میدان تربار، پایانه بابک کریمی و محلات رهاشده

NYX

آزاده مهدیار – میدان تربار نیشابور، مکانی که ۴۵ سال از تاریخ برپایی آن میگذرد و حال با سوء مدیریت و عدم توجه، به یکی از نقاط شرم آور شهر تبدیل شده است و ساکنین و کسبه سوخته دل و ملول این منطقه، با پیگیری های مکرر خود از تمام ارگان ها و رسانه ای شدن چند باره معضلات آن، از وعده های بی سرانجام و متعدد مسئولین به ستوه آمده اند و از تاریخ های موعود بی شماری سخن می گویند که آمده و رفته ولی این رها شدگی را پایانی نبوده است.

به میان میدان می روم. هر گوشه ای ازاین منطقه گزارش انتقادی مفصلی را می طلبد، از ابتدایخیابان احمد آباد، ترافیک سنگینِ ایجاد شده، آرام را از آدمی می گیرد، تعداد کثیری از مینی بوس ها، وانت های حامل میوه و تربار، سه چرخه ها و خودروهای شخصی شانه به شانه هم پارک شده اند و هر یک به کاری مشغول است. وجود کامیون های میوه و سبزی در پیاده رو در غیاب آیلند جداسازی پیاده رو از خیابان که بار خود را همان جا به فروش می رسانند، صدای بوق ممتد ماشین ها که با فریاد های فروشنده ها و خریدارها در هم آمیخته،صحنه هایی تاسف آور به وجود آورده است و فقط کافی است آن میان تصادفی حادث شود و یا کامیونی قصد دور زدن داشته باشد، آن وقت وقوع درگیری و دعوا هم دور از انتظار نیست.

در ضلع شرقی میدان باریعنی خیابان مقداد نیز به دلیل وجود تعمیرگاه ها و صاف کاری های متعدد، ترافیک بیداد می کند و به گفته یکی از کسبه یکی دو ساعتی از روز ترافیک این منطقه قفل می شود و در غیاب مامور راهنمایی رانندگی هر لحظه ممکن است درگیری به وجود آید. آن طرف ترضایعاتی ها مغازه های دو در سه اجاره کرده اند ولی ۲۰۰ متر فضای جلو مغازه را اشغال و سد معبر کرده اند.

صحنه رقّت بار تر دیگر،وجود پایانه بابک کریمی است که به ظاهر برای سرویس دهی مینی بوس هایی است که به روستاها تردد می کنند ولی به گفته ی اهالی، مسافران زبرخان و روستاها در ضلع شرقی پارک سوار این مینی بوس ها می شوند و در مسیر بازگشت در پنجراه پیاده می شود و عملا پایانه بلا استفاده است و متاسفانه تبدیل به مکانی امن برای دزدی و انواع فساد شده است طوری که با وجود نگهبان، مصالح پایانه را می دزدند و یک نفر نگهبان نمی تواند با این حجم آسیب برخورد کند و درگیر شود.

در احمد آباد ۴ و ۶ هم که کسبه خودروهای خود را بی فاصله پارک کرده اند، شرایط انواع سرقت فراهم شده است. یکی دیگر از کسبه نمونه هایی حیرت انگیز از مزاحمت ها، سرقت از خانه ها و ماشین ها و تهدید با چاقو و نیز انواع دعوا و درگیری را مثال می زند.

یکی از سن و سال دارهای جمع می گوید: پایانه بابک کریمی بیش از ۱۲ سال پیش توسط آقای کریمی ساخته و تجهیز شد و طبق توافقاتی که با شهرداری صورت گرفت، بخشی از آن را شهرداری خرید ولی با تغییر شهردار، شهرداری به تعهدات خود عمل نکرد و به دنبال فسخ قرارداد بود. آقای کریمی هم به دلیل اینکه بخش زیادی از آن را فروخته بود، پایانه رها و به تدریج تخریب شد و محیطی برای تجمع معتادین و اوباش شد و ۲۳ مالک آنجا یعنی مغازه دارها اصلا جرئت نمی کردند فعالیت کنند تا اینکه دو سال پیش با دخالت فرمانداری، شهرداری مکلف شد نسبت به انجام تعهدات خود و مدیریت پایانه اقدام کند و با ایجاد حصار در اطراف آن به لحاظ امنیتی بهتر شده است و با وجود اینکه هر مغازه دار متعهد شد هزینه های تعمیر را علی رغم اینکه قانونا وظیفه ای نداشت، پرداخت کند ولی از آن زمان تا کنون هیچ اقدامی صورت نگرفته است و منطقه دارد مجددا به وضعیت سابق خود باز می گردد.

این طور که اهالی راهنمایی می کنند در مجاورت میدان زمینی با ظرفیت نزدیک به صد خودرو وجود دارد که شهردار وقت با رضایت مالک، جهت ایجاد پارکینگ اقدام به تسطیح کرده بود ولی شهرداری در تعامل با راهنمایی رانندگی به مشکل برخورد و ادامه کار را رها کرد و حال شاهد این بار ترافیکی هستیم.

دیگری می گوید: اینجا ۶۹ مغازه است که فقط از اجاره آن مبلغ کلانی به شهرداری می رسد و اصلا بحث هزینه مطرح نیست.

طومار امضا شده توسط مغازه دارها و ساکنین را نشان م می دهند که طول آن به یک متر می رسد و از وعده های مسئولین بازدید کننده می گویند که هر کدام تاریخ خاصی را ارائه داده ولی بارها از این تاریخ ها می گذرد ولی عملا کاری انجام نشده است و آخرین وعده هم مربوط به شانزدهم آذر ماه و دستور مستقیم شهردار به معاونت خدمات شهری بوده است بر این مبنی که تا یک ماه آینده باید منطقه ساماندهی شود ولی از آن تاریخ هم گذشته و هیچ اتفاقی نیفتاده است.

گفتنی است بحث انتقال میدان بار، بارها در جلسات شورای شهر مطرح شده است ولی با توجه به عمل کج دار و مریز شهرداری نسبت به مصوبات شورا، مدیریت مکان فعلی ضروری به نظر می رسد.

یکی از مغازه دارها از خیابان ۳۶ متری و عریض در کنار پایانه خبر می دهد که از خیابان ابراهیمی به بلوار آزادگان متصل شود و زمانی بازگشایی این خیابان در دستور کار بوده است و حتی با مشارکت اداره برق دکل های برق مسیر هم بی برق شده است؛ مالکان چند قطعه زمین کشاورزی مسیر هم حاضرند زمین ها را واگذار کنند و هیچ مانعی وجود ندارد، بازگشایی این خیابان را در کاهش بار ترافیکی منطقه موثر می داند.

دیگری پیشنهاد می دهد: اگر مدیریت باشد همین فضا هم جوابگو است چراکه اگر ضایعاتی ها جمع شود و پارکینگ درست شود و از زمین های پشت این منطقه که خالی است استفاده شود وضعیت بهبود می یابد.

با اشاره به عدم کارایی پایانه و رو به افول رفتن تعداد مینی بوس ها، نامه ای دیگر نشان ام می دهند از سوی مالکین کاروانسرا و میدان خشکبار نیشابور که پیشنهاد ایجاد نمایشگاه خشکبار به خصوص آلو در محل پایانه را به دستگاه های مربوطه داده اند ولی پیگیری ها بی سرانجام بوده است. این در حالی است که با توجه به تعطیلی میدان بار در بعد از ظهر دغدغه راهنمایی رانندگی از ترافیک منطقه برطرف می شود.

به دنبال مشاهده این وضعیت اسفناک، مراتب را با اعضای شورای شهر و فرماندار به طور جداگانه در میان می گذارم و همگی با پذیرش این معضلات و فوریت رسیدگی به شرایط آن، از بازدید زودهنگام منطقه و اقدام جدی در اولین فرصت نوید می دهند.

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.