در کنار خیام حس عصیان و جسارت بیشتری در اجرا داشتم ; جامعه ی بدون موسیقی از تعصب پژمرده و مضمحل می شود ; کاش دست و پای هنراز بندهای آشفته رهایی یابد

 

گفت و گو: سیدهاشم مداح

همزمان با مراسم بزرگداشت روز ملی خیام و در محل آرامگاه این ریاضی دان ومنجم و  فیلسوف بزرگ شرق؛ برنامه ی  موسیقی زنده توسط گروه نوبانگ نیز اجرا شد که حال و هوای دیگری داشت و با استقبال پر شور مردم روبه رو گردید. این نوع موسیقی را موسیقی تلفیقی می نامند که از ترکیب دونوع فرهنگ موسیقایی به وجود آمده است .ترکیبی از موسیقی اصیل ایرانی با همراهی سازهای امریکای لاتین . باید گفته شود ،این نوع موسیقی در پی زبانی جهانی است تا بتواند با موسیقی روز دنیا هماهنگ تر شده و مخاطبان گسترده تری را پوشش دهد. برای آشنایی با این نوع موسیقی در شهرمان به سراغ گروه موسیقی نوبانگ رفتیم این گروه به سرپرستی فرشید شعبانی آهنگساز و نوازنده ی  سنتور؛  تشکیل شده است.  دیگر اعضای گروه که عبارتند از :  آرمان نادری ، نوازنده دف و تنبک و امیر اثنی عشری نوازنده  پرکاشن . ماحصل این گفتگو تقدیم شما عزیزان می شود.

گروه  موسیقی نوبانگ کاری تازه و بدیع را شروع کرده که آینده ی درخشانی را برای هنر موسیقی شهرمان رقم خواهد زد . باتشکر از شما هنرمندان عزیز که در این گفتگو شرکت کردید  لطفا حس و حال خودتان را از اجرای زنده موسیقی در روز ملی خیام بیان کنید؟

فرشید شعبانی:

بنده به عنوان سرپرست گروه بسیار مفتخرم که توانستم قطعاتی از ساخته های خودم را در این روز میمون وبه یاد ماندنی و در حضور پر شور مردم  به همراهی دوستانم اجرا کنم. این قطعات عبارت بودند از «قطعه شیدایی و خروش از ساخته های خودم و قطعه خزان از ساخته های استاد بزرگ موسیقی ایران  پرویز مشکاتیان. در مجموع بسیار از اجرای برنامه راضی هستیم اگر چه کمبود هایی هم وجود داشت .

امیر اثنی عشری:

سازی که من می نوازم از سازهای امریکای لاتین و پرکاشن است. این ساز رنگ جدیدی به موسقی اصیل ما می دهد و نوای صوتی جدیدی را خلق می کند . خوشبختانه در ترکیب این سازبا سنتور خوب جواب داده و نوع جدیدی از صدا را به وجود آورده است .از طرفی به دلیل علاقه شخصی و ارادتی که به خیام دارم این اجرا برایم خیلی لذت بخش بود

 آرمان نادری :

قطعاتی که در آن روز اجرا شد طوری طراحی و تنظیم شده بود که مایه ی موسیقی اصیل ایرانی را داشت به علاوه  استفاده از ساز پرکاشن که اجرای قطعات را پر رنگ تر می کرد . از طرفی تنبک هم طوری با این ساز هماهنگ شده بود که نتیجه ی آن یک موسیقی خوب تلفیقی باشد .  خوش بختانه با تمرینات قبلی این گروه کارخوب و هماهنگی از آب در آمد .ضمنا قطعه ی خزان اثر استاد مشکاتیان جهت این اجرا انتخاب شده بود که به کار ما غنای بیشتری بخشید .از طرف دیگر من  در کنار خیام حس عصیان و جسارت بیشتری در اجرا داشتم

لطفا در باره گروه نوبانگ و هدف از تشکیل آن توضیحات بیشتری بدهید ؟

فرشید شعبانی :

بنده قبلا قطعاتی ساخته بودم که باید باگروه اجرا می شد لذا دنبال نوازنده ی حرفه ای می گشتم تا بتوانم این قطعات را اجراکنم به دلیل آشنایی قبلی با آرمان نادری اولین عضو گروه به ما ملحق شد و پس از آن به دلیل نبودن نوازنده پرکاشن با امیر اثنی عشری که تنها نوازنده ی این ساز در نیشابور است آشنا شدم و این آشنایی ترکیب این گروه را شکل داد . حضورساز پرکاشن کار مارا قوی تر و به روز تر می کند .

امیر اثنی عشری :

به دلیل دوستی و رفاقت  با فرشید و آرمان و رسیدن به یک حس مشترک همکاری با این گروه را شروع کردم و امیدوارم بتوانیم اجراهای بهتری با این گروه داشته باشیم .

آرمان نادری :

اوقات خوش آن بود که با دوست به سر شد

باقی همه بی حاصلی و بی خبری بود

رفاقت و همدلی چندین ساله با این دوستان مرا هم جذب این گروه کرد و از طرفی اندیشه خلق آثاری نو و بدیع در موسیقی انگیزه اصلی همکاری من  با این گروه بوده است .

دلیل جذب شدن شما به هنر موسیقی چه بوده است ؟

شعبانی :

اشتیاق درونی و علاقه مندی به ساز سنتور مرا به این وادی کشاند لذا به مصداق شعر

«که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها » در ابتدا انگیزه  شور و شوق بود اما در ادامه راه صبر و شکیبایی فراوان مرا به اینجا که هم اکنون هستم رساند .در نهایت موسیقی مرا به یک حس متعالی و یک نوع آرامش درونی رسانده است ..به قول مولانا

ما برون را ننگریم و قال را

ما درون را بنگریم و حال را

اثنی عشری :

– از بچگی عاشق ضربه زدن و ریتم گرفتن با در و دیوار و مخضوصا میز های درسی بودم تا بالاخره با ساز     « تومبا» آشنا شدم این آشنایی مرا به گمشده ام رساند . در آن زمان ما در بندر انزلی زندگی می کردیم و من این ساز را پیش برادرم یاد گرفتم و بعدها در مشهد پیش بردیا آشوری و سپس در تهران نزد استاد همایون نصیری آموزش دیدم. یک حس درونی مرا به ادامه ی  کار تشویق می کرد و بر خلاف تصور عموم که فکر می کنند این ساز پر سر و صداست، پرکاشن به من حس آرامشی می دهد .

نادری:

از بچگی در فضای خانه ما صدای سحر انگیز استادان  بنان و شجریان طنین انداز بود لذا من همیشه با موسیقی ارتباط تنگاتنگی  داشته ام . ابتدا با دیدن کنسرت های موسیقی و ساز سنتور که برادرم نوازنده ی آن بود با دنیای موسیقی آشنا شدم سپس نواختن دف را به طور خود آموخته شروع کردم و ضمنا تنبک را هم نزد استاد رجبی به وفور کار کرده ام ..

موسیقی همیشه برای من تفکر و حس جستجو را زنده کرده است .از طرف دیگر موسیقی اصیل ما با عرفان ایرانی عجین شده است در نتیجه آمیختگی عرفان و موسیقی همیشه حس مکاشفه و جستجوی حقیقت  را در ذهن من زنده می کند .

اگر روزی هنر و مخصوصا موسیقی را از شما بگیرند چه اتفاقی برایتان می افتد ؟

شعبانی :

برای من زندگی بدون موسیقی و سنتور بی معنی است و برایم زندگی بدون موسیقی غیر قابل تصور است

اثنی عشری :

از نظر من موسیقی غذای روح است لذا روح و روان آدمی بدون موسیقی خشک و غیر قابل تحمل است . قابل دوام نیست . جامعه بدون موسیقی نشاط و سرزندگی خود را از دست می دهد تصور کنید یک روز قناری چهچهه نزند  بلبل نخواند «آبشار زمزمه نکند و ریتم از خلقت بار بنددو….

نادری:

من هم معتقدم بدون موسیقی جامعه بشری از خشکی احساسات و تعصب پژمرده خواهد شد و در نهایت بیمار و مضمحل می گردد .

مشکلات اصلی بر سر راه فعالیت های موسیقی در شهری مانند نیشابور چیست؟

از نظر ما مهمترین مشکل در استان خراسان مساله مجوزهای کنسرت است که امیدواریم هر چه زودتر حل شود .مورد بعدی گلایه هایی است که از کوتاهی مسئولین در انجام وظیفه داریم .نکته ی  بعدی مربوط به خود هنرمندان و جامعه ی  موسیقی است که یک عده شبه هنرمند در جامعه ی هنری باعث سوء تفاهم شده و با توجه به آگاهی کم مسئولین و مردم از مقوله ی  هنر باعث اختلال در جامعه ی  هنری و موسیقی  شده است ما فکر می کنیم یک چرخه ی  معیوب هنر مارا احاطه کرده که عبارتند از  بعضی مسئولان نا آگاه و بی مسئولیت ،شبه هنرمندان  وبعضی مردم کم اطلاع . باید کوشش شود این چرخه ی معیوب اصلاح شوده تا دست و پای هنرازاین بندهای آشفته رهایی یابد و مردم بتوانند از هنر ناب و زلال لذت ببرند .

و سخن آخر؟

شعبانی :

ای برادر تو همه اندیشه ای

ما بقی تو استخوان و ریشه ای

من امیدوارم گروه نوبانگ بتواند حرف تازه ای برای دوست داران موسیقی در شهرمان و بعدها در کشور داشته باشد .

اثنی عشری:

من امیدوارم بتوانم در جامعه ی موسیقی کشورم نقش مثبتی ایفا کنم سخنی از استاد رضا شاکری به ذهنم خطور کرد که گفته بود :خداوند در حق ما موسیقی دانها پارتی بازی کرده و حسی داده که از مواهب زندگی لذت بیشتری ببریم و من امیدوارم که بتوانم این حس زیبا را  به دیگر مردم هم منتقل کنم .

نادری :

من هم امیدوارم مردم ما باشناخت از موسیقی فاخر و تفکر بر انگیز لذت زندگی را دو چندان کنند .

به راستی که لحظه های مصاحبت با هنرمندان ماندگار است .سخن پایانی  خیام نامه هم به نشان سپاس ،  همان سخن فریدون مشیری  است که گفت  :

دریایی از لطلفت و دنیایی از هنر

آمیخته به آن سخنان گزیده بود .

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.