لکه رفع نشدنی مدیریت شهری در نیشابور

پایانه بابک کریمی و میدان بار پروژه ای که بیش از یک دهه معلق مانده!!

آزاده مهدیار/ پایانه بابک کریمی و میدان بار و یا به تعبیر یک عضو شورا «لکه سیاه مدیریت شهری نیشابور»، پس از جلسات متعدد، نامه های بی شمار اهالی و کسبه، مصوبات و تصمیمات «به ظاهر قاطع»، همچنان بی سامان و پا درهواست! جمع آوری سد معبرها، برخورد با مشاغل مزاحم، روشنایی و آسفالت میدان بار از سویی و مشکلات پایانه همجوار این میدان و مغازه هایی که برای قیمت گذاری و ارزیابی کارشناسان و بهره برداری، همچنان معطل مانده اند، از سویی دیگر امیدها را خشکانده و رنگ رخوت گرفته است.

پایانه ای که غرفه های آن پس از ده سال رها ماندن، تخریب و پایگاه معتادین و اراذل و اوباشان شد و به دلیل عمل نکردن شهرداری به قرارداد با مالک، با هزینه شهرداری تملک شد و سامانی نیم جان گرفت. اما باز با بی اعتنایی و سوءمدیریت در حال تخریب مجدد است. بخشی از پایانه که با ادغام و انتقال دو سازمان اتوبوس رانی و تاکسی رانی تبدیل به بخش اداری هم شده است، معطل تصمیماتی قاطع و اجرای آن است. چیزی که به نظر می رسد باید در اولویت های شهردار جدید باشد، مکانی که به گفته اهالی و مغازه داران برای شهرداری پول ساز خواهد بود.

با نماینده مغازه داران پایانه گفتگو می کنم. او از ابتدای ماجرا می گوید: سال ۸۳-۸۴ زمانی که آقای فخریان شهردار بود، شهرداری تصمیم به خریداری پایانه گرفت، مغازه های پایانه ۲۶ مالک خصوصی داشت که مالک سرقفلی مغازه ها بودند. درست زمانی که شهرداری برای تملک کل پایانه و ۳۶ مغازه دیگر با مالک قرارداد بست، شهردار عوض شد و متاسفانه تملک املاک صورت نگرفت.  «گروه جدید در شهرداری» قصد فسخ قرارداد را داشتند اما آقای کریمی، مالک سابق گفت: «من آنجا را فروخته ام و بیعانه را هم گرفته ام» قرار شد شهرداری باقی مبلغ را به آقای کریمی پرداخت کند و چون سند در گرو بانک بود، سند آزاد شده و به نام شهرداری شود. همه این ها در قراردادها موجود است، متاسفانه شهرداری طبق قرارداد عمل نکرد و ۸ سال موضوع بلاتکلیف ماند، در عرض ۸ سال شهرداری ۳ بار در دادگاه محکوم شد و در این فاصله آنجا تبدیل به خرابه شد. مالک قبلی چون ملک را فروخته بود نگهبان خود را حذف کرد، شهرداری هم تملک نکرده و حاضر به رسیدگی نبود، شیشه ها و لوله کشی ها حتی لوله کشی های داخل سیمان دیوارها به سرقت رفت و پایگاه معتادین و اراذل شد. طوری که مردم منطقه خانه های خود را می فروختند و می رفتند.

گویا شهرداری در سال ۹۲ با ایستادگی فرمانداری وقت، مجبور می شود این مکان را تملک کرده و با مالک تسویه حساب کند. مالکین خصوصی مغازه ها دعوت می شوند تا برای آن تصمیمی گرفته شود و چون تعلل شهرداری موجب تخریب اینجا شده بود در واقع علاوه بر بازسازی، خسارت مغازه دارها، که در طول این مدت نتوانستند از منافع ملک استفاده کنند، نیز پرداخت شود. یکی از کسبه در این باره می گوید: ما از دریافت خسارت مان گذشتیم تا موضوع سریع تر سامان گیرد. حتی سهم خودمان را از بازسازی مغازه های خودمان، پرداخت کردیم. شهرداری اعلام کرد که چون ما عوامل اجرایی و دستگاه داریم بازسازی بر عهده شهرداری باشد، ما هم پذیرفتیم ولی متاسفانه کاری که ۶ ماه یا حداکثر یک سال زمان نیاز داشت، الان پس از سپری شدن بیش از ۳ سال هنوز ادامه دارد!

به گفته نماینده مغازه داران، فقط ارزیابی قیمت مغازه ها یک سال طول کشید؛ در جلسه ای با شهردار و اعضای شورا قرار شد این مغازه ها بدل به  فاز ۲ میدان تره بار شود. ما هم اختیار ملک مان را داشتیم، زمانی که این مغازه ها را خریدیم ترمینال بود نه مثل الان که ساختمان اداری شهرداری هم شده است، شهرداری حاضر به خرید مغازه ها نیست، ولی باز هم مغازه دارها موافقت کرده اند که هر جنسی که تصمیم گیری شود به فروش برسانند. با این همه باز هم  همین تصمیمات گرفته و عملی نمی شود و هر جلسه ای که گذاشته می شود می گویند منوط به ساماندهی میدان و اطراف پایانه است.

وی از مشکلات دیگری هم می گوید: ۱۷ مغازه امتیاز برق داشتند، شرکت برق در جریان دعواها و رها شدن پایانه، کنتورها را جمع کرد. الان شهرداری این امتیاز برق را که در سندهای ما آمده قبول نمی کند، این هم یک اختلاف است.  اینجا در همان ابتدا کنتور گاز بزرگ داشت و امتیاز گاز برای همه مغازه ها بود، شهرداری اعلام کرد که کنتورها مستقل شوند، سهم ما باید از کنتور قبلی کسر شود ولی قبول نکردند از این حق گاز خودمان هم گذشتیم تا بلکه مو ضوع سریع تر جمع شود. بعد از بازسازی مجدد، چندین بار ما یا مامورین شهرداری اقدام به نظافت کرده ایم اما دارد تبدیل به همان وضعیت قبل می شود.

محمدکاظم صادقی، عضو شورا که از قدیم در جریان این موضوع بوده است به خبرنگار ما می گوید: متاسفانه علی رغم برگزاری ده ها جلسه و «تصمیمات قاطع»!، شهرداری به وظایف خود عمل نکرده است.  اقداماتی بسیار ساده و اولیه مثل ساماندهی ضایعاتی ها، انسداد مغازه های غیر مجاز به سمت خیابان احمدآباد، تامین روشنایی، جمع آوری سد معبر و ساماندهی مینی بوس ها، از یک سال و نیم قبل معطل مانده است. این عضو شورا، که خود زمانی شهردار بوده است، اذعان می کند: متاسفانه این موضوع به نقطه سیاهی در کارنامه شهرداری تبدیل شده، آخرین جلسه با سرپرست شهرداری با این نتیجه بود که دستور اجرای ساماندهی صادر شد.

وی در خصوص مغازه های پایانه می گوید: دو بار مزایده انجام شده ولی استقبال نشده و من معتقدم اگر این تمهیدات انجام شود و ساماندهی کافی صورت بگیرد، مطمئنا از مزایده هم استقبال خواهد شد.

آیا داستان دنباله دار «پایانه» و میدان «بار» پایانی هم دارد یا همچنان، باری بر دوش مدیریت شهری خواهد ماند؟

 

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.