رودخانه دررود را نجات دهید!

شلاق سیاه بر تن «خان سفید»

رودخانه دررود را نجات دهید!

شاید کمتر روزی را بتوان یافت که خبر یک فاجعه زیست محیطی نظیر قطع درختان وآتش سوزی در جنگل ها وخشک شدن رودخانه ها ودریاچه ها وخطر انقراض گونه های گیاهی وجانوری و… به گوش نرسد.

یکی از آسیب های صورت گرفته بر مناظر طبیعی شهرستان نیشابور، احداث به اصطلاح راه، در مسیر رودخانه های فصلی رشته کوه بینالود (رودخانه های گرینه، دررود، خرو، بوژان، میرآباد، بار و…) بدون کوچک ترین کار کارشناسی بوده است که نتایج این دست کاری بدون برنامه ریزی قابل بررسی است. (تغییرشکل ظاهری رودخانه ها، تخریب مسیر، بند آمدن راه آب رودخانه، کم عرض شدن رودخانه ها در بسیاری از مناطق، از بین رفتن پوشش های گیاهی و جانوری و. ..).

شهر دررود که به خاطر آب و هوای مطبوع و دلنشین، مناطق بکر و رودخانه زیبا و آبشارهای متعددش به نگین سر سبز بینالود شهرت یافته است، هر ساله پذیرای هزاران گردشگر از نقاط مختلف است. این روزها روزگار مناسبی را نمی گذارند و شاهد رخت سیاه، برتن رودخانه خود می باشد.

این بار تعدادی از مالکان مسیر بالای رودخانه ی دررود موسوم به رودخانه «خان سفید»، با همکاری و هماهنگی شورای اسلامی و شهرداری دررود، تحت عنوان احداث راه، اقدام به تجاوز به حریم رودخانه وتخریب منابع طبیعی وچشم اندازهای بکر این رودخانه زیبا نموده اند. البته این سخن به معنا ی مخالفت با ایجاد راه وبهره گیری از امکانات نیست. اما باید پذیرفت استفاده بهینه از امکاناتی چون یک راه ارتباطی زمانی محقق می شود که جهت احداث آن، مجوزهای قانونی کسب شده و بر اساس مطالعات کارشناسی وطرح ونقشه ی از پیش تعیین شده باشد،که در مورد راه مذکور هرگز چنین عمل نشده است. بنابراین عوامل آن دیر یا زود باید منتظرعواقب ونتایج زیانبار رفتار غیر مسئولانه خود باشند.

آنچه که در این روزها در محل رودخانه خان سفید دررود در حال وقوع می باشد، این است که عده ای تنها با اجاره یک دستگاه بیل مکانیکی به جان طبیعت افتاده اند (جالب آنکه شهرداری و شهردار دررود در تسهیل امور برای ویران کردن طبیعت و مسیر رودخانه – شما بخوانید احداث راه- همگام با مالکان گردیده است) و بدون هیچ طرح ونقشه ای اقدام به تخریب منابع طبیعی ومسیر رودخانه و بند آوردن راه آب رودخانه نموده اند.آنچه که بیشتر مایه تاسف می باشد این است که اعضای شورا شهر و شهردار دررود، به جای ارجاع متقاضیان به مراجع قانونی، موجب تسهیل عمل غیر قانونی این افراد شده اند و به همکاری با آنان پرداخته اند.

این اعمال در حالی صورت می گیرد که تجاوز به حریم رودخانه و تخریب آن اثرات غیر قابل جبرانی به رودخانه، پوشش گیاهی و… دارد، از جمله این اثرات عمیق تر شدن بستر آن و در نتیجه به طور موضعی، تغییر سطح اساس رودخانه برای نواحی بالا دستی است. افزایش تخریب و فرسایش در طول، عرض و عمق رودخانه برمیزان بار جامد آب و مواد تخریبی آن در بالا دست رودخانه می افزاید که در حقیقت نتیجه ی آن تخریب و به هم خوردن تعادل رودخانه می باشد که از نظر ژئومورفورلوژیکی، خود می تواند موجب ایجاد پدیده های دیگری از جمله انواع حرکات دامنه ای، نابودی پوشش گیاهی، تخریب جاده ها و تاسیسات کنار رودخانه گردد.

محدود کردن و کوچک کردن حریم رودخانه که در اشکال مختلفی چون احداث دیواره هایی در مسیر رودخانه و احداث جاده غیر کارشناسی صورت گرفته است بدون توجه به این نکته که رودخانه ها دوره بازگشت سیلاب ۳۰ تا۴۰ ساله دارند که در صورت وقوع چنین امری، اثرات بسیار مخرب و غیر قابل جبرانی را به همراه دارند(نمونه موردی آن سیل سال ۱۳۵۳ در دررود و سیل ۱۳۶۶در بوژان اشاره نمود).

نکته ی قابل تامل آن است که باید تحقیق شود باغ ها و زمین های اطراف راه های تازه احداث شده در مسیر رودخانه، متعلق به چه فرد ویا افرادیست که حاضرند به بهای تخریب منابع طبیعی و تغییر شکل ظاهری رودخانه ؛ زمین های جدیدی را تصرف نموده یا بر بهای ملک خود بیافزایند؟

در اینجا چند پرسش به میان می آید:

– اعضای شورای شهر و شهردار محترم، چه دلیل قانع کننده ای در مهر تایید نهادن بر انجام چنین اقدامی دارند؟

– آیا به منظور کسب رضایت وتایید عده ای اندک، جامعه باید هزینه وبهایی چنین سنگین بپردازد ؟

– آیا عواقب و خسارات ناشی از تخریب بستر رودخانه، که به راه افتادن سیل وکمبود آب وایجاد زمینه تخریب های بیشتردر آینده تنها بخشی ازآن است را برعهده می گیرید؟

_ اگر مسئولان منابع طبیعی و آب منطقه ای در این سال ها از اهرم هایی که قانون در اختیار آنان قرار داده به درستی استفاده می کردند آیا باز شاهد این گونه رویدادهابودیم؟

آنچه که مسلم است،تک تک ما به عنوان شهروندان جامعه درقبال محیط زیست خود مسئولیم.تخریب وآسیب وارد شدن به عرصه های طبیعی امری نیست که بتوان بی تفاوت از کنار آن گذشت. چراکه حفظ سلامت محیط زیست، رابطه مستقیمی در حفظ آرامش وآسایش وسلامت ما و آینده فرزندانمان دارد.

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.