تاملی در ملکوت تفکر

کلمات سکوت      

حجت حسن ناظر

قطع نفس خصم به مقراض خموشی ست                 مگشای به تندی لب و شمشیر دو دم باش  ” مسیحای فصایی”

بعضی ها به اندازه سکوت سخن میرانند، برخی بر این باورند: اگر در سکوت نسنجیده نجاتی بود مردگان فاتحان جهان بودند ، گروهی نیز می گویند : سکوت سرشار سخنان نگفته و نهفته است. ما دو گوش داریم و یک دهان یعنی اینکه دو بار بشنویم و یک بار بگوییم و در کلمات قصار بزرگان توصیه شده : یک ساعت خاموشی ، تفکر و سکوت بالاتر از هفتاد سال عبادت است.

هر که را اسرار حق آموختند                          مُهر کردند و زبانش دوختند     ” عطار ”

انسان هنگامی به حکمت دست می یازد که با گوش هایش ببیند و با چشمهایش بشنود .  “حکمت سرخپوست”

گوش مروتی کو؟ فریاد بی صدایم                    دست غریق یعنی فریاد بی صدایم

هیچ کی با هیچ کس سخن نمی گوید که خاموشی به هزار زبان در سخن است.   ” الف ، بامداد”

سکوت بیست و پنج ساله ی امام همام عدالت امیر ایمان یاران ، روزه ی سکوت ماهاتما گاندی، روزه های بسیارطولانی سکوت اوتار مهر بابا ، روزه ی سکوت و اعتراض مریم باکره پس از اتهامی که بر او زده شد ، روزه های چند ماهه در هر سال حسین منصور بن حلاج، روزه های مثال زدنی عرفا که در سکوتی سخنگو و تامل انگیز و پر پیغام ادامه یافت . عده ای نیز سکوت میکنند تا به ارزش ها و کراماتی دست یازند و جمعی دیگر به ارزش ها و مقاماتی دست می یابند و سکوت میکنند. بزرگترین ارزش سکوت آگاهانه شناخت خود و خداست ، در قلمرو و سپهر سکوت ناخدای خود کسی است که به درک ،دریافت و فهم خود نائل آمده باشد، سکوت صدایی دارد که تنها خرد آمیختگان می شنوند، سکوت خود زبانیست و رسانه ای که می توان با آن تکلم نمود، کسی که در سرزمین سکوت ساکن است اقیانوسی را ماننده است که تمامی جویبارها و رودخانه ها را در خود پذیراست، دست یافتن به کمال حواس یکی از غایت های کرانه ناپیدای دنیای آرمانی سکوت است . در سکوت محض ما با ریتم ، هارمونی و موسیقی شگفت هستی یگانه و همراز می شویم ، حکما بر لب گفتار مهر خموشی زده و گوش دل و نیز گوش جان به سخنان سودمند سکوت سپرده اند، اگر آدمی موفق گردد که تنها یک ساعت فقط یک ساعت از تمامی ساعات روز را به تفکر ، تدبر، تامل و توکل و هم نیز زندگی در وادی سکوت بگذراند و تاب آرد و جان شیفته رادر آئینه ی جان شیفتگی جلا بخشیده صیقل دهد باقی ساعات روز در اختیار اوست.

در سراپرده ی سکوت هیچ صدا، صوت، نغمه، اوا ، لحن و تصویر دیده و شنیده نمی شود تا انرژی سکوت تو را لبریز نموده و میوه و بهره ی ان را کامل و به کمال ببری .

تمامی شاهکارهای شکوهمند هنری جهان که از زیر سرپنجه های زایا ، کارا، پویا ، تاریخ ساز و تحول آفرین هنرمندان بزرگ قرن ها سرریز شده محصول ساعات سکوت در خویش و زیست در آبادی خلوت و خنیاگری جان بیدار و گفتگو با خود و صدای درون را شنیدن است . سکوت یعنی فتح ستیغ  ژرفای ادراک، اگر دلت مالامال از صداهای نامیمون و نا ضروری باشد هرگز صدای نجیب و ناب سکوت پر پیام را نمی شنوی . سکوت بینشی میبخشد که می توان به خدا نزدیک تر شده و به خلوت و ملکوتش آرام آرام طی طریق نمود با پای جان تا انتهای منزل جانان و پیوستن قطره به اقیانوس . اگر سکوت هدفمند نباشد چونان آب رونده ایست که به سوی مردابی خیز برداشته است . هنرمندان مردمی و راستین گیتی رخصت داده اند که الهه ی سکوت سخنوری ورزیده و به آنان الهام بخشد . سخنی که قادر نباشد گره ای وا گشاید بهتر آنست که با سکوت همراه  و همدل گردد و سکوت سبب می گردد صدای خدا بهتر و جان بخش تر به گوش جان حلاوت بخشد و جان خفته برخیزد زخاک .

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.