در حاشیه ی اشتباه لفظی معاون سیاسی اجتماعی خراسان رضوی , اتحاد به جای تخریب، بستر تشکیل استان های مستقل برای مردم نیشابور و سبزوار

حبیب اله قربانی

کارشناس ارشد مطالعات جهان

اشتباه عمدی یا سهوی معاونت سیاسی، اجتماعی و امنیتی استانداری خراسان رضوی در استفاده از عنوان«خراسان غربی »در مراسم افتتاح پارلمان زنان نیشابور، اگرچه بلافاصله اعتراض گسترده ی شهروندان نیشابوری وعذرخواهی ایشان را به دنبال داشت ولی به اعتقاد برخی، هدف از این کار ؛ بیش از همه محک زدن افکار عمومی مردم ابر شهر وآماده کردن اذهان برای اقداماتی است که به صورت پیدا و پنهان توسط فعالان اجتماعی و سیاسی سبزوار دنبال می شود. تبدیل شهرستان سبزوار به «استان سربداران» یا « استان خراسان غربی» از دغدغه ها و اهداف اصلی هموطنان محترم سبزواری است که ناخودآگاه بر زبان معاونت محترم استانداری خراسان رضوی که اتفاقا سبزواری است ، جاری شد. البته ناگفته پیداست که مردم نیشابور نیز اگر نگوییم بیشتر، بل به اندازه ی همسایه ی غربی خود در آرزوی آن هستند که شهرشان روزی به صورت استانی مستقل (استان خراسان مرکزی) درآمده و مرکز استان باشد.

تشکیل استان جدید و تبدیل شهری به مرکز استان موجب تعدیل نابرابری ها و رشد و توسعه آن منطقه می شود. سبزوار و به ویژه شهرستان نیشابور سال ها است که هزینه های رشد نا موزون و غیر عقلانی کلان شهری چون مشهد را می پردازند. به اعتقاد اغلب نمایندگان خراسان، مشهد به عنوان یک کلان شهر؛ بخش اعظم سرمایه ها و منابع را جذب خود کرده و اجازه ی عدالت استانی را نمی دهد. این اشتهای سیری ناپذیر برای جذب و هزینه ی منابع مالی، از طرفی باعث نادیده گرفته شدن امکانات سایر شهرها برای توسعه گردیده و از طرف دیگر گسترش بی رویه ی جمعیت مشهد و رشدحاشیه نشینی در این منطقه و افزایش تهدیدات امنیتی و زیستی در کشور گردیده است.

به گفته ی سجادیان نماینده ی مردم خواف و رشتخوار «در استان های کوچک ؛ مسئولین و مدیریت عالی استان به راحتی می‌ توانند از شهرستان ها سرکشی نمایند و نظارت و ارتباط مستقیم داشته باشند در حالیکه در خراسان رضوی به علت پراکندگی و کثرت و وجود شهرستانهای بزرگی مثل سبزوار و نیشابور و یا شهرستانهای مرزی با جمعیت بالا این امکان وجود ندارد.» نظارت ضعیف و عملکرد نامناسب موجب می شود اندک سرمایه ای هم که جذب شهرها می شود بهره وری نداشته و نیروی  کار و به ویژه جوانان ، به شهرهای بزرگ مهاجرت کنند.

باید اذعان نمود که تشکیل استان های جدید در خراسان زمینه ی  رشد و توسعه ی این استان ها را فراهم کرده . به گفته ی نخعی اولین استاندار خراسان جنوبی ؛ تسریع در روند تصمیم گیری و تصمیم سازی، استقلال در ردیف های بودجه، هزینه کرد درآمدهای منطقه در خود منطقه، جذب سرمایه گذار داخلی و خارجی و… از مهمترین مزایای تاسیس استان های جدید است. رشد بیرجند در سالهای اخیر به حدی بوده که رئیس دفتر دولت یازدهم، آقای نهاوندیان، از آن اظهار شگفتی کرده است. در کنار موارد یاد شده؛ توسعه ی تجارت خارجی، توجه به زیر ساخت ها، پاگشایی سفیران و نمایندگی های کشورهای خارجی، رونق گردشگری و توریسم و در نهایت مطرح شدن نخبگان، ورزشکاران و اندیشمندان استان و شهرستان در سطح کشور از دیگر امتیازاتی است که خروج از قیمومیت مشهد برای استان های تازه تاسیس در پی داشته است. در استان خراسان شمالی و مرکز آن بجنورد نیز وضع بر همین منوال است. بنا براین حق طبیعی مردم سبزوار و نیشابورمی باشد که خواسته ی آنها نیز برای دست یابی و توسعه و پیشرفت به عنوان استان هایی مستقل به رسمیت شناخته شود.

با این حال هیچ کس و از جمله مردم نیشابور منکر طبیعی بودن رقابت برای کسب مزایای اجتماعی نیستند. رقابت و تلاش برای توسعه ی زیر ساخت ها، معرفی توانمندی های اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، تاریخی، فرهنگی و جمعیتی، نه تنها نشانه ی ضعف و غبطه خوردن به یکدیگر نیست بلکه سرانجام رشد و توسعه ی ملی را تسهیل می کند.  اما چه خوب است که این رقابت ها بر اساس اصول پذیرفته شده ای باشد که در قوانین کشور بر آن تاکید شده است. به اذعان نمایندگان و مسئولین استان، کلان شهر مشهد خود به خود در توزیع منابع و امکانات نسبت به شهرهای تحت پوشش خود به ویژه سبزوار و نیشابور به اندازه ی کافی نامهربانی کرده و می کند. حال اگر شهروندان این شهرها که رابطه ی تاریخی و فرهنگی نزدیکی به یکدیگر دارند با اعمال نفوذ به مراکز استان و دست یابی به نقش های مدیریتی بخواهند این تبعیض را تشدید کنند، زیان و آسیب بیشتری خواهند دید ؛ زیرا بخش عمده ی وقت و سرمایه و انرژی خود را باید صرف تقابل با یکدیگرنموده و از هدف اصلی، تفکیک دو استان خراسان غربی به مرکزیت سبزوار و خراسان مرکزی به مرکزیت نیشابور، باز می مانند.

نباید بازی برد- برد تقسیم استان خراسان رضوی را به سه استان، همچون سال ۱۳۸۳، با بازی باخت- باخت ؛ جایگزین کرد. همه ی شهروندان، مسئولین و نمایندگان این دو شهر باید با اتحاد حقوق خود را مطالبه کنند. در واقع اگر هدف مدیران عالی رتبه ی نظام به ویژه دولت دوازدهم و مجلس شورای اسلامی، توسعه ی کشور است، با تقسیم خراسان رضوی به سه استان و پیش بینی ردیف های بودجه ی مستقل برای آنها، همچون خراسان جنوبی و شمالی می توانند بخش مهمی از معضلات کلان شهر مشهد را حل کنند. جلوگیری از مهاجرت و رشد حاشیه نشینی، تهیه و تدوین برنامه های محلی و منطقه ای برای توسعه ی پایدار، بازیابی منابع جدید مالی و تجاری، افزایش سرمایه های اجتماعی و فرهنگی و از همه مهمتر ایجاد امید و شور و اشتیاق نسل جوان برای پیشرفت، از بدیهی ترین نتایجی است که تقسیم استان خراسان رضوی به دنبال دارد. علاوه براین شهر مشهد به عنوان دومین شهر کشور از نظر جمعیت دچار مصائب بیشماری از جمله حاشیه نشینی و آلودگی هوا است ،که  با استقلال استان های جدید می تواند بیش از گذشته به حل مشکلات بپردازد.

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.