جشنواره عمار، یک جوابیه و توضیح خیام نامه

کدام فرصت سوخت؟

آقای محمد زروندی، که خود را «دبیر جشنواره مردمی فیلم عمار» در شهرستان نیشابور نامیده است، با ارسال یادداشت جوابیه ای به درج مطلبی در ستون «در خبرها نیامده بود» نشریه در شماره دویست و سیزده انتقاد کرده و ضمن «نسنجیده» خواندن اقدام خیام نامه در درج این گونه خبرها که به زعم وی «فرصت سوزی» برای شهرستان به حساب می آید، خواستار درج پاسخ خود در هفته نامه گردیده است.

خیام نامه ضمن تاکید ودفاع از مضمون اصلی خبر خود، یعنی درخواست برگزارکنندگان این جشنواره مبنی بر اعطای کمک چند میلیون تومانی از بودجه شهرداری، که گویا با مخالفت اعضای شورا مواجه شده، جهت حفظ رویه خود در نقل دیدگاه های منتقدان، پاسخ آقای زروندی را منتشر می نماید.

متن جوابیه دریافتی:

اینجانب محمد زروندی دبیر جشنواره مردمی فیلم عمار با اشراف به حق انتخاب و فعالیت در ستادهای انتخاباتی به عنوان یکی از حقوق مطرحه در قوانین جمهوری اسلامی ایران اعلام می دارم تاکنون در ستاد انتخاباتی هیچ یک از نامزدهای شورای اسلامی شهر در کل دوره ها و نیز در هیچ ستاد انتخاباتی نامزدهای مجلس شورای اسلامی و حتی ریاست جمهوری درتمام دوره ها چه به صورت فعال و غیر فعال عضویت نداشته ام لذا به نظر می رسد این نشریه مبتنی بر رسالت حرفه ای خود بایستی از دروغ پردازی و نشر اکاذیب و زیر سوال بردن شخصیت حقیقی و حقوقی افراد بپرهیزد.

دوم) جشنواره مردمی فیلم عمار؛ جشنواره ای مردمی و ملی، که مورد تایید و تاکید مقام معظم رهبری است؛ به هیچ جناح سیاسی و ارگان دولتی وابسته نیست. عملکرد مثبت فعالان فرهنگی هنری نیشابور در جشنواره سال گذشته مورد توجه برگزار کنندگان کشوری قرار گرفت و موجب افتخار است که به عنوان شهرستان کشور مجوز تاسیس دبیرخانه را دریافت نمود؛ تلاش ها و کمک های مردمی و به میدان آوردن سایر توانمندی های مردمی در کنار مساعدت های نهادهای مردمی همچون شورای اسلامی شهر و شهرداری می تواند به ارتقاء جایگاه فرهنگی هنری نیشابور در کشور بیفزاید؛ لذا اقدام نسنجیده نشریه خیام نامه در درج اینگونه خبرهای کذب جز فرصت سوزی (به جای تقویت تشکل های فرهنگی هنری) ثمره ی دیگری را به ارمغان نمی آورد.

پاسخ خیام نامه:

جشنواره عمار چیست؟

۱) ابتدا خاطر نشان می سازد که به کاربردن عنوان «ملی» که گویای ماهیت حقوقی خاصی است، در این مورد بی وجه و بلا اقتضاست. آن هم برای جشنواره ای که در سایت رسمی آن به عبارت «جشنواره مردمی» اکتفا شده است. آن چه که از آن با عنوان «جشنواره» یاد شده، در واقع اکران عمومی فیلم های منتخب توسط یک گروه «ظاهرا خودجوش» است. ایده برگزاری آن اولین بار زمانی شکل گرفت که بعد از وقایع مرتبط با اعتراضات انتخاباتی سال ۸۸، به گفته گردانندگان این به اصطلاح جشنواره، «جمعی از جوانان و فیلم‌سازان آثاری را درباره فتنه تولید کرده بودند اما این آثار نه تنها حمایت نشد بلکه «حتی صداوسیما و سایر نهادهای مرتبط» قدمی برای نمایش و دیده شدن این آثار بر نداشتند».

دلیل عدم استقبال صدا و سیما؟

از سویی، این که صدا و سیما، که خود را خط مقدم مقابله با «فتنه» می داند، از این آثار، استقبال نکرده است(!) اگر به سبب «سطح کیفی» این آثار و عدم برخورداری از استانداردهای مورد نظر نبوده است، مشخص نیست چه دلیل دیگری می تواند داشته باشد.

شیوه اکران فیلم ها، که به صورت خودجوش در مدارس، هیات ها، قطارها، اتوبوس های کاروان های مذهبی، راهیان نور، مساجد محلات شهری و روستاها مهدکودک‌ها، مدارس، پایگاه‌های بسیج، امامزاده‌ها و… صورت می گیرد، گردانندگان را که عمدتا از طیفی سیاسی خاصی هستند، از صرف هزینه برای نمایش فیلم های شان معاف نموده است و اگر هم در این خصوص هزینه ای مترتب باشد، توجیهی برای پرداخت آن از هزینه های عمومی شهری و عوارض پرداختی شهروندان وجود ندارد.

فرصت و افتخار سوخت شده یا…؟

جدا از این که «مجوز» تاسیس دبیرخانه را در نیشابور کدام «مرجع رسمی کشور» صادر کرده است، این که تاسیس دبیرخانه در شهر فرهنگی نیشابور انعکاس ویژه ای در رسانه های شهرستان، از طیف های مختلف فکری و سیاسی، نیافته است، خود گویای میزان اهمیت موضوع است.

برنامه ای که «بدون هیچ گونه تشریفات» در بسیاری از مناطق کشور برگزار شده و از طرقبه، شاندیز، جغتای، زرند، ورزقان، سلماس، میانه، سردشت گرفته تا برخی روستاهای سیستان و بلوچستان به نمایش فیلم پرداخته است. حال این مجوز چه «افتخاری» برای گردانندگان به حساب می آید و چگونه می تواند به «ارتقای جایگاه فرهنگی هنری نیشابور در کشور بیفزاید»؟ پرسشی است که پاسخ آن را به داوری سلیم خوانندگان می گذاریم.

خوانندگان و اهالی فرهنگ و هنر شهرستان و مردم نیشابور خود قادر به تشخیص این موضوع هستند که نپرداختن میلیون ها تومان وجه نقد از کیسه مردم به دبیرخانه مذکور برای فرهنگ و هنر نیشابور «فرصت سوزی» به حساب می آید یا برای برخی افراد؟

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.