جانباز نیشابوری به خشت ها جان می دهد

جانباز نیشابوری به خشت ها جان می دهد

سید باقر میرعلمدار / محمد لطفی جانباز دوران دفاع مقدس با دستان چیره دستش به آجرها جان می دهد واین هنر دیرینه وسنتی ایرانی را دراین زمان زنده کرده است.

آجر‌‌تراشی یکی از روش‌‌های تزئین در معماری است که با ابزار‌های ساده و نوک تیز مانند سوهان و تیشه انجام می‌شود؛ به این ‌‌ترتیب که قسمت یا بخشی از سطح و بدنه آجر برای ایجاد نقش و حجم ‌‌تراشیده می‌شود. بیش‌تر از آجر‌های نرم با بافت متخلخل برای آجر‌‌تراشی استفاده می‌شود. در این فن می‌توان طرح و نقش‌‌هایی مختلف همچون معرق، مشبک، منبت و گره‌چینی را با آجر اجرا کرد. آجر‌های ‌‌تراش‌خورده بیش‌‌تر در نمای ساختمان استفاده می‌شود. آجر‌‌تراشی از دوره هخامنشیان در معماری ایران به کار می‌رفت و در دوره اسلامی مخصوصاً دوره سلجوقی شکوفا شد و کاربرد تزئینی آن به اوج رسید. در دور‌‌‌ه‌های بعد گچ‌بری و کاشی‌کاریجایگزین آجرکاری در تزئینات شد اما از اواسط دوره قاجار دوباره رونق یافت و برای تزئین سردر خانه‌ها مورد استفاده قرار گرفت. این گونه تزئین تا آغاز دوره پهلوی دوم ادامه یافت و پس از آن با رواج کاربرد سیمان، آهن، آلومینیوم و مصالح جدید، استفاده از آجر کم شد و هنر آجر‌‌تراشی رو به زوال رفت.

محمد لطفی هنرمند چیره دست آجرتراش نیشابوری درمصاحبه با خبرنگار ما عنوان داشت: متولد وساکن روستای لطف آباد نیشابور هستم ودردوران دفاع مقدس ۱۰ ماه درجبهه های حق علیه باطل حضور یافتم ودرجزیره مجنون با اصابت ترکش به دهان وگردن جانبازشدم من درکودکی ابتدا به شغل قالیبافی روی آورده سپس بنایی ونماکاری و در حال حاضر آجر تراشی راپیشه خود کرده ام .

این هنرمند اظهارداشت:آجر نماکاری رابا استاد رفیع که از کشور افعانستان بود کار کردم ولی آجر تراشی را شخصاً از ستون های باغ ملی کار استاد همشهری مان «محمد قاسم اخویان»الهام گرفته ام و زیر نظر کسی کار نکرده وآموزش ندیده ام. کارگاه من در منزل شخصی ام در روستای لطف آباد می باشد.

وی افزود:من تاکنون برای اداره ی میراث فرهنگی آجر تراشی کرده ام ومرمت یا ساخت اماکنی همچون باغ نشاط فیروزه، طراحی و اجرا سردرب هیأت ابوالفضلی که حدود ۵ ماه به طور انجامید، اداره میراث وموزه خیام و را در کارنامه کاری خود دارم .

محمد لطفی خاطرنشان کرد: من بااستفاده ازخشتهایی در ابعاد ۲۰*۲۰که در خود نیشابور ساخته می شودآن هارا برش داده و گلدان های سنتی که با آجر تراش شده که ابعاد این ها ۶۰/۱ * ۴۰/۱ سانتیمترمی باشد رابا حداقل یک هزار خشت تراش داده شده طراحی کرده ام و در طرح از نقوش گیاهی(اسلیمی یاختایی) و نقش‌هایی که خطوط منحنی دارداستفاده شده ، که روش کار تا حدی همانند منبت‌کاری روی چوب یا معرق کاشی است و آجر‌های‌‌تراش خورده را می‌توان با رنگ‌های معدنی رنگ‌آمیزی کردورنگ‌های لاجوردی، اخرا (قرمز) و زرد (گل ماشی) بیش‌‌ترکاربرد دارد.

این آجرتراش نیشابوری اذعان کرد: من بیشترطرح ها را از تخیلات ذهنی خود استفاده نموده ام و به دنبال ساخت سیمرغی هستم که نشانی برای نیشابور باشد و به دنبال ایجادطرح های سنتی که توریست و گردشگر را جذب کند هستم و باید در تمام شهر ما نماهای سنتی وجود داشته باشدچراکه ما دارای پیشینه باریخی وفرهنگی هستیم ونیشابور را بیشتر با این نمادها می شناسند نه سنگ وکمپوزیت و… که هیچ سنخیتی با ماندارد واین طرح ها بالای یکصد سال دوام خواهد کرد و از آسیب به دور است.

این هنرمند نیشابوری در خصوص همکاری مسوولین با وی بیان داشت: مهندس زرندی شهردار نیشابورواستاد علی قدمیاری مجسمه ساز با حضور در کارگاهم نیز این کارها را دیده و خوششان آمده وقول همکاری داده اند تا در سطح شهر اسنفاده نمایند واز مسوولین تقاضا دارم کار را تسهیل کنند و مارا درگیرکارهای اداری وکاغذ بازی نکنند تا ما بتوانیم سریعتر کاررا به انجام برسانیم واین طرح ها باید به ثبت برسدتا طرح توسط دیگران کپی نگردد ومصادره نشود.

وی در خاتمه تصریح کرد: تنها چیزی که ماندگاری داردخشت است و من می خواهم فقط برای شهرم نیشابور کار کنم واگر مسوولین همکاری وتعامل نکنند مجبورم علیرغم میل باطنی خود این هنر رادر دیگر شهر ها اجرایی کنم.

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.