لطفا پتک فنای آموزش و پرورش را بر ربنای فرسوده و نحیف و بلاصاحب آن نکوبید!

جناب آقای فانی وزیر محترم آموزش و پرورش:

   لطفا پتک فنای آموزش و پرورش را بر ربنای فرسوده و نحیف و بلاصاحب آن نکوبید!

در جهان غرب از دوره ی رنسانس، و در بلوک شرق از بعد از جنگ جهانی اول دانشمندان و محققین علوم اجتماعی و تربیتی و خصوصا سیاسی به این نتیجه رسیدند که هرگونه پیشرفتی در جوامع بشری منوط به پیشرفت علمی، و پیشرفت علمی در گرو توجه جدی و عمیق و عملی به آموزش و پرورش و ارتقاء همه جانبه ی کمی و کیفی آن است. در واقع موتور محرک ملت ها به سوی تعالی و پیشرفت متوازن، فقط و فقط توجه علمی و عملی به توسعه ی آموزش و پرورش کشورهاست زیرا نیروی انسانی آموزش دیده و آگاه مهم ترین و اصلی ترین سرمایه ی هر کشور برای توسعه است. به همین خاطر از آن نه به عنوان «نیروی انسانی» که با عنوان «سرمایه ی انسانی» یاد می کنند. و با تمام وجود به آن باور دارند و این مهم در میان آحاد مردم آن جوامع نیز نهادینه شده است.

نمونه بارز این نگاه به سرمایه ی انسانی ،کشورهایی نظیر ژاپن هستند. مجمع الجزایری آتشفشانی و محروم از هرگونه منابع طبیعی اعم از نفت و گاز تا سنگ و مس و… ، اما ایستاده بر بلندای قله ی اقتدار اقتصادی و توسعه یافتگی. قاره ی سبز نیزدر نگاه اول وضعیتی بهتر از ژاپن ندارد و تقریبا تمام اروپا از حیث منابع و ثروت های ملی به نسبت ما در حداقل برخورداری اند، اما از نظر اقتدار ملی، سیاسی، فرهنگی و به ویژه اقتصادی سرآمد دنیا. به نظر می رسد تنها مشکل آنان سرخوشیِ بیش از حدشان از قدرت و برخورداری است، که البته برای جوامع لائیک این می تواند یک نتیجه گریز ناپذیر باشد.

جناب آقای دکتر! تا آن جا که حقیر از سوابق حضرتعالی مطلع هستم ،قریب یا بیش از ۲۰ سال از عمر خدمتی خود را در سمت های مختلف مدیر کلی یا معاونت وزیر، به انتظار امروز، یعنی تکیه زدن بر کرسی وزارت گذرانیده اید، لذا نه تنها باید خیلی خوب، علل و عواملی که آموزش و پرورش را به این روز انداخته است بشناسید، بلکه باید به راهکارهای برون رفت از این ورطه ی هولناک و اسفبار نیز وقوف کامل داشته باشید.

آقای وزیر! اینجانب که بازنشسته ی آموزش و پرورش هستم، به خوبی و درستی می دانم که اظهار نظر در این زمینه ها آسان نیست، اما چه کنم؟ در شرایطی که همه ی بزرگان ، نخبگان ، عالمان ،آگاهان و صاحب نظران، به هر دلیل سکوت کرده اند، و یا گوش آنان با هر صدایی، جز خش خش اسکناس و جرینگ جرینگ سکه بیگانه است، برای امثال من که از نزدیک با مشکلاتِ عدیده ی دانش آموزان و خانواده های آنان در تماس هستم چاره ای جز این می ماند که حداقل در چارچوب وظیفه شرعی و انسانی خود، انعکاس واقعیت داده و حقیقت موجود در جامعه را به نظر مسئولین برسانیم و بیش از آن هم وظیفه ای نداریم.

جناب وزیر من در دوران بازنشستگی با راه اندازی مغازه ی کوچک کتابفروشی و لوازم التحریر در منطقه ای برخوردار از شهر، سعی کردم از فضای درس و مدرسه دور نمانم اما در طول این ۴ سال حقایقی را دیده ام که نمی دانم برای شما قابل درک هست یا خیر؟

– می توانید بفهمید وقتی پدر و مادری با دو فرزند خردسال، یکی در مقطع ابتدایی و دیگری پیش دبستانی، برای خرید ملزومات مدرسه می آیند، اما به دلیل مشکلات اقتصادی بچه ها را داخل مغازه نمی آورند و می گویند: «آقا یک چیزی بده که دست بچه های ما خالی نباشد! نمی خواهد جنس خوبی باشد، فقط ارزان باشد » یعنی چه؟

– می توانید درک کنید افزایش ۱۳۰ تا ۱۵۰ درصدی قیمت کتب درسی امسال نسبت به سال قبل، برای خانواده هایی که برای کسب حداقل مایحتاج زندگیشان، باید صبح تا شب با ۱۵ تا ۲۰ هزار تومان مزد در مزارع نیشابور کار کنند، یعنی چه؟

– می توانید درک کنید که داشتن چند دانش آموز در مقاطع مختلف تحصیلی، و نداشتن امکانات حداقلی تحصیل و تربیت و شرمندگی مداوم و نه های مکرر به فرزندان یعنی چه؟

شاید این موارد و ده ها نمونه ی دیگر از این دست را نتوانید درک کنید، چون در حیطه ی کاری شما نبوده و در موقعیت آن نیز مجددا قرار نگرفته اید. اما حتما می دانید تغییر نرم و تراکم دانش آموزی هر کلاس از ۲۰ ـ ۲۵ نفر به ۳۵ ـ ۴۰ نفر در مقاطع مختلف یعنی چه؟ معنای عدم پرداخت سرانه ی دانش آموزی کافی و عدم تأمین اعتبارات هزینه ای مدارس و جبران آن از جیب مردم به بهانه ی جذب خود یاری و کمک انجمن اولیاء را می دانید؟آیا از پیامدهای شاهکار اخیر مجلس و دولت در واگذاری مدارس دولتی، به صورت اجاره به بخش خصوصی و یا دانشگاه آزاد با خبر هستید؟

جناب وزیر! مگر در مدارس می خواهند چقندر تولید کنند که به بخش خصوصی اجاره می دهید؟ قرار بود در مدارس علم تولید و انسان تربیت شود! و به فرموده ی حضرت امام (ره) کشور ساخته شود. آنجا که فرمود: امید من به شما دبستانی هاست.

جناب آقای فانی! از وضعیت و چگونگی توزیع علم در کشور اطلاع دارید؟ می دانید انتشارات کمک آموزشی چه بلایی بر سر علم ، دانش آموزان و خانواده ها آورده اند! می دانید انتشار لجام گسیخته ی کتاب های کمک درسی از انواع : گاج ، گام به گام، تیزهوشان و کم هوشان، پرتودانش، فروغ دانش، کلاغ سفید و سیاه ، لک لک ، غاز، اردک ، موش و گربه و… با کمترین تاثیر علمی، خانواده ها را کلافه کرده است. آیا حساب کرده اید که سالانه چه مبلغ هنگفتی از جیب این ملت به ویژه اقشار آسیب پذیر به جیب این گونه انتشاراتی ها که هر ساله مثل قارچ از بیابان بلاتکلیفی تعلیم و تربیت و بی حساب و کتابی آموزش و پرورش سر بر می آورند، سرازیر می شود؟

آقای وزیر! باور کنید که ثمره وزارت شما و دیگر تصمیم سازان و تصمیم گیران برای آموزش و پرورش نباید به یک پُز سیاسی و موقعیت اجتماعی و چند مصاحبه رسانه ای خلاصه گردد. شما و سایر دست اندرکاران تعلیم و تربیت که تن به اجرای این گونه برنامه های مخرب و ویرانگر داده و به بهانه ی صرفه جویی و توجیهات اقتصادی تیشه به ریشه ی این بیمار می زنید، در پیشگاه خداوند متعال مسئول، به خون شهدا؛ گرانقدر و امام راحل مدیون و به ملت شریف و بزرگ ایران بدهکارید.

آقای وزیر! تا کی باید با اجرای برنامه های آزمایشی و آزمایش و خطا با آینده ی دانش آموزان بازی شود؟

آیا وقت آن نرسیده است تا یک تیم خبره و نخبه ی علمی که حقیقتا کاربلد ، مجرب، آگاه، ، بی طرف وخیرخواه،برنامه های اجرا شده ی دهه های اخیر را نقد نموده و آسیب های موجود را شناسایی و چاره اندیشی عالمانه فرمایند؟

جناب وزیر چه باید کرد؟آیا واگذاری مدارس آخرین و بهترین راه کار است؟یا هنوز باید منتظر روزی بود که به یمن اجرای این گونه سیاستها ، معلمین باقیمانده تعهد کاری خود را به دولت،مثلا برای شرکت آب و فاضلاب اجاره کاری نمایند؟

و حرف آخر اینکه اگر برای اجرای اینگونه برنامه های خسارت بار ،از طرف نهاد یا سازمان یا جمعیتی تحت فشار هستید،به نفع شما و کشور است که استعفا بدهید،ولی پتک فنای آموزش و پرورش را بر ر بنای فرسوده و نحیف و بلاصاحب آن نکوبید.نگذارید از این که هست ویرانه تر گردد.

با احترام : محمد ناصر ایزد خواه

رونوشت:

اقای مروی نماینده ی مردم شهرستانهای فیروزه و نیشابور جهت استحضار و اقدام لازم باتوجه به واگذاری تعدادی از مدارس شهر و روستاهای نیشابور به بخش خصوصی ،از جمله معلمان بازنشسته و با کادری کاملا و تماما بازنشسته.

آقای سبحانی نیا نماینده ی مردم شهرستانهای فیروزه و نیشابور جهت استحضار و اقدام لازم ،در صورتی که اراده ای برای اقدام است.

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.