فرماندار می رود یا می ماند؟

احسان اسحاقی

25هفته گذشته، غلامحسین مظفری فرماندار نیشابور به شایعه ای واکنش نشان داد که پیرامون رفتن او از نیشابور در شهر پیچیده بود.

منبع شایعه چندان مشخص نیست اما شایعه پراکنان حتی مقصد بعدی او را هم مشخص کرده اند. خبری که در ارتباط با خبر دیگری در افواه عمومی تقارن یافته است؛ «استاندار خراسان رضوی، به زودی جا به جا می شود.»

در مورد استاندار، در شرایطی که نتیجه انتخابات مشهد، مدیریت سیاسی استان را با علامت سوال بزرگی مواجه ساخته است، شایعه رفتن علیرضا رشیدیان از استانداری خراسان رضوی قوت گرفت و البته ماجرای سفارت عربستان در مشهد و عدم کنترل مهاجمان آن را زمینه های آن را پیش از انتخابات هم فراهم ساخته بود.

شایعه رفتن استاندار، پیش از این هم درست یک سال پس از انتصاب او به عنوان استاندار، مطرح شده بود و در آن زمان خود در پاسخ به سوالی در خصوص شایعاتی مبنی بر استعفایش از استانداری خراسان رضوی، گفته بود: «استعفای من از جوک هم جوک‌تر است، کسانی که در فرهنگ انقلاب اسلامی رشد می‌کنند نباید با ظهور و بروز مشکلی در هم بشکنند، امام خمینی نیز گفته‌اند نباید در مقابل مشکلات شکسته شویم. من هم تا وقتی که دولت محترم موافق باشند از زیر بار مسئولیت شانه خالی نمی‌کنم.»

در تحلیل چرایی ارتباط این دو شایعه، رفتن رشیدیان از استانداری و مظفری از فرمانداری نیشابور، آن چه می توان به عنوان کلید ارتباط پیدا کرد این است که نه تنها غلامحسین مظفری قبل از رشیدیان، گزینه مطرح برای استانداری خراسان رضوی بوده است، بلکه پس از آمدن مظفری به نیشابور هم، در همان زمان طرح موضوع استعفای رشیدیان در سال ۹۴، از فرماندار نیشابور به عنوان یکی از گزینه های استانداری نام برده می شد.

در مورد این موضوع باید به خود مظفری مراجعه کرد که البته او با عدم اظهار نظر مستقیم در باره این شایعه جایگزینی، تنها رفتن خود را از نیشابور به طور ضمنی تکذیب می کند.

جایی که او هفته گذشته در گفت و گویی با خبرگزاری فارس می گوید: «به ‌شخصه» چنین قصدی ندارم. اما درباره تصمیم وزارت کشور درباره استانداری اظهار نظری نکرده است.

فرماندار نیشابور ۱۸ فروردین ماه اظهار کرد: در پی شایعات مطرح‌شده مبنی بر انتخاب به‌عنوان استاندار خراسان رضوی به‌شخصه چنین قصدی ندارم.

غلامحسین مظفری خاطرنشان کرد: این شایعات بارها مطرح‌ شده است اما به‌شخصه قصد ندارم تا پایان دولت از فرمانداری نیشابور بروم. وی تأکید کرد: شهرستان در اولویت‌های اصلی من است و قصد خدمت در شهر خودم را دارم.

مظفری که برای این اولویت خود، یعنی خدمت به نیشابور، معاونت استانداری تهران را وانهاد و علی رغم نظر نمایندگان نیشابور در مجلس نهم، با تلاش نیروهای حامی دولت تدبیر و امید در شهرستان، به نیشابور آمد، حالا که با برگزاری موفق انتخابات مجلس دهم در نیشابور به یکی از مهم ترین اولویت های سیاسی دولت در شهرستان جامه عمل پوشانده است، سخن از قصد خود بر ماندن در نیشابور تا پایان دولت اول حسن روحانی می زند. او که در فضای مبهم اقتصادی کشور، بر توسعه اقتصادی شهرستان، در کنار توسعه فرهنگی و اجتماعی تاکیدی ویژه دارد، در تصمیم گیری نهایی باید به ارزیابی این نکته بپردازد که امکان تحقق این خواست او در شرایط فعلی تا چه حد فراهم است؟

در فضایی که پس از انتخاب نمایندگان فعلی نیشابور در مجلس فراهم شده است، مظفری دست کم می تواند روی حمایت نمایندگان نیشابور از برنامه های دولت حساب بیش تری باز کند و در حالی که در بیش از یک سال گذشته، حتی در جا به جایی برخی مدیران که مطلوب او نبودند با سد مخالفت نماینده ها برخورد می کرد، حالا شاید بتواند فضای مدیریتی بهتری را در شهر فراهم کند.

اما این تنها مزیت مورد نیاز برای موفقیت مظفری نیست. او باید بتواند علی رغم رکود سنگین اقتصادی، پای بخش خصوصی را برای سرمایه گذاری بیش تر به نیشابور باز کند، تشکل های مدنی را که بنیان نهاده است، به مشارکت بیش تر در امور اجتماعی و فرهنگی فرابخواند و نیز هم سویی بیش تری با نیروهای سیاسی حامی دولت ایجاد کند و البته ضروری تر از آن وفاقی است که باید میان همه نیروهای سیاسی نیشابور، با هر فکر و جناحی برای توسعه شهر و رفع کاستی ها صورت دهد.

این پرسش کلیدی هم برای نیشابوریان مطرح است که، آیا رفتن مظفری از فرمانداری، حتی با فرض به عهده گرفتن نقشی ملی در حد استانداری خراسان رضوی، لطمه ای به این تمرکز بر توسعه نیشابور وارد می کند؟ و اگر نه؛ آیا گزینه توان مندی برای ادامه راه برای فرمانداری نیشابور، به سهولت میسر است؟

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.