جوابیه رامین به مطلب مصاحبه و نقد آن

جوابیه رامین به مطلب مصاحبه و نقد آن

مدیرمسؤل محترم نشریه خیام نامه نیشابور

سلام و رحمت خدا بر شما، همکاران عزیز نشریه و خوانندگان شایسته نشریه شما

دوستان فرهیخته نیشابوری نشریه مورخ ۱۳ دی ماه شما را برایم ارسال کردند که ضمن تشکر از آن بزرگواران،

در پاسخ به مطالبی که با عنوان مصاحبه و نقد مصاحبه اینجانب در نشریه مورخ ۱۳ دیماه ۹۳ در صفحات اول و سوم آن جریده گرامی منتشر فرمودید، خواهشمند است، این مختصر توضیح بنده برای حفظ حرمت خوانندگان در دانستن حقیقت منتشر فرمایید تا رافع برخی سوءتفاهمات ناشی از «مندرجات اشتباه» در محتویات مصاحبه و نقد مربوطه باشد؛ با تشکر و آرزوی بهروزی برای رسانه های رسالت مدار ایران اسلامی

نکته اول: قانون مطبوعات مبنای خوبی برای سنجش درستی و راستی سخن بنده است که هیأت نظارت را مسؤل دادن مجوز و سلب مجوز و توقف انتشار یک نشریه می داند. این هیأت شامل هفت نفر اعضای حقوقی (نمایندگان حوزه علمیه، دانشگاهیان، مجلس شورای اسلامی، قوه قضاییه، نماینده ولی فقیه در دانشگاه ها، نماینده مطبوعات و خبرگزاری ها) است و ریاست آن برعهده وزیر ارشاد می باشد. در این هیأت جایگاه «معاون مطبوعاتی» به عنوان «دبیر هیأت» که حتی حق رأی هم ندارد، صرفاً در حد کارگزار هیأت نظارت می باشد. با توضیح این ماده قانونی و توجه به این که هیأت نظارت اجازه سلب مسؤلیت از خود یا واگذاری مسؤلیت به دیگری را ندارد، آیا می توان فضای غیرواقعی و خلاف قانون را که بیگانگان در باره «دیکتاتوری معاون مطبوعات» در زمان معاونت اینجانب ترویج کردند، باور کرد؟ اگر بیگانگان با قانون مطبوعاتی ما آشنا نیستند، آیا مدیر مسؤل یک نشریه رسمی اجازه دارد، توهمات بیگانگان را تبلیغ کند و خوانندگان خود را فریب دهد؟ آیا می توانید ادعا کنید که بنده در مدت ۱۳-۱۴ ماه معاونت مطبوعاتی خود، از هفت شخصیت محترم حقوقی گرانقدر هیأت نظارت، سلب مسؤلیت کرده و همه قوانین جاری را به میل خود اجرا کرده ام ؟ دوستانه پیشنهاد می کنم، لحظه ای تأمل کنید، ببینید چه چیزهایی ضد قانون و در توهین آشکار به ارکان مملکت خود روا می دارید تا صرفاً یک نفر هموطن مخالف نظر خود را، با اتهام وافترا مورد بغض قرار دهید! گیرم که شما از برخورد مدیریتی بنده خوشتان نیامده، چرا خودتان را به رواج سوءتفاهمات آلوده می سازید؟

نکته دوم: تناقض فرضی شما در صدر و ذیل آن چند جمله ای که هنگام عبور از درگاهی مهدیه نیشابور با خبرنگار شما رد و بدل شد، گویای کم دقتی یا اصرار همکاران عزیز شما در انتقال مفاهیم ساختگی به مخاطب است؛ وگر نه بدیهی است که جمله آخربنده توضیح جمله اول است برای رفع شبهه القایی خبرنگار بزرگوارتان ؛ زیرا خبرنگار محترم شما ظاهراً به دلیل عدم اشراف به قانون مطبوعات، جمله «ما که این نشریه را بستیم» را به مثابه یک اقدام شخصی بنده تلقی کرد و من برای رفع سوءتفاهم، ایشان توضیح دادم که اصولاً معاون مطبوعاتی قادر به چنین کاری نیست. بنابراین توضیح بنده را، تناقض ننامید، که شایسته شما نیست.

نکته سوم: آن چه در مطلب جناب آقای رضا مهرداد کارشناس ارشد علوم سیاسی در «نقد مصاحبه» آمده بود، از این هم عجیب تر و دور از حرفه رسانه ای بود. یک کارشناس ارشد علوم سیاسی باید دقیق بنویسد؛ نقد ایشان حاوی ذهنیاتفراوانی است که هیچ نسبتی با واقعیت ندارند؛ برای مثال:

۱-بنده یک سال قبل از پیروزی انقلاب، از کشور خارج شدم؛ در راستای دفاع از انقلاب به یک سال زندان در آلمان محکوم و بسیار شکنجه شدم که آثار آن را هنوز بهمراه دارم؛ بعد از آزادی از زندان، آقای مهدی کروبی هدیه ای از طرف امام خمینی برای بنده آورد و در حضور آقای محمد مقدم (معاون فعلی امور بین الملل دفتر نشر آثار امام خمینی) امام جماعت وقت مسجد امام علی ع شهر هامبورگ به من داد؛ اگر کسی بخواهد، می تواند تصاویر بنده را در سال اول جنگ تحمیلی درشهر سوسنگرد در وبلاگ «تارنمایی برای محمد علی رامین» مشاهده کند؛ ضمناً تقدیرنامه ای که اخیراً از سوی ستاد مشترک کل نیروهای مسلح برای این حقیر ارسال شده در همان تارنما قابل رؤیت است. بنابراین یک بار دیگر این نویسنده محترم، مطلب خود را مطالعه کنند، شاید تجدید نظر نمایند.

۲-بنده دبیر کل بنیاد جهانی بررسی هولوکاست و دبیر کمیته بین المللی حقیقت یاب در مورد مدعای هولوکاست می باشم؛ از کدام موضع گیری بنده، نتیجه گیری می شود که بنده «مبدع نفی هولوکاست» هستم؟ جهت اطلاع ایشان و مخاطبان گرامی عرض می کنم که بلافاصله بعد از طرح این موضوع در عربستان توسط رئیس جمهور وقت، بنده در مصاحبه مفصلی با خبرگزاری فارس که روز بعد در کیهان (دی ماه ۱۳۸۴) هم منتشر شد، با نفی یا تأیید هولوکاست صراحتاً مخالفت کرده و پیشنهاد تشکیل کمیته حقیقت یاب برای بررسی این مدعا را مطرح کردم. بنابراین اگر صهیونیست ها تلاش کردند، تا برنامه»بررسی هولوکاست» را خنثی کرده و مرا نافی هولوکاست معرفی کنند، یک اقدام پیشگیرانه از رسوایی جهانی آنها بود؛ لیکن همراهی یک جریان داخلی در متهم کردن بنده به نفی هولوکاست برای جلوگیری از رسوایی صهیونیست ها برای چیست؟… این جریان داخلی در فتنه ۸۸ خودش را نشان داد، اما هنوز رابطه اش با این ماجرا افشا نشده…

از بقیه مطالب می گذرم و همگی را به حق گویی و خیرخواهی برای هم دیگر دعوت می کنم.

توفیق رسانه های ایران را برای پرچم داری حقیقت و عدالت و عقلانیت و معنویت در جهان تحت ولایت امام خامنه ای خواستارم

محمد علی رامین ۱۷ دی ماه ۱۳۹۳ تهران

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.