جوانان و مدار بسته مدیریت در کشور

پس از گذشت بیش از ۳۸ سال از وقوع انقلاب شکوهمند اسلامی و برگزاری ده ها انتخابات در ساحات گوناگون همچنان شاهد در اختیار داشتن مناصب دولتی و حکومتی توسط حلقه ای از مدیران در کشور هستیم که غالبا از مبارزان و اعضای فعال در دوره مبارزه با رژیم ستم شاهی بوده اند.

چند روز قبل مطلبی توسط معاون اول محترم رییس جمهور در فضای مجازی منتشر شد که از لزوم حضور جوانان و توجه دولتمردان به حضور موثر این بخش عظیم اجتماع در بدنه مدیریتی کشور حکایت داشت. فارغ از شنیده شدن نظرات موافق بسیاری در باره لزوم انجام این کار طی سال های متمادیریال چگونه است که پس از قریب به چهار دهه از استقرار حکومتی که یکی از مبانی اصلی اش جمهوریت است و آن را با برگزاری انتخابات های گوناگون به رخ جهانیان کشیده است، همچنان شاهد در حاشیه بودن قشر جوان اجتماع در مناصب مدیریتی کلان کشور هستیم.

در این یادداشت نویسنده تلاش می کند تا با در نظر گرفتن ثمرات دموکراسی، که گردش قدرت در میان نخبگان از بارزترین نتایج آن است، به ریشه یابی این مهم بپردازد.

اساسا برگزاری انتخابات در هر کشور نشان می دهد مردم نقش اصلی را در فرآیند تصمیم گیری کشور به عهده دارند. اما چرا در کشوری که مردم نقش اساسی در تصمیم گیری دارند چرخش قدرت اتفاق نمی افتد؟! وزیرانی را در نظر بگیرید که بیش از ۳۰ سال در کشوری پست وزارت داشته اند بدین معنی که یک نیرو در ابتدای کار خود وزیر شده و در انتها در همان پست بازنشسته می-شود. همچنین یادآور شویم رئیس دانشگاهی را که همزمان با تاسیس آن به ریاست برگزیده می شود و رکورد طول دوره مدیریتی کشور را به نام خود ثبت می کند. در کدام یک از کشورهای دنیا سراغ دارید که یک فرد بیش ار سی سال در یک پست حساس حضور داشته باشد و آن کشور به صورت جمهوری و مبتنی بر رای مردم مدیران خود را انتخاب کند؟! فارغ از کشورهایی که بصورت پادشاهی اداره می شوند (جهان سومی) و به فرموده رهبر انقلاب «تاریخ، برگزاری انتخابات در آن را به یاد ندارد» کدام کشوری را می توان یافت که مدیران آن این گونه بر روی صندلی مدیریت جا خوش کنند و  هیچ کس حتی رای مردم نتواند این جایگاه را از آنان بگیرد؟! آیا این چنین وضعیتی را در کشورهای توسعه یافته سراغ دارید؟! چرا در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه (کشوری که یکی از اعضای دائم سازمان ملل است و یکی از ۵ قدرت کنونی جهان) فردی به قدرت می رسد که کمتر از چهل سال سن دارد؟ آیا می توان روزی را شاهد بود که در کشورمان فردی بتواند با چهل سال سن رئیس جمهور شود؟! آیا برای قرارگیری در زمره رجال سیاسی و مذهبی (فارغ از جنسیت) می توانیم امروز فرد چهل ساله ای را بیابیم که فاکتورهای لازم را جهت تایید و کسب این کرسی داشته باشد؟! آیا اساسا سیستم مدیریتی کشورمان اقدامی در این خصوص انجام داده است؟ بی مناسبت نیست که در این یادداشت یادی بکنیم از   دولت های نهم و دهم که در زمینه جوانگرایی گام هایی را برداشت اما چرا توفیقی در اداره امور کشور بدست نیاورد؟ به نظر می رسد عدم پرورش و سپردن امور در رده های مختلف مدیریتی به جوانان و اصولا عدم وجود چنین نگاهی باعث بروز این خسارت های بزرگ به کشور گردیده است. مدیر جوانی سکان اداره مجموعه ای را به-دست می گیرد که قبل از آن حتی تجربه مدیریت یک شرکت کوچک را نداشته است. با عنایت به موارد فوق آیا می توان رابطه ای میان دموکراسی و وجود این معضل یافت؟ آیا دموکراسی اجازه می دهد که یک فرد در یک سیستم بیش از ۳۰ سال و یا بیشتر در یک پست حساس قرار گیرد؟! در نگاه اول ممکن است این نکته به ذهن متبادر شود که همان دموکراسی و انتخاب مردم است که منجر به این نتیجه شده است و البته مطلب ظاهرا درست است اما در این انتخاب مردم چه میزان مختار به انتخاب بوده اند موضوعی است که نباید از نظر پنهان بماند. بی تردید اگر بخواهیم از توان و سرمایه گذاری صورت گرفته در بخش منابع انسانی کشور طی سال های متمادی در جهت پرورش نیروهای متخصص استفاده کنیم باید توجه داشته باشیم که چرخش قدرت و استفاده از نیروهایی که امروزه به لحاظ تحصیلات و تخصص و دانش در سطح بسیار بالاتر از کسانی قرار دارند که در سی سال قبل به مناصب وزارت و مدیریت کلان کشور دست یافته اند، ضروری بوده و نیازمند یک تصمیم تاریخی توسط بزرگانی است که داعیه خدمت به کشور و ملت را دارند. مسئولین باید بدانند در هر انتخاباتی که مردم نتوانستند آزادانه دست به انتخاب بزنند شاید بتوان از هجوم مردم به پای صندوق رای برداشتی سطحی در جهت وجود دموکراسی و نمایش آن به جهانیان بهره برد اما یقینا عدم چرخش قدرت و مناصب مدیریتی و انحصار آن تنها در حلقه های بسته سیاسی جناح های مختلف کشور می تواند منشا ایجاد خسارت های جبران ناپذیری به ارکان سیستمی شود که مردم در جهت استقرار آن هزینه های زیادی را پرداخت کرده اند.

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.