دومین نامه زیباکلام به شریعتمداری

دومین نامه زیباکلام به شریعتمداری

جناب شریعتمداری، این یک خبط بزرگ است که ما به جای سبک و سنگین کردن مسائل جامعه مان و بررسی اینکه چه چیز به خیر و صلاح مملکت مان است و چه چیز به زیان آن، بیائیم ملاک و معیار را بگذاریم بر روی موضع گیری های آمریکا. جناب شریعتمداری، چه آمریکا با فعالیت های هسته ایی ما مخالفت کند و چه موافقت، مسئله اساسی آن است که آیا این فعالیت ها فی نفسه برای مملکت ما لازم و درست می بودند یا نه؟ اگر آمریکا با برنامه هسته ایی ما مخالفتی نمی کرد، بنده همچنان معتقد می بودم که این برنامه ها بصورتیکه دارند اجرا می شوند به خیر و صرفه و صلاح مملکت نبوده و نیستند. بنده همچنان معتقد می بودم که کشوری مانند ایران با شرایطی که دارد الویت هایش می بایستی تعلیم و تربیت، بهداشت،محیط زیست، کشیدن خط آهن، اصلاح جاده هایش، ایجاد اشتغال و…..می بود. جنابعالی معتقدید که برنامه هسته ایی به نفع مملکت است و دستاوردهای فراوان برای مملکت داشته، بفرمائید آن دستاوردها کدام است؟ شما به جای نشان دادن اینکه منافع فعالیت های هسته ایی برای مملکت کدام بوده ، با وارد کردن ادبیات حماسی استکبار ستیزی، ظلم ستیزی، رویارویی با نظام سلطه، توی دهان آمریکا زدن، اراده جوانان پر شور و انقلابی، تسلیم ناپذیری این ملت قهرمان و……. بحث را به پایان می رسانید.

نه جناب شریعتمداری، اگر آمریکا به همراه ۱۹۹ کشور دیگر عضو سازمان ملل هم با فعالیت های هسته ایی ما موافق می بودند، این برنامه ها همچنان از منظر هزینه- فایده اقتصادی یک اشتباه و خطای محض بود. تهیه اورانیوم ۵ درصد غنی شده با صدها برابر قیمت بین المللی آن خطاست. چه آمریکا و چه همه کشورهای دیگر دنیا با این امر مخالف باشند یا موافق. اتفاقا یک دلیل شک و تردید غربی ها به ما همین است که باورشان نمی شود کشوری صرفا برای تهیه اورانیوم ۵درصد غنی شده یک همچو هزینه های عظیمی را متحمل شود در حالیکه با بهایی هزاران مرتبه کمتر می تواند آنرا تهیه کند. آیا تاسف آور نیست که خدا می داند چقدرخرج کردیم تا چند صد کیلو اورانیوم ۲۰ درصد تولید کردیم و حالا می بایستی مقداری هزینه هم بنمائیم تا آنها را اکسید نمائیم؟ ایضا بخش های دیگر هسته ایی مان که علیرغم آنکه مستقیم و غیر مستقیم میلیاردها دلار برای آنها هزینه کرده ایم ممکن است در آینده مجبور شویم آنها را هم از حیزانتفاع بیاندازیم.

جناب شریعتمداری معزز، هر گاه که منافع ملی در برابر ایدئولوژی قرار گرفته، متاسفانه این منافع ملی بوده که به زیر پای ایدئولوژی قربانی شده. تراژدی هسته ایی به نحو غم انگیزی این واقعیت تلخ اما عبرت آموز را دارد باز یکبار دیگر در برابر دیدگان ما قرار می دهد.

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.