ستون آزاد (میم . فریمن)

انتقاد برای اصلاح

اینجا ستون آزاد است و ما با هیچ کس شوخی نداریم حتی با خودمان! این هم دو تا انتقاد توپ از همین نشریه ای که الان دارید می خوانید: هفته ی قبل می خواستیم از این همه آگهی های رنگ و وارنگ برای آقای مظفری در نشریات مختلف نیشابور انتقاد کنیم که فرصت نشد. بعد که نشریه ی خودمان درآمد دیدیم ما هم آگهی تبریک چاپ کرده ایم! بنده ضمن احترام به جناب فرماندار مظفری، عرض می کنم که نشریات باید رویه ی انتقادی خود را با ارکان قدرت همیشه حفظ کنند حالا چه اصول گرایان سرِ کار باشند چه اصلاح طلبان. خیام نامه رویکرد اصلاح طلبی دارد، آشکارا گفته است و به آن افتخار می کند اما قرار نیست هیچ یک از مسئولان اصلاح طلب را در جایگاهی انتقادناپذیر بداند و دچار چاپلوسی بیمارگونه ای شود که متاسفانه می بینیم بعضی ها در آن جناح نسبت به بعضی ها داشتند و دارند و گاهی هاله ی نور هم بر گِرد سر آنان می دیدند و می بینند.

حاشیه پردازان پر حاشیه

اصولا وقتی اصول گرایان قدرت را از دست می دهند دوست دارند همه چیز را به هم بریزند نمونه اش دعوت از یک چهره ی افراطی به نیشابور بود و بعد هم تیتر اول یکی از نشریات نیشابوری، که اصلاح طلبان می خواهند از مظفری باج خواهی کنند. انتقاد بعدی من به این است که چرا نصف صفحه ی خیام نامه در شماره ی پیش برای درج سخنان آن آقای افراطی و پاسخ گویی به ایشان تلف شد؟! اصلا سیاست آن طرفی ها همین است که اصلاح طلبان را درگیر بازی های سیاسی کنند و همان طور که در دوران هشت ساله ی آن سید ممنوع التصویر و ممنوع الخبر هر ۹ روز یک بحران درست می کردند حالا هم همان ماجرا را ادامه دهند. نیشابور عزیزمان و در واقع ایران مان این روزها حال و روز خوشی ندارد. فارغ از خالی بندی های تلویزیون که همه چیز را گل و بلبل نشان می دهد و جدا از نظر آن خطیب خطبه خوان که مردم را به رژیم لاغری ملی دعوت می کند آن چه همه می دانیم این است که بسیاری از مردم برای تامین مخارج یک زندگی حداقلی مشکل دارند و اعتیاد و طلاق و بیکاری و… هم دیگر نیازی به گفتن ندارد. فسادهای کلان بالانشینان هم که دیگر طبیعی و عادی شده است. بحران های بین المللی هم که هر روز بیخ گوشمان است. بنابراین چه خوب است بی توجه به حاشیه های بی اهمیت حاشیه پردازان به عنوان یک نشریه ی مردمی، تنها صاف و صادقانه به عنوان چشم بینای جامعه بر کار مسئولان نظارت کنیم و صدای اعتراض مردم را به گوش آنان برسانیم. و باز هم تکرار می کنم: جناب فرماندار مظفری، تکلیف پیام های انتقادی مردم را که ما هر هفته در نشریه چاپ می کنیم روشن کنید! وقتی مسئولان هیچ اعتنایی به سخن مردم ندارند و از پاسخ گویی طفره می روند چه باید کرد؟! … راستی چه باید کرد؟!

خوشمان آمد!

هفته ی گذشته یک حرف حساب اساسی در همین نشریه چاپ شده بود که خوشمان آمد! این دیدگاه امیر شهلا با اندکی دخل و تصرف: «فصل هیجان انتخابات، شاخص دقیقی برای ارزیابی سرمایه اجتماعی کشور نیست. این سرمایه آن جا مشخص می شود که دولت جدید، که بیش از ۵۰ درصد آراء مردم را کسب کرده بود وقتی از مردم خواست از دریافت یارانه ها انصراف بدهند فقط حدود ۱۰ درصد انصراف دادند!» بله و الان هم که خبردار شده اید وقتی مردم با زبان خوش حرف گوش نکنند مسئولان محترم مجبور می شوند زورکی عمل کنند و از هفته ی قبل شروع کرده اند به حذف یارانه های به قول خودشان دهک های بالای جامعه! راستی وقتی نفت ۱۲۰ دلار شده بود دولت مهرورز عدالت گستر که معاون اولش الان دارد آب خنک می خورد با این پول ها چه کرد؟

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.