صنعتگران به این دولت امیدوارند وچشم به تدبیرش دوخته اند

به بهانه بزرگداشت روز جهانی غذا

صنعتگران به این دولت امیدوارند وچشم به تدبیرش دوخته اند

خرد هرکجا گنجی آرد پدید                      زنام خدا سازد آن راکلید

ما باواژه هایی چون آینده بینی ،آینده گزینی، آینده شناسی و…کم وبیش آشنا هستیم.این آینده ای که می خواهیم بدانجا برسیم ،بسیارمبهم ،پیچیده وناشناخته است. ،سیل زلزله،بیماری های ناشناخته ،جنگ وویرانی وپدیدارشدن نیازهای جدید زندگی وخطراتی دیگردرانتظارماست که برمامعلوم نیست. افزایش سرعت تحولات در تکنولوژی، ساختار خانواده، ازدواج و طلاق، میزان جابه‌جایی، تقسیم کار، شهرنشینی، مناقشات قومی، درگیری شبه فرهنگ‌ها و روابط بین‌الملل، سرنوشت فردا را متفاوت از امروز رقم خواهد زد. این آینده ناشناخته را چگونه می توانیم بهتر ترسیم کنیم وببینیم؟

برای غلبه براین مشکل اساسی وشناخت بیشتر آن،تنها راه منطقی واصولی این است که جوامع ونهاد های اساسی به معماری تصورات خود ازآینده بیندیشندو خودرابه ابزارهای مناسب مجهز نمایند .دو ابزاری که بیشتر مورد توجه است یکی ظرفیت سازی ودیگری توانمند سازی است.

درجامعه ما در بخش اقتصادی وصنعت یکی ازظرفیت های ایجاد شده وجودسازمان های مردم نهاد می باشد.ازجمله انجمن های قانونی که می توان ازآن نام برد انجمن مدیران صنایع است که درسطح ملی وبین المللی نقش پیشرو وسازنده را ایفا نموده وهمگام با برنامه هایی مانند برنامه دانشگاه های همزاد درجهت مقابله با پدیده فرارمغزها ازطریق توسعه وهمکاری بین دانشگاهی وبه اشتراک گذاشتن دانش براساس همبستگی فکری وتعالیم علمی وایجاد کرسی یونسکو باهمت کنفدراسیون صنعت ایران در اردیبهشت۱۳۹۳ درپردیس دانشکده فنی دانشگاه تهران به ریاست پروفسور معماریان شکل گرفته است.

درزمینه توانمند سازی نیزباتوجه به تاکید رهبری درارتباط با اصل ۴۴ قانون اساسی ،به تغییر نقش دولت ازتصدی گری به هدایت ونظارت ، بخش خصوصی درایجادتصمیمات نقش آفرینی نموده ودرجهت رفع مشکلات باتوجه به نظرات این بخش اقدام عملی صورت گیرد. .بخش خصوصی نیز به تربیت نیروی انسانی وکسب مهارت های لازم وفنی مورد نیاز ظرفیت های ایجاد شده همت گمارد .

این دوابزاراصلی با برنامه هایی چون آموزش،سرمایه گذاری ،هوشیاری محیطی،پیش بینی (شناخت دقیق ترنقاط قوت وموانع ،فرصت ها وتهدیدها)،نوآوری،پژوهش ،رقابت منصفانه خلاق ومخرب ،تعهد داخلی ،دیدگاه جهانی ، وکوشش خستگی ناپذیر شکل عملی به خودمی گیرد. شناخت بیشتر ازظرفیت ها وتوانمندی ها وموانع سرراه بخش خصوصی افق آینده صنعتی را روشنتر وقابل رویت می سازد.اکنون که به توانمندی بالقوه این بخش تردید نیست بایددرجهت رفع موانع سر راه آن گام عملی برداشت.

به عنوان مثال تا زمانی که مواداولیه واحدهای تولیدی تامین نشود صادرات مواد خام مورد نیاز صنعت داخل کشور نه تنها منطقی نیست بلکه خام فروشی و ظلم به صنعت، اشتغال ومصرف کنندگان است.چرا که باورود یک کالای خارجی یک نفر از فرزندان این مرز وبوم بیکار می شود. وبیکاری معضلی است که خود معضلات اجتماعی به دنبال می آورد واین مهم تنها درواحدهای تولیدی فعال کشوربرطرف می شود.

امروز تامین سرمایه درگردش واحدهای تولیدی مساله قابل بحث است. بانک ها به هردلیلی هیچ تمایلی به همکاری درجهت تامین نیازهای مالی صنعتگران ندارند.درحقیقت بانکداری متمایل به سمت سوی صنعت کشور ضعیف است . این را می توان از میزان تسهیلات بانکی به بخش های مختلف مورد ملاحظه قرارداد.ثبات قوانین ومقررات از دیگر نیازهای اصلی صنعتگران است .نمی توان هرروز با یک قانون جدید مواجه شد وهرروز به دلیل نوسانات قیمت ارز بدهی بیشتر یا کمتر شود. درحالی که برنامه ریزی صنعتگران بلند مدت است.دولت باید دست بانک هارا دردستان صنعت بگذارد تا منافع جامعه تحقق یابد .

بخش خصوصی صنعت بایدنیز بداند قدرت صنعتگران درتشکل های قانونی خصوصی متبلور می شود. این بخش با جمع آوری نظرات ودیدگاه های فعالان صنعتی می تواند درجهت بهبود فضای کسب وکار وکاهش موانع ومشکلات که رشد صنعتی وتوسعه اقتصادی را محدود می کند بپردازد واین نیازمند همگامی کارآفرینان بااین تشکل است.

در ارتباط با صنعت غذا ،اگربخواهیم وضعیت کنونی صنعت غذایی کشور را با ۲۰سال گذشته مقایسه کنیم .در می یابیم که درآن زمان بیش ازسه نوع محصول لبنی تولید نمی شد اما امروزه بیش از۶۰نوع محصول لبنی تولید می شود.موفقیت های این بخش صنعت از نظر کمی وکیفی به افزایش تولید سرانه منجر گردیده است.

حمایت راستین ازاین بخش یکی ازعوامل مهم در پیشرفت وموفقیت بیشتر آن است ، درتخلفات غذایی بهتر است به جای برخورد باصنعت غذادستگاه های اجرایی ومتولی پاسخگو باشند.درتمام موضع گیری ها باید مصلحت ملت وکشور مورد توجه قرارگیرد.

امروزه با توجه به شرایط موجود ودلایل مشخص نیمی از صنایع کشور سوددهی خود راازدست داده اند . وبه سختی خودراحفظ کرده اند. اگر بپذیریم که هزاره سوم هزاره آب وغذاست باید برای تامین غذا با توجه به دسترس بودن واستاندارد بودن ،سالم وباکیفیت بودن آن تلاش نماییم . زیرا دست یابی به فوائد مادی وجسمانی وسیله ای برای راهیابی به حق است.

باید توجه شود که صنایع کوچک ومتوسط درکشور ما دو فاکتور مهم دارند اول تعداد وپراکندگی این صنایع ،دوم اشتغال زایی آن. به گواه آمارها ۶۷درصد این واحد ها تعطیل یا درحال تعطیلی می باشند .عواملی که سبب راکدشدن این واحد ها گردیده چه محیطی ویاغیر محیطی باید ریشه یابی شود..

تعدد متولیان دولتی درتصمیم گیری ،برنامه ریزی وسیاست گذاری وعدم هماهنگی بین آن ها،بوروکراسی پیچیده وطولانی بودن اموراداری دردستگاه های مسوول برمشکلات صنعت بویژه صنایع غذایی افزوده است .فرایند صدور پروانه های بهره برداری وساخت که درشهرستان قابل انجام است با ارجاع آن به مرکز استان هدر دادن زمان وتحمیل هزینه بیشتر بر تولید کننده است.

بازارداخلی جوابگوی اشتغال جمعیت آماده به کارنیست.اما جمعیت ۲میلیاردی همسایهای کشورمان می تواند زمینه مناسبی برای صادرات محصولات غیر نفتی وجذب سرمایه باشد .که این مهم نیازمند فراهم نمودن مشوق ها، تسهیلات و ترغیب امور صادراتی برای صنایع متوسط وکوچک است .

در پایان باید باورکنیم که یک کارآفرین و فعال صنعتی به واحد تولیدی خود همانند فرزندش می نگرد .تمام زندگیش راوقف صنعت و واحد تولیدی خود نموده است ونابودی کسب وکاروی بسیار سخت وطاقت فرسا خواهد بود .

صنعتگران به این دولت امیدوارند وچشم به تدبیرش دوخته اند……..

عباس الهی

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.