زندگی عشق است

زندگی عشق است

« فراگیری عشق به خویشتن، بزرگترین
عشق هاست»

دوستان خوبم سلام .در ستون صدای مردم شماره ۲۱۵شهروند گرامی فرموده بودند «لطفا یک ستون مشخص و مرتب در هفته نامه را به تربیت اجتماعی، رفتارهای درست و فرهنگ درست زندگی کردن در جامعه اختصاص دهید .خیام نامه هم در ذیل این پیام از خوانندگان و دوستانی که دستی بر قلم دارند تقاضای یاری کرده بود.دیدن این مطلب ،تقاضای شفاهی دوستانی که نسبت به بنده لطف دارند و حوادث ناخوشایند اخیر باعث شد بار دیگر افتخار حضور در ستون راه زندگی را پیدا کنم .هرچند در مدت غیبت بنده به علت مشغله زیاد، اساتید روان شناسی و جامعه شناسی بهتر از من به این گونه موضوعات پرداخته اند. به هرحال امیدوارم بتوانم قدمی کوچک در مسیر اهداف آگهی بخش نشریه بردارم.

در اولین شماره از این مطالب مایلم به سراغ خود «زندگی « بروم. فرصتی که برای هرکدام از ما ایجاد شده است تا بهترین بهره را از آن ببریم.برای داشتن اقامتی خوش و خاطره انگیز در این سیّاره، باید آماده باشیم تا موانعی را از سر راه برداریم و تلاش خاص خود را صرف دیدن، بودن و نزدیک شدن به مردم کنیم.هیچ کس نمی تواند به تنهایی از عهده زندگی برآید چراکه انسان موجودی اجتماعی است و نیاز به تعامل با دیگران دارد.شیرینی زندگی از تقسیم کردن تجربه هاست .بیشترین لذت زندگی و با ارزش ترین لحظات آن، غالبا با مردم می گذرد.بزرگترین آموخته های ما از بودن با دیگران نشات گرفته است.

شاید شما هم همسایگانی داشته اید که هیچ وقت با شما حرف نمی زدند و بنابراین شما هم با آنها حرف نمی زدید و با خود نتیجه گیری کردید که آنها آدم های خشک و مغروری هستند.هربار که در کوچه و خیابان با هم روبرو می شدید آنها ابرهای آسمان را نگاه می کردند و شما کاشی های پیاده رو را می شمردید! سرانجام پس از مدتی کسی رابط آشنایی شما شد و از آن پس تبدیل به دوستانی صمیمی شدید.اغلب آدم ها فاقد اعتماد به نفس لازم هستند، وقتی خود را در آیینه نگاه می کنید ممکن است کاملا بی آزار به نظر برسید، اما فریب این ظاهر بی آزار را نخورید.ممکن است شما دیگران را بترسانید و آنها را عصبی کنید.

ما باید از تاثیری که بر دیگران به جا می گذاریم آگاه باشیم و خود را آماده سازیم که کاری در این رابطه انجام دهیم.راهی که برای رسیدن به این خودشناسی وجود دارد صحبت کردن با دوستی است که واقعا به او اعتماد دارید.کسی که می دانید شما را سرزنش نمی کند. از او بپرسید «برخورد من چگونه است؟» به او بگویید که علاقمند به اصلاح خود هستید و بفهمانید که صداقت کامل او را می خواهید.انسانهای کامل دارای خود آگاهی خاصی هستند که آنها را محبوب دیگران می سازد و ازاین روست که حضرت علی(ع) می فرماید:((هرکس خود را بشناسد،خدای خود را شناخته است)) پس از آنکه خود را شناختید باید عاشق خود شوید.اگر می خواهید سرنوشت خود را عوض کنید باید به این نکته ایمان بیاورید که:فراگیری عشق به خویشتن، بزرگترین عشق هاست.قبل از آنکه بتوانید به دیگران عشق بورزید باید خود را دوست داشته باشید و این امر کاملا متفاوت از خود خواهی است.وقتی عاشق خود نباشیم بیش از اندازه از خود انتقاد می کنیم و در نتیجه نسبت به کسانی که عملکرد بهتری از ما دارند حسادت کرده، موجب آزار آنها می شویم.

هرکدام از ما انسانهای منحصر به فرد هستیم و باید بدانیم که مقایسه کردن خود با دیگران یک دام است زیرا همیشه دیگرانی وجود دارند که با استعدادتر، ثروتمند تر،باهوش تر و محبوب تر از ما هستند.لازم است همواره به خود یادآوری نماییم که :من بی عیب و نقص نیستم اما با توجه به دانش و استعداد خود به بهترین نحوی که
می توانم عمل می نمایم.تلاشم در جهت بهتر شدن است اما خودم را همین گونه که هستم می پذیرم و از زندگی لذت می برم.

به قول سهراب(( زندگی جیره مختصری است مثل یک فنجان چای و کنارش عشق است مثل یک حبه قند، زندگی را با عشق نوش جان باید کرد))…..سعادتمند باشید

نویسنده :عبداله سیرجانی

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.