محله ای که امنیت اش دستخوش ساکنان قبرستان متروک شده است

محله ای که امنیت اش دستخوش ساکنان قبرستان متروک شده است

حوالی شهرک اندیشه، در انتهای خیابان شهید حسینی ۷ که آسفالت هم نیست، گورستانی بین دو مدرسه (دبیرستان دخترانه شهید امینی و دبستان مرحوم منتظریان) قرار گرفته است که به معضلی بزرگ برای ساکنین آنجا تبدیل شده است .گورستانی در سطح شهر که به دلیل نداشتن هرگونه حصار و عدم رسیدگی، محلی امن برای انواع جرایم ازجمله داد و ستد مواد مخدر است.

2 (1)

ساعت ۵بعداز ظهر ساعت تعطیلی مدارس، هوا تاریک است و قبرستان هم بدون هرگونه روشنایی، محل رفت و آمد افرادی معلوم الحال است، که یا دوره گرفته اند و یا مشغول استعمال مواد مخدرند! برای لحظه ای خودتان را به جای والدین نگرانی که باید فرزندانشان را قدم به قدم با ترس، به مدرسه برسانند و بازگردانند، بگذارید. شهروندانی که ازحداقل امنیت در محل سکونت شان محروم اند و با وجود سال ها نامه نگاری و درخواست های مکرر از شهرداری گرفته تا دادستانی هنوز اقدامی برای رفع مشکل شان صورت نگرفته است.

وقتی به درخواست اهالی به آن محله می روم، مادران و بعضا پدرانی را می بینم که دست در دست فرزندشان آن ها را به مدرسه می رسانند. وقتی از مشکلات آنها سوال می کنم به امید این که من می توانم صدایشان را به گوش مسئولین برسانم می گویند: باورتان نمی شود به چه اندازه در اینجا سختی می کشیم جرات نداریم از ترس جوان هایی که در اینجا جمع می شوند و برای مان ایجاد مزاحمت می کنند، بچه های مان را، مخصوصا اگر دختر باشند، تنها به مدرسه بفرستیم. آن ها همیشه هستند، شب و روز ندارد، حتی جلوی در خانه هایمان هم نمی توانیم بیاییم.

یکی از ساکنین ادامه می دهد: مجبورم در ساعت هایی برای آوردن بچه هایم از مدرسه کارم را تعطیل کنم چون همسرم هم جرات ندارد از اینجا عبور کند، غروب باید بیایید وامنیت اینجا را ببینید! بسیاری ازخلاف کاران از ترس پلیس به علت تاریکی در اینجا پنهان می شوند و هر گاه هم که در خیابان های دیگر درگیری به وجود می آید به اینجا می کشانند، ما دائم باید با ۱۱۰تماس بگیریم.

خانم مسنی می گوید : در خانه نبودیم و وقتی برگشتیم دیدیم که عده ای به داخل حیاط ما وارد شده اند وآثار مصرف مواد مخدرشان را دیدیم. یکی دیگر از اهالی می گوید: من برای دخترم سرویس گرفتم و او را به مدرسه ی دیگری فرستاده ام، نمی توانم هرروز با او بروم و بیایم ولی همه توانایی گرفتن سرویس را ندارند و مجبورند در همین جا ثبت نام کنند. آقایی تاریخ سنگ قبری را نشانم می دهد و می گوید ۱۵ سال است که دفن در اینجا ممنوع است ولی می بینید که این تدفین چند ماه قبل انجام شده است! علاوه بر این ها فضای باز این گورستان باعث شده علاوه بر تخیله زباله و نخاله های ساختمانی در گوشه و کنار این محله سگ های زیادی در صبح و شب جمع شوند و مشکل مان رادوچندان کرده اند.

بعضی اوقات بچه ها را دنبال می کنند. خانم دیگری می گوید: ما که بزرگسال ایم می ترسیم از این جا به تنهایی عبور کنیم، چند شب پیش کیف یک خانم را در همین جا سرقت کردند و چند خانم به اتفاق می گویند که چند روز قبل هم چند موتور سوار مزاحم یک دختر دبیرستانی شده بودند که اهالی آنها را دور کردند.

خانمی با ناراحتی می گوید: آن قدر این منطقه مشکل دارد که خواستگار برای دختران مان پایش را به اینجا نمی گذارد و بسیاری دیگر از گلایه ها و مشکلات که به دلیل جلوگیری از اطاله ی گزارش ذکرشان را ضروری نمی بینم.

بقیه هم از پیگیری های مستمرشان و نتیجه نگرفتن می گویند. یکی از اهالی هم می گوید: آقای صائب نیا به ما گفتند که من قول می دهم اینجا را درست می کنم. اگر هم نشود حاضرم با عبایم این جا را دیوار کنم ولی به وضعیت ما رسیدگی نمی کنند، انگار ما اصلا وجود نداریم!

در همسایگی دبستان منتظریان محوطه ای با دیوارهای کوتاه نیز وجود دارد که آن هم برای مردم دردسر آفرین و برای اراذل و معتادین مامن شده است. چهار دیواری ای که شایعات می گوید، متعلق به یکی از سرمایه داران و نزدیکان یکی از نمایندگان شهر است و به همین دلیل است که اجازه ی هرگونه تغییر کاربری و یا بهسازی محیط به آن جا داده نمی شود.

زرندی شهردار نیشابور در این رابطه به خبرنگار ما می گوید: عده ای به عنوان هیات امنا در آنجا ادعای مالکیت کرده اند و در این زمینه اختلاف هایی وجود دارد که به دنبال حل و فصل موضوع هستیم تا منطقه از این وضعیت درآید.

تاجیک معاونت اجتماعی نیز گفت: چند روز قبل به همراه بخشدار از منطقه بازدید کرده ایم و دستور نقشه برداری از آن منطقه داده شده است و قرار است آن محوطه را دیوار کشی کنیم تا به مجموعه فرهنگی تبدیل شود ، درصدد تعیین تکلیف زمین ها ی آن منطقه هستیم تا بتوانیم طرح هایمان را اجرا کنیم.

و در آخر این که اگر این زمین ها به فضای سبز و یا حتی مرکزی فرهنگی تبدیل شوند به غیر از پویایی بیشتر خیابان، چهره بسیار زیباتری به شهر اضافه خواهد شد. اگر مسئولان بتوانند این مجموعه را با یک تغییر کاربری به مجموعه ای زیبا تبدیل کنند، خدمت ماندگاری را به شهر ارائه داده اند.

حال باید دید که مسئولین مربوطه از شهرداری و شورا به عنوان متولی اصلی مدیریت شهری گرفته تا آموزش و پرورش، چه گونه و چه زمانی به حل این مشکل خواهند پرداخت و بهتر این است که این مسئله را در اولویت قرار دهند، قبل از اینکه اتفاق ناخوشایندی برای فرزندان این شهر بیفتد.

الهام صادقی

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.