و گوهرشاد

مهربانو به نازگل می گفت، نام ایران ما گرامی باد

بنویسید هومن و فرشید، یا کیان و کیارش و نیما

آرمین، آریا، سروش، ارژنگ، مهرزاد و سپهر یا سینا

داریوش این گل هخامنشی، شهریار بزرگ ایران است

باربد، بردیا، نکسیا، حال، نوبت آرمان و اشکان است

مانی و ماهیار با مزدک، از گذرگاه جاده می آیند

شاه انوشیروان و شروین، با آبتین هم پیاده می آیند…

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.