بی پدر و مادری مدرن!

بی پدر و مادری مدرن!

امروزه دچار یک بی‌پدر و مادری مدرن شده‌ایم! پدر و مادرها با توجه به شرایط اقتصادی و اجتماعی صرفا به دنبال تامین مسائل رفاهی هستند و این در حالی است که فقط ۲۵ درصد از نیازهای کودک مسائل رفاهی بوده و ۷۵ درصد نیازمند توجه، آرامش و امنیت است. توجه بیشتر به نیازهای رفاهی خانواده باعث شده است که بسیاری از والدین خصوصا بسیاری از پدران وقت زیادی را صرف مشاغل مختلف خصوصا به صورت دو شیفت یا چند شیفت کنند. این موضع باعث جدایی افتادن بین والدین و فرزندان شده است و در نتیجه ی آن آسیب های زیادی متوجه خانواده ها شده است. یکی از این آسیب ها ایجاد اختلال در جامعه پذیری جنسیتی کودکان می باشد. جامعه پذیری جنسیتی از خانواده شروع می‌شود و با عوامل دیگری چون نظام آموزشی، رسانه‌ها و گروه همسالان بسط می‌یابد. پدر و مادر نقش زیادی در فرایند جامعه پذیری فرزندان خود دارند. اگر چه والدین هر دو در این فرایند نقش دارند اما جنسیت کودکان هم دارای اهمیت می باشد. معمولا در پذیرش زنانگی یک دختر مادر او الگو قرار می گیرد و در مورد پسران این نقش را پدر بر عهده دارد. به دلیل غیبت والدین یا هر کدام از آن ها غالبا این نقش ها به درستی انجام نمی شوند. در جامعه ی ما بار اصلی کار خارج از خانه عمدتا بر دوش مردان است و به خاطر شرایط اقتصادی مردان هستند که بیشترین غیبت را از منزل دارند و در نتیجه بار جامعه پذیری جنسیتی کودکان بر دوش مادران می افتد. تحقیقات نشان می دهد که دخترانی که با پدر خود تعامل کافی ندارند اغلب در مواجهه با مشکلات خود بسیار آسیب پذیر و شکننده هستند. بسیارى از محققان معتقدند رفتارهاى پرخاشگرانه اى که دختران در بازى با عروسک ها ابراز مى کنند، ممکن است انعکاس تعرض آنها با مادران خود باشد و علایمى نظیر ناسازگارى مداوم در مدرسه و رفتارهاى احساسى در بین این دختران که هنوز به سن بلوغ نرسیده اند، مشاهده مى شود. چنین رفتارهایى ممکن است تجلى کمبود دختران در برقرارى روابط معنی دار با یک مرد بالغ در محیط زندگى خانوادگى خود باشد. این موضوع در مورد پسران بیشتر صدق می کند. پسر در نبود پدر، مادر را الگوی رفتاری خود قرار می دهد. حضور کم پدر، بویژه طى دوره نوزادى و اوایل کودکى، غالبا منجر به افزایش شدت رابطه عاطفى بین مادر و کودک مى شود. دلبستگى شدید و نسبتا انحصارى ممکن است مانع از  رشد نقش جنسیتی کودک شود.

پسری که تعامل کمتری با پدر دارد علاوه بر نداشتن یک الگوى مناسب نقشهاى مردانه، احتمالا با مادرى مواجه مى شود که رفتار مردانه را تشویق نمى کند. این گونه پسران اغلب از سوى همسالان خویش به علت فقدان رفتار مردانه، بویژه هنگام شروع سال تحصیلی یا در بازیها، مورد طرد قرار مى گیرند. در اینجاست که کودک دچار اغتشاش و تعارض در نقش جنسیتى خود مى شود، زیرا بین آنچه مورد توجه و تشویق مادر است و آنچه همسالان مى پسندند تفاوت وجود دارد. چنانچه کودکى از نظر عاطفى و آموزشى شدیدا به مادرش متکى باشد، ممکن است نقشهاى مردانه را کسب نکند. حتما شما هم پسران آرایش کرده و ابرو تزیین کرده را دیده اید!! شرحی لازم نیست! در زمینه ی انحرافات هم بسیاری از متخصصان جرم شناسی، حضور پدر را در خانواده بهترین عامل پیشگیری از انحرافات به حساب آورده اند و یادآور شده اند برای جلوگیری از انحرافات نوجوانان، ضروری است پدران را از خیابان ها و مراکز عمومی جمع و به سوی خانه ها روان کنیم. آقایون- و البته خود بنده- خونه لطفا!

توضیح:

در شماره قبل در مطلب «خون به خون شستن…» جمله ی : خشونت و وارد شدن در نزاع ها در افراد باسواد و شاغل نسبت به افراد کم سواد و بیکار «کمتر» است، صحیح می باشد. بدین وسیله از خوانندگان و خصوصا دوستان باسواد و شاغل! پوزش می طلبم.

* کارشناس ارشد جامعه شناسی

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.