شش ماه انتظار جایزه نوبل ادبیات برای رفتن به خانه

فروغ خراشادی/ باب دیلن با نام کامل «رابرت آلن زیمرمن «خواننده، آهنگساز، شاعر و نویسنده ی امریکایی است . او برنده ی نوبل ادبیات سال ۲۰۱۶ میلادی شد . دیلن که سبک های کانتری و بعد ها راک اند رول را برای ترانه هایش برگزید، با سرودهای اعتراضی در جریان جنبش های اجتماعی دهه ی ۶۰ میلادی به اسطوره ای در عرصه ی موسیقی بدل شد.

نوبل ادبیات سال ۲۰۱۶ با حواشی دنباله داری همراه بود؛ این جایزه که هر ساله توسط فرهنگستان پادشاهی علوم سوئد به نویسندگان صاحب سبک و صاحب نام در حوزه ادبیات تعلق می‌گیرد، یکی از پنج جایزه نوبل است که در سال ۱۸۹۵ توسط آلفرد نوبل بنیان گذاشته شد و در زمینه‌های فیزیک، شیمی، ادبیات، اقتصاد، صلح و فیزیولوژی یا پزشکی اهدا می‌شود. بنیاد نوبل (برگزار کننده ی مراسم اهدای جوایز نوبل ) و کمیته برگزاری آن، اعلام کرد که «دیلن» این جایزه را افتخاری برای خود دانسته است اما حضور در مجلس اهدای آن را به دلیل «وظایف دیگر» ناممکن خوانده است. جایزه مذکور تا  آن سال، به چهره های بزرگی در عرصه ی ادبیات رسیده بود و حال انتخاب یک فرد از دنیای موسیقی، پدیده ای خارج از عرف قلمداد می شد. جایزه ای که تا کنون هیچ ایرانی به رغم قابلیت و کاندیداتوری، موفق به دریافت آن نشده است واز جمله ی آنان می توان به نام احمد شاملو و محمود دولت آبادی اشاره کرد. اما ازبرگزیدگان این جایزه، جرج برنارد شاو، آناتول فرانس، رابیندرات تاگور، هرمان هسه، پابلو نرودا، گونترگراس و … می باشند.

برخورد باب دیلن اما با این ماجرا، مانند متن آهنگ هایش، شاید اعتراضی بود؛ اعتراضی که در سکوت و سکون برگزار شد، یا شاید از سر ناباوری. در سطح جهانی هم انتخاب او با عکس العمل های  متناقضی رو به رو شد؛ از یک سو شیفتگان او بودند که دریافت نوبل ادبیات را حق این ترانه سرا و آهنگ ساز می دانستند و از دیگر سو طرفداران سنتی ادبیات بودند که این انتخاب را یک شگفتی بزرگ می دیدند. در جایی که رقیب جدی او هاروکی موراکامی نویسنده بلندآوازه ی ژاپنی از گردونه ی رقابت خارج شد، دیلن هم برای دریافت جایزه مبلغی پول در حدود ۱۰ میلیون کرون سوئد است، نرفت.

با توجه به ضرب الاجل ۶ ماهه ای که برای رد یا پذیرش این جایزه تعیین شده بود، دیلن ۷۵ ساله  بالاخره اعلام کرد که آن را می پذیرد. او به جای حضور در آکادمی و سخنرانی، به ارسال یک فایل صوتی که در آن به زندگی اش اشاره نموده، بسنده کرده است . در این سخنرانی دیلن درباره ارتباط میان ترانه‌هایش و ادبیات سخن گفته است. دیلن گفته است: «وقتی جایزه نوبل ادبیات را گرفتم، در شگفت بودم چه رابطه‌ای میان ترانه‌های من و ادبیات وجود دارد». وی به خواندن رمان‌های کلاسیک چون «موبی دیک» نیز اشاره کرده و آن را وسیله‌ای برای بیان صداهای شخصیت و بازتولید موضوع یا تم از طریق روایت خوانده است.

او در جایی از سخنرانی اش می گوید: ترانه ادبیات نیست، رمان ونمایشنامه‌ و اشعار اساطیری و حماسی نیست. لزوما نباید یک کتاب شعر یا یک ترانه را فهمید چرا که ترانه‌ها نوشته می‌شوند تا به صورت آوازی خوانده شوند نه این ‌که آنها را روخوانی کنید. او در پایان می گوید: «در من بخوان ای الهه موسیقی و از ورای من داستان بنویس»

دیلن  که در ماه آوریل مدال و دیپلم نوبل را دریافت کرده بود برای دریافت جایزه نقدی باید سخنرانی می کرد که کرد!

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.