راوی ردیف، هزاردستان هنر، صدای ایرانی

حجت حسن ناظر

استاد محمدرضا شجریان، نواگر آواهای سرزمین مادری، ردیف دان، مدرس آواز، مبدع سازهای ایرانی  «با امید بهبود نغمه خوان سپیده»

 

«به خون دیده بشوییم خواب شیرین را

حکایت دل سنگ از زبان فرهاد است.»

برنده ی جایزه ی بیتا «استنفورد آمریکا»- ۱۳۸۹، دریافت نشان شوالیه «نشان عالی فرهنگ و هنر فرانسه»- ۱۳۹۳، برنده ی جایزه موتزارت «یونسکو»- ۲۰۰۶، برنده ی جایزه پیکاسو «یونسکو» -۱۳۷۸- دریافت دیپلم افتخار یونسکو- دارنده ی نشان مولانا، منتخب پنجاه صدای برتر جهان، نامزد جایزه معتبر گرمی «آمریکا»

«مرا که گوش به صوتی است از شکر دهنی

دگر نخواهم آوای بلبل چمنی

چو چشم و گوش به آن لعل و آن سخن باشد

به دل نباشدم از گردش زمان محنی

تو ای هنرور مصلح که چشم اهل هنر

به سوی تو نگران است در چنین زمنی

تو باید این هنر کهنه را به رنگ نوی

درآوری و کنی عرضه در هر انجمنی»

امیرهوشنگ ابتهاج در خصوص ربناخوان سفره های افطار مردم قدرشناس ایران سرود:

«قدسیان می دمند نای تو را

تا خدا بشنو نوای تو را

آسمان پهن کرده گوش که باز

بشنود بانگ ربنای تو را»

آوا خوان «ایران ای سرای امید»، از استوانه های برجسته ی هنری نه فقط موسیقیایی تاریخ معاصر ایران، مرغ خوش خوان فرهنگ، مرغ سحر خوان، سازنده ی سازهای بدیع در سپهر سازسازی ایرانی، هزاردستان هنر مردمان هنریاب، دستان سرای «غوغای عشقبازان»، نغمه گر پرورش دهنده ی «ذائقه ی گوش»، به گفته ی خود؛ خاک پای مردم ایران، آواز خوان بایسته ی مانایی، شایسته ی شعور تاریخی مردمی فرهنگ فهم، وارث واژگان مواج مولانا، سعدی، حافظ، خیام، عطار، سنایی و…، موذن معنویت هنری معاصر ما، نیم قرن سیاووش خوانی، اسطوره ای در زمان حیات، بیانگر راوی زبان خراسانی این مادر نخست زبان پارسی، پرستار غمخوار روح مجروح مردم سرزمینی سراینده، داوود هنر خراسان بزرگ، الهام گیرنده ی استادان بزرگ چونان قمر، اقبال آذر، تاج اصفهانی، نورعلی خان برومند، عبدا… دوامی، اسماعیل مهرتاش، احمد عبادی، جلیل شهناز، فرامرز پایور، غلامحسین بنان و… بی آن که تقلیدگر بوده باشد، پرورنده ی هنرمند برجسته ی امروز و فردا «همایون شجریان»

«شجر که پاک بود میوه اش شکرریز است

گهر که پاک بود طالع اش «همایون» است»

خیام خوان دلشده، نواسرای «شب،سکوت، کویر»، پرافتخارترین هنرمند بین المللی آواز ایرانی، بیش از نیم قرن تکاپو در حفظ، تعالی و اشاعه ی فرهنگ ناب موسیقی اصیل ایران زمین، خسرو آواز ایران هنرمند پرور، پوینده ی «طریق عشق»، طلایه دار دوران طلایی موسیقی ما، ساحر سحرآفرین صدا، به یادگار گذارنده ی آثار درخشانی که تکرار ناپذیرند چونان: نوا «مرکب خوانی»، همایون مثنوی، «بیداد»، «دستان»، «بر آستان جانان» با هم نوایی زنده رود استاد پرویز مشکاتیان، ارتقا دهنده ی سطح سلیقه ی هنری مردم، چکادنشین برنامه ی هنری «گلها» با تخلص «سیاووش بیدگانی»، از سلسله جنبانان چاووشی خوان «چاووش» با همراهی استادان لطفی، مشکاتیان، علیزاده، فرهنگ فر، کامکار و همدلی ابتهاج

صدای الگو، درست خوان تاریخ موسیقی مان، درختی روشن به بلندای یک قله، ارائه گر شیوه ای نو در آواز «ترکیب شیوه های گذشته آوازی و شیوه ی طاهرزاده، تاج، بنان و…»

تلفیق گر راه بلد رابطه ی شعر و موسیقی در اجرا، استعلا بخش نهاد انسان ها با امداد هنر به جهان های معنوی، اوج خوان نادره کار، بم خوان مسلط، غنابخش و تکمیل گر ریتم پنهان در آواز، میراث دار میراث مشترک پارسی زبانان، چلچله خوان تاریخ سرزمین مادری، بیدارباش حافظه ی تاریخی جمعی ما، صدای قرن، گلبانگ آزادگی، نواگر عاشقان و عارفان بی مزار و صدای هنر آرمانی

«گه قاصد پیغام ملائک به زمین گشت

گه بانگ مناجات زمین سوی خدا بود»

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.