تجاوز، قتل و کودک آزاری از نگاهی دیگر ; سهم پدران و مادران از این فجایع چیست؟!

حبیب اله قربانی

کارشناس ارشد مطالعات جهان

 

واقعیت پدیده های اجتماعی، در عین پیچیدگی، شباهت زیادی به قصه ی معروف حکیم ناصر خسرو قبادیانی در قصیده ی حضرت عیسی(ع) و کشته ای که در راه افتاده بود دارد. حضرت عیسی (ع) در راهی به یک کشته بر می خورد. متعجب شده و می گوید: چه کسی را کشته ای که این گونه به خواری کشته شده ای!؟ و ادامه می دهد باید صبر کنیم و ببینیم چه کسی، فردی که تو را کشته، خواهد کشت! در واقع هر پدیده و رفتار اجتماعی، معلول عوامل مختلفی است که در گذشته ی شکل گیری هویت افراد نقش داشته اند. بدون تردید در قتل و تجاوز و به ویژه کودک کشی و کودک آزاری عوامل پنهان گوناگونی نقش دارند که اگر برای آنها چاره ای اندیشدیده نشود، سریال شوم تجاوز و کشتار کودکان و خردسالان بیگناهی مانند ستایش، کیانا، آتنا، کیمیا و…. توسط کسانیکه اصلا فکرش را هم نمی کردیم به پایان نمی رسد. این یاد داشت که با کمک از برخی منابع علمی خارجی تهیه شده است می کوشد در سه قسمت با محوریت والدین برخی از راهکارهای پیشگیری از تجاوز به نوجوانان را به اطلاع شهروندان محترم برساند.

واقعیت تلخ این است که هر قاتل بی رحم و کودک آزاری که امروز مورد لعن و نفرین واقع می شود به احتمال زیاد در طفولیت اش کودک بی گناهی بوده که آزار دیده، لب فرو بسته و حمایت نشده است. تمامی فرزندان انسان زاده می شوند که رشد و زندگی کنند، تکامل یابند، محبت کنند، محبت ببینند و نیازهای شان را تامین و احساس عزت نفس نمایند. فرزندان برای تکامل، به احترام، مراقبت و حمایت بزرگسالان نیاز دارند. اما وقتی نیازهای حیاتی ایشان نادیده گرفته می شود و حقوق شان برای تامین خواسته های بزرگسالان با بهره کشی، کتک کاری، تنبیه های مختلف بدنی و روحی، محروم شدن از مزایا، کارهای اجباری و غیره نادیده گرفته می شود، یا سوء استفاده و تجاوز به آنها بدون کوچکترین اثر و مدرکی صورت می گیرد، گرایش به راستی و انسانیت در آنها آسیب می بیند. باید واکنش معمولی به چنین زخم های ویرانگری، غده های چرکین خشم و نفرت پنهان از هر چیز و هر کس باشد و که هنگام باز شدن کشوری را به هم بریزد. این کودکان در عالم کودکی به اجبار تمام خاطرات روح زخم خورده ی شان را در قلب کوچک خود فرو برده و مقصران تجاوز و تعدی را به صورت خیالی در ذهن خود باز سازی و به طور وحشیانه ای از او انتقام می گیرند. بعدتر، هیچ خاطره ای از آنچه بر ایشان گذشته است جز روح و روانی بیمار و مریض نخواهند داشت. نادیده گرفته شدن و یا فراموش کردن مسبب اصلی خشونت و تجاوز در ضمیر ناخود آگاه کودک باعث می شود که خشم، بی پناهی، هراس، اضطراب، نومیدی و درد های روحی و روانی آنها در رفتارهای خرابکارانه نسبت به دیگران نظیر رفتارهای مجرمانه نسبت به هم نوعان(قتل و تجاوز به کودکان یا بزرگسالان)، کشتارهای گروهی در جهان(هیتلر و…) یا خود آزاری مانند اعتیاد به مواد مخدر، دائم الخمر بودن، تن فروشی، عدم تعادل روانی، افسردگی و خودکشی تجلی یابد.

تا زمانی که عزم ملی و علمی برای پیشگیری از این درد خانمانسوز در کل نظام اجتماعی به ویژه در خانواده ها و مدارس صورت نگیرد آمار قتل و تجاوز و کودک کشی فرو کش نخواهد کرد. با تاسف بسیار، اکثریت برنامه های پیش گیرانه ای که با این آسیب ها سر و کار دارند مانند برنامه های پیش گرانه پلیس، اقدامات سازمان بهزیستی و کمپین های حمایت از کودکان کار و آسیب دیده،  بعد از رویداد ها و حوادث تلخ وارد معرکه می شوند. علاوه بر این برنامه های آموزشی و تلاشهای کمی در صدا و سیما و حتی در مساجد و محلات برای تعلیم و آماده کردن نونهالان برای حفاظت از خود  و پرهیز از قرار گرفتن در شرایط و موقعیت های خطرناک وجود دارد. بهترین برنامه های پیشگیرانه و گسترده می تواند در کنار خانواده توسط سمن ها و نهاد های مدنی انجام شود. این نهادها با افزایش آگاهی عمومی و ملی از عواقب مصیبت بار کودک آزاری که ریشه ی همه ی آسیب های اجتماعی است پرده بر می دارد. با این وجود والدین نباید منتظر دیگران بمانند. باید از خود شروع کنند. افزایش شناخت و آگاهی درباره ی کودک آزاری و باز کردن سر صحبت با فرزندان در این زمینه وظیفه ی والدین است که عموما والدین کودکان قربانی تجاوز به آن بی توجه هستند.

چون ما فرزندان ما نیز در زندگی و کسب تجربیات خود اغلب با انتخاب هایی مواجه می شوند که رشد و امنیت آنها را تحت تاثیر خود قرار می دهد. به عنوان پدر و مادر، باید بهترین اقدامات را انجام داده و با  راهنمایی، فرزندان خود را برای بهترین تصمیم گیری آماده کنیم. گفتگو با فرزندان یکی از راه ها برای آماده کردن آنها است. البته بعضی موضوعات مانند ورزش، نمرات مدرسه، دوستان و … برای گفتگوی والدین و فرزندان راحت هستند ولی سخت است که درباره ی برخی موضوعات دیگر از قبیل تجاوز به کودکان به ویژه تجاوز جنسی سخن بگوییم.

هرچند ممکن است گفتگو درباره ی تجاوز با کودکان سخت باشد، ولی بسیار مهم است. شاید مهمترین اقدامی که پدر و مادر ها می توانند برای حمایت از فرزندان شان نسبت به تجاوز انجام دهند گشودن باب گفتگو در منزل باشد. گفته می شود در ایران والدین با هم و والدین با فرزندان در شبانه روز ده دقیقه بیشتر گفتگو نمی کنند. این فاصله بنیاد خانواده را با تهدید مواجه کرده است. تحقیقات نشان می دهد بچه هایی که والدین شان با آنها درباره ی راه های جلوگیری و اجتناب از تجاوز گران صحبت کرده اند در دفاع از خود و پرهیز از موقعیت های خطرناک توانایی بیشتری دارند.

در ایران سالانه گزارشات فراوانی توسط مردم در ارتباط با کودک آزاری گزارش می شود. بر اساس اعلام اورژانس اجتماعی تهران بیشترین علت تماس مردم با این سازمان کودک آزاری است. البته در ایران بیشتر کودک آزاری ها توسط خانواده ها به دلایل گوناگون از جمله حفظ آبرو و حیثیت خانوادگی یا انجام تجاوز توسط نزدیکان کودک گزارش نمی شود. در آمریکا بیش از سه میلیون گزارش از تجاوز به کودکان هر سال به دست می رسد که نیم میلیون از این گزارشات به تجاوزات جنسی مربوط می شود. حساسیت والدین نسبت به این موضوع می تواند نسبت به افزایش سلامت فرزندان شان و جامعه نقش بی همتایی داشته باشد. تلاش برای کسب اطلاعات حیاتی در این مورد به پدران و مادران کمک می کند به فرزندان شان آموزش دهند چگونه از خودشان محافظت کنند.

صمیمیت و گفتگوی مداوم والدین با فرزندان درباره ی موضوعات مختلف و به ویژه در سنین بیش و پس از ده سالگی درباره ی راه های محافظت از حریم خصوصی شان به آنها این امکان را می دهد تا فرزندان سالمی تحویل جامعه دهند. اگرچه هیچ کس دوست ندارد هیچ نونهالی قربانی کودک آزاری شود اما لازم است اگر چنین اتفاقی افتاد و کودکی مورد تجاوز واقع شد بداند والدین اش و یا بزرگسالانی در زندگی او هستند که به درد دل او گوش داده و نسبت به او رفتار مسئولانه ای دارند. وقتی باب گفتگو بین والدین و فرزندان گشوده می شود، تاثیر کودک آزاری تعدیل شده و والدین می توانند با کمک گرفتن از افراد متخصص فرزندشان را به اجتماع باز گردانند.

باید آگاه باشیم که معمولا فرزندان  در سنین پیش و پس از ده سالگی به طور ویژه ای در معرض خطر سوء استفاده جنسی قرار می گیرند. تغییرات فیزیکی و هورمونی ناشی از بلوغ و کنجکاوی طبیعی آنها در مورد عواطف و احساسات جدید باعث می شود به سوژه ی مناسبی برای رفتار شریرانه تبدیل شوند. در این سنین میل طبیعی نوجوانان به خصوص پسران، برای نشان دادن استقلال خود از کنترل والدین، آنها را به خطر می اندازد. ترکیب این احساسات و تغییرات موجب می شود وقتی با تجاوز جنسی مواجه می شوند از پدر و مادر خود تقاضای کمک نکنند.

 

چگونه در برابر تجاوز از کودکان مراقبت کنیم ؟

هر فردی که در کودکی مورد تجاوز قرار می گیرد اگر توسط فرد جنایتکار کشته نشود و یا به کمک خانواده و مشاورین به اجتماع باز نگردد، در بزرگسالی به یک جانی بالقوه تبدیل خواهد شد. برای پیش گیری از فجایعی که وقوع آن پنجه بر روی انسانیت می کشد، اعدام چاره ی کار نیست. این دسته از جنایت کاران قبل از اعدام در بزرگ سالی، انسانیت و اخلاق شان در کودکی به دار آویخته شده است. ناآگاهی و غفلت والدین از شناخت ضروریات دوران حساس کودکی، ناخواسته آمار بزه کاران را در کشور افزایش می دهد.

این یاد داشت در ادامه شماره ی قبل راهنمایی هایی است برای پدران و مادرانی که از اتفاقات تلخ کودک آزاری در کشور نگران شده اند و با نگاهی منطقی قصد دارند از حوادث ناخوشایند برای فرزندان شان پیشگیری کنند.

برگزاری نشست های خانوادگی

اگرچه گفتگو درباره ی تجاوز به کودکان ممکن است برای والدین سخت باشد، ولی بسیار مهم است. شاید مهمترین قدمی که پدر و مادر ها برای حمایت از فرزندان شان نسبت به تجاوز می توانند بردارند ایجاد فرصت گفتگو در منزل باشد. تحقیقات نشان داده بچه هایی که والدین شان با آنها در ارتباط با جلوگیری و ممانعت از تجاوز صحبت می کنند در دفاع از خودشان در برابر تجاوز توانا تر هستند. بنابراین والدین نباید از نقش و وظیفه ی خود غافل شوند.

هر کودک باید این فرصت را داشته باشد که  بتواند به راحتی درباره ی موضوعات مختلف یا تجربیاتی که از برخورد با افراد دیگر به دست می آورد و حتی احساسات خوب و یا بدی که  نسبت به آنها دارد ، با والدین خود گفتگو کند. بر اساس تحقیقات انجام شده، بیش از ۵۰ درصد از سوءاستفاده از کودکان هرگز گزارش نمی شود ؛ زیرا قربانیان از اعلام آن به شدت هراس دارند یا هنگام بازگو کردن و گزارش این تجربه ی تلخ ، به هم می ریزند.

فرزندان شما نیاز دارند به آنها فرصت بدهید آزادانه درباره ی دوست داشتن یا دوست نداشتن ها، رفیق ها و احساسات واقعی شان سخن بگویند. شما می توانید محدودیت های ارتباطی و موضوعات گفتگو را درون نشست های خانوادگی از میان بردارید و شرایطی ایجاد کنید که همه ی موضوعات به ویژه آنچه به درد کودکان می خورد برای کل خانواده طرح شود. انتقال تجربیات، آگاهی و اطلاعات برای حمایت و محافظت از نوجوان در نشست های خانوادگی اهمیت فوق العاده ای دارد.

اطلاعات مهمی که والدین باید بدانند

تجاوز به کودک یا غفلت از آن ها  یکی از مشکلات جدی جامعه ی امروز ایران محسوب می شود. بین اندیشمندان اجتماع این نگرانی وجود دارد که در نبود آمارهای رسمی و واقعی از کودک آزاری، میزان آن هر ساله رو به افزایش باشد. تخمین زده می شود به ازای هر گزارش کودک آزاری، بیست مورد از آن اعلام نشود. حسین اسد بیگی، رئیس اورژانس اجتماعی کشور در گفت و گو با ایسنا اعلام کرده است که در سال ۱۳۹۵ ، ۲۶۵۰۰ مورد گزارش کودک آزاری داشته ایم که از این تعداد ۲۷۰۰ مورد به مراکز ثابت مداخله در بحران مراجعه کرده اند. علاوه براین ۷۵ درصد از کودک آزاری ها توسط افراد خانواده و آشنایان رخ می دهد. وی اضافه می کند پسران نیز مورد سوء استفاده قرار می گیرند و آمار کودک آزاری در ایران بین پسران و دختران یکی است.

تعریف کودک آزاری و انواع آن

وقتی عمل یا سهل انگاری کسانی که مسئولیت مراقبت از کودک را بر عهده دارند باعث شود سلامتی جسمی و روحی او آسیب ببیند کودک آزاری یا تجاوز رخ داده است. کودک آزاری به طور کلی به چهار شکل طبقه بندی می شود که عبارتند از غفلت از کودک، کودک آزاری جسمی، عاطفی و جنسی.

عمل فردی که علی رغم وظیفه و توانایی اش، از مراقبت از کودک سرباز می زند و نیاز او به غذا، پوشاک، مسکن، تعلیم و تربیت و مراقبت های پزشکی و بهداشتی را نادیده می گیرد نیز کودک آزاری است. البته هر کشور و دولتی تعریف و قانون خاصی در رابطه با تجاوز به کودکان یا غفلت از آنها دارد. معمولا این دسته از والدین یا قیم های کودک، به شدت در پی رفع نیازهای خود شان هستند و نیازهای فرزندان را نمی شناسند.

«تجاوز جسمی» عبارت است از زدن آسیب جسمی به کودک توسط شخصی که مسئول مراقبت از اوست. تنبیه غیر متعارف و سنگین به کودک آسیب می زند. همچنین برخی اوقات تجاوز جسمی نتیجه ی حساسیت بیش از حد والدین در مراقبت از کودک و فشاری است که به بچه وارد می شود. نوشیدن مشروب یا استفاده از مواد روان گردان و مخدر توسط اولیای کودک مهمترین عاملی است که در ایران باعث آسیب های غیر قابل جبران جسمی و روحی به کودکان شده است.

آسیب های جسمی می تواند شامل خون مردگی، شکستگی استخوان، سوختگی و خراشیدگی باشد. البته تجربه ی آسیب ها و خراش های کوچک به ویژه در قسمت های قابل پیش بینی بدن مانند ساق پا، زانو  و آرنج به عنوان بخش طبیعی زندگی کودکی است ولی جراحات و صدمات نواحی بافت نرم شکم یا پشت یا مناطق پنهان بدن ناشی از صدمات مربوط به بازی های کودکانه نیست. احتمالا این کودکان مورد تجاوز فیزیکی قرار گرفته اند. تجاوز جسمی در تمام رده های سنی کودکان ممکن است صورت بگیرد؛ نوجوانان از سن ۱۲ تا ۱۷ سالگی بالاترین نرخ آسیب های ناشی از تجاوز جسمی را دارند. ممکن است این موضوع تحت تاثیر گرایش نوجوانان در این سن به سمت استقلال و کاهش وابستگی به والدین در جریان رقابت های درون نسلی صورت بگیرد.

تشخیص «تجاوز عاطفی» سخت تر است اما به همان اندازه نسبت به اشکال دیگر تجاوز برای کودکان آسیب رسان است. این نوع تجاوز اعتماد به نفس کودک را هدف می گیرد و در بیشتر موارد می تواند به مشکلات رشد ذهنی و نارسایی در گفتار منجر شود. وقتی کودک از تجاوز عاطفی و هیجانی رنج می برد که به طور مداوم مسخره، طرد و ملامت شود یا به شکل نامناسبی با برادران یا خواهران یا بچه های دیگر مقایسه شود.

داشتن انتظارات بیش از توان  فرزندان در مدارس، ورزش یا سایر حوزه ها، موارد مشترکی از تجاوز عاطفی به کودکان به دست والدین یا معلمان و مربیان است. وقتی کودک یا نوجوان از برآورده کردن انتظارات دیگران مایوس می شود، احساس می کند که برای همیشه نمی تواند به اندازه ی قابل قبول ظاهر شود و خوب باشد.

«تجاوز جنسی» شکل دیگری از تجاوز است که در آن، یک فرد بالغ یا بچه بزرگتری از موقعیت برتر خود نسبت به کودک سوء استفاده کرده و او را به کنش جنسی وادار می کند. بین عوام به این افراد بچه باز گفته می شود. کودک آزار ممکن است برای ترغیب کودک به رابطه ی جنسی از فریب، رشوه، تهدید یا اجبار استفاده کند. کودک آزاری جنسی شامل انجام هر نوع فعالیتی به منظور لذت جنسیِ کودک آزار است که طیفی از اعمال از دیدن اندام جنسی(گرایش به دیدن اندام جنسی) تا نوازش کردن و رابطه ی جنسی را در بر می گیرد.

برخی از واقعیت ها که درباره ی تجاوز جنسی به کودک باید بدانیم

* در دنیا تجاوز به کودکان قبل از رسیدن به ۱۸ سالگی برای ۲۵ درصد از دختران و ۱۴ درصد از پسران اتفاق می افتد.

* دختران و پسران در هر سنی می توانند مورد سوء استفاده ی جنسی قرار بگیرند؛ هر چند بیشتر تجاوزات جنسی در سنین بین ۷ تا ۱۳ سال رخ می دهد.

* بچه ها احتمالا بیش از هر کسی توسط آشنایان و کسانی که می شناسند و به آنها اعتماد دارند مورد تجاوز قرار می گیرند.

* هشت تا ۹۰ درصد تجاوزات جنسی پسران توسط آشنایانی که عضو فامیل نیستند اتفاق می افتد.

* تعداد بسیار کمی از کودکان به کسی می گویند که به آنها تجاوز شده است. عموما با رشوه، تهدید و یا تنبیه بدنی به کودکان گفته می شود تجاوز باید محرمانه بماند.

* کودکان ممکن است نسبت به تجاوز احساس گناه و مسئولیت کنند و از واکنش تند پدر و مادر شان بترسند.

باید آگاه باشیم که نوجوانان در سن ده سالگی و پیش از آن به طور ویژه ای در معرض خطر سوء استفاده جنسی قرار دارند. تغییرات فیزیکی و هورمونی ناشی از بلوغ و کنجکاوی طبیعی آنها در مورد عواطف و احساسات جدید باعث می شود این نوجوانان به سوژه ی مناسبی برای بچه باز ها تبدیل شوند. میل طبیعی نوجوانان به خصوص پسران این سن برای نشان دادن استقلال خود از کنترل والدین، آنها را به خطر می اندازد. ترکیب این احساسات و تغییرات موجب می شود که وقتی با تجاوز جنسی مواجه می شوند از پدر و مادر خود تقاضای کمک نکنند.

 

همه ی مردم دنیا و از جمله ایرانیان با حسرت بارها این اخبار را که در کشورهای شبه جزیره ی اسکاندیناوی زندان ها به هتل تبدیل شده است شنیده و برای دیگران نقل کرده اند. اما این که چرا این کشورها توانسته اند به این درجه از تکامل و پیشرفت اجتماعی برسند کمتر مورد توجه قرار می گیرد. واقعیت این است که در خانواده و نظام آموزشی این کشورها بالاترین استانداردهای تربیتی و آموزشی برای مراقبت و محافظت از حقوق کودکان وجود دارد. در ایران نیز اگر قرار است از رشد نگران کننده ی آسیب های اجتماعی پیشگیری شود چاره ای نیست جز این که فکری به حال نظام آموزشی و خانواده هایی کنیم که درک درستی از حقوق کودکان و کودک آزاری ندارند. اغلب جنایتکاران در صف اعدام امروز، کسانی هستند که در کودکی به آنها تجاوز شده و حقوق شان نادیده گرفته شده است. در ادامه مطالب هفته های پیشین مربوط به کودک آزاری خدمت خوانندگان محترم خیام نامه ارائه می شود.

مزاحمت های جنسی به وسیله ی همسالان و همکلاسی ها

تقریبا یک سوم مزاحمت های جنسی به وسیله ی بچه های دیگر یا هم کلاسی ها انجام می شود. اگر فرزند شما به عضویت گروه هایی مانند تیم فوتبال محله یا … در می آید که ممکن است در آن برخی از حریم ها رعایت نشود یا افرادی در آن گروه عضویت داشته باشند که نشانه هایی از انحراف جنسی دارند و فرزند تان غیر مستقیم از نوع رفتار نامناسب، فشار، استرس، دروغ و فریب توسط آنها می گوید، باید برای توقف عضویت فرزند تان در آن گروه و جایگزین کردن گروه های مناسب و مورد اعتماد برای او اقدام کنید. نباید از این گروه ها غافل شد زیرا آینده ی فرزند شما را به شدت دگرگون خواهند کرد.

البته بچه هایی که برای همسالان خود مزاحمت ایجاد می کنند به کمک و مشاوره ی تخصصی نیاز دارند. این افراد خود در کودکی آسیب دیده اند که اکنون فرزند شما را بلاگردان خود می کنند. نباید نسبت به رفتار این افراد عکس العمل شدید نشان دهند. نوجوانان بزهکار با مشاوره و راهنمایی تخصصی می توانند به آغوش اجتماع برگردند. برعکس مجازات شدید از آنها مار زخمی خواهد ساخت که ممکن است پس از سالها زهر ویران کننده ی خود را به معصوم ترین کودکان تزریق کنند.

همچنین والدین و بزرگسالانی که با کودکان  سر و کار دارند باید بین رفتار های جنسی که طبیعی هستند و جزئی از رشد کودک محسوب می شوند با رفتارهای جنسی که غیر طبیعی و تجاوز به عنف هستند تفکیک قایل شوند. اگر شما دریافتید که فرزند تان درگیر رفتار جنسی شده که غیر طبیعی نیست( مانند توجه به جنس مخالف) اما نگران تان می کند، از فرصت گفتگو استفاده کنید و به فرزند تان کمک کنید تا بفهمد چرا آن رفتار شما را نگران می کند.

نشانه های تجاوز جنسی

بچه ها اغلب تجاوز به خودشان را گزارش نمی کنند، بنابراین والدین باید هشیار بوده و علائمی که بچه به طور غیر مستقیم بیان می کند را درک کنند. در اینجا  برخی از علائمی که می تواند نشانه ای از تجاوز به کودک باشد بازگو می شود.

* اشارات؛ پیام های غیر مستقیم: سرپیچی از رفتن به خانه ی یک دوست یا فامیل به دلایل غیر آشکار؛ برای مثال: من از او دیگر خوشم نمی آید. من از او می ترسم. خانه ی آنها تاریک است و…

* رفتار اغوا کننده یا تحریک آمیز: رفتارهای جنسی شبیه بزرگسالان یا استفاده از زبان و کلمات جنسی که به سن بچه نمی خورد آنها را بداند.

* نشانه های فیزیکی: سوزش آلت تناسلی یا اطراف …. برای مثال کودکانی که به طور غیر معمول اطراف …. خود را لمس می کنند و… . برخی از نشانه ها با سایر آسیب ها مشترک است که حاکی از استرس و اضطراب کودکان و نوجوانان بوده  و می تواند نشانه ای از سوء استفاده جنسی باشد مانند:

–  خود آزاری: استفاده از الکل یا مواد مخدر که نشان دهنده ی آسیب رساندن به خودش است، انزوا و تلاش برای خودکشی یا بی پروایی جنسی یا بی قیدی در امور اخلاقی و جنسی.

– احساس بدبختی: اضطراب زیادی و غیر ضروری، گریه، اختلال در خواب یا دیدن کابوس

– بازگشت: رفتار کردن شبیه یک بچه ی خردسال، مکیدن شصت یا شب ادراری

– مشکل در مدرسه: افت ناگهانی نمرات، مشکلات رفتاری یا مدرسه گریزی.

اگر کودک یا نوجوانی بیش از چند روز این نشانه ها را داشته باشد می تواند دلیلی باشد که چیزی غیر معمول اتفاق افتاده و فرزند شما به کمک و حمایت جدی نیاز دارد.

پیشگیری از کودک آزاری

به جز تجاوز جنسی، بخش اعظم کودک آزاری  ها و سوء استفاده از کودکان درون خانواده اتفاق می افتد. به همین دلیل بیشتر تلاش های پیشگیرانه برای ممانعت از آزار جسمی و عاطفی، همچنین پرهیز از غفلت در تامین نیازهای کودکان معمولا بر والدین و برنامه ریزی برای تغییر رفتار آنان تمرکز دارد.

برخی آزار های عاطفی و جسمی واکنشی است در برابر فشار هایی که پدر و مادر در زندگی با آنها دست و پنجه نرم می کنند. یادگیری و شناخت نسبت به این فشارها و سپس اختصاص کمی وقت برای کنترل و عبور از این فشارها به والدین فرصت می دهد از رساندن آزار و اذیت به با ارزش ترین موهبت های زندگی شان، اجتناب کنند. در ادامه برخی از راه کارها برای کنترل خشم و فشارهای زندگی و پرهیز از آزار جسمی و عاطفی به کودکان ارائه می شود. تحقیقات نشان داده است که پدران و مادران می توانند به هنگام شرایط سخت با به کار بردن این دستورالعمل ها عصبانیت خود را کاهش دهند.

قبل از ارائه ی دستورالعمل های غلبه بر عصبانیت و فشارهای زندگی، بد نیست والدین و افرادی که وظیفه ی مراقبت از کودک را بر عهده دارند اگر قرار است کودک یا نوجوانی تنبیه شود به سوالات زیر پاسخ دهند.

* هدف از تنبیه تعلیم و تربیت است یا تخلیه عصبانیت والدین؟

* آیا عقل و فکر کودک آن قدر رشد یافته که رابطه ی بین تنبیه و رفتاری که انجام داده را درک کند؟

* آیا تنبیهی که انجام می شود در محدوده ی اصول پذیرفته شده توسط متخصصان تعلیم و تربیت است؟

* چه مقدار از سختگیری و تنبیه در تغییر رفتار کودک موثر است؟

* آیا تنبیهی که قرار است انجام شود از تحمل و توانایی کودک کمتر، بیشتر و یا وحشتناک تر است؟

* آیا در تنبیه بدنی مورد استفاده دقت می شود که به کودک آسیب جسمی وارد نشود؟

این سوالات کمک می کند تا مرز بین اصول پذیرفته شده ی تنبیه با کودک آزاری به درستی مشخص شود.

جایگزین هایی برای تنبیه کودکان

از این به بعد هر وقت احساس کردید فشارهای زندگی اعصاب شما را به هم ریخته و به دنبال بهانه هستید تا خود را به هر نحو تخلیه کنید و خدای نا خواسته کاسه و کوزه را بر سر فرزند خود بشکنید!!! بایستید! یکی از این جایگزین ها و دستورالعمل های ساده را به کار ببرید. بهتر خواهید شد… و فرزند خود را بیشتر دوست خواهید داشت:

* یک یا دو  و سه نفس عمیق بکشید. سپس به خاطر آورید که شما «بزرگسال» هستید.

* چشمان خود را ببندید و تصور کنید که در حال شنیدن گفتاری خوش درباره ی فرزند تان هستید.

* لب های تان را به هم فشار دهید و تا ده بشمارید؛ اگر بهتر نشدید تا بیست.

* فرزند تان را در انتظار بگذارید. (از این قاعده استفاده کنید: برای هر سال از سن او یک دقیقه. مثلا حالا که این کار زشت را انجام داده ای (اگر او پنج ساله است) پنج دقیقه ی دیگر تلویزیون را خاموش می کنم.)

* برای خودتان یک وقفه یا استراحت در نظر بگیرید. درباره علت عصبانیت خود فکر کنید: این فرزند شماست یا هدفی ساده و مناسب برای تخلیه ی خشم شما؟

* به یک دوست زنگ بزنید.

* یک بالش در آغوش بگیرید.

* به یک موزیک آرام گوش کنید. حتی می توانید به تنهایی یک آواز بخوانید.

*آب سرد بر صورت خود بپاشید.

* یک خودکار بردارید، تا جایی که می توانید و فکر تان کار می کند کلمات مفید و خوش بینانه بنویسید. این لیست را نگه دارید.

* اگر کسی هست که از بچه مراقبت کند به بیرون از منزل بروید و قدم بزنید.

در واقع تعداد کمی از والدین می خواهند به فرزندان خود آزار برسانند. اگر آنها قبل از چنگ انداختن به صورت فرزند شان، کمی استراحت کنند تا خشم و عصبانیت خود را کنترل کنند، هیچ بزهکاری نخواهیم داشت.

 

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.